"เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรม

ไม่ใช่แค่การเพาะปลูกพืชผล

แต่คือการบ่มเพาะความสมบูรณ์

แห่งการเป็นมนุษย์"

ความตอนหนึ่งของหนังสือ

“ปฏิวัติยุคสมัยด้วยฟางเส้นเดียว”

สำหรับผมก็คงเหมือนกับหลายๆท่าน

เกษตรกรรมสำหรับผมแล้วไม่ใช่อาชีพ

แต่มันคือวิถีชีวิต มันคือจิตวิญญาณ

แห่งความเป็นมนุษย์

โน้มตัวลงคำนับต่อผืนดินและสายน้ำ

โอมกอดต้นไม้และพืชพันธุ์ธัญญาหาร

เริ่งระบำไปกับกิจกรรมตามแต่ฤดูกาล

ทำงานบ้างพักผ่อนบ้างท่องเที่ยวบ้าง

สังสรรบ้างเป็นประจำ แฮ๊ะ!!!

ไม่หมกมุ่นอยู่กับการสร้างพันธนาการ

ก็ไม่ต้องหมกมุ่นอยู่กับการแก้พันธนาการ

หากอยู่กับความพอประมาณ มีเหตุผล

เรียบง่ายเป็น ธรรมดาเป็น พึ่งตนเองได้บ้างชีวิตก็ย่อมง่ายเบาสบาย

ก่อนที่มนุษย์เราจะรู้จักการเพาะปลูกและการปศุสัตว์ แรกเริ่มเดิมที่มุนษย์เราก็พึ่งพาอาศัยอาหารจากธรรมชาติเพื่อการดำรงชีวิต หลังๆมามนุษย์เราจึงเริ่มหลงลืมวิธีการเพาะปลูกและการปศุสัตว์ แล้วหันมาใช้เงินแลกเปลี่ยนกับสิ่งต่างๆเพื่อการดำรงชีวิต

เดิมทีมนุษย์เรานั้นมิได้รู้จักการเพาะปลูก

ไม่รู้จักการปศุสัตว์

เพียงพึ่งพาอาศัยจากธรรมชาติ

ก็มีอิสรภาพในการใช้ชีวิตได้

“แล้วไฉนเลยเมื่อมนุษย์เริ่มรู้จักการเพาะปลูก

และการปศุสัตว์ อิสรภาพในการใช้ชีวิตของมนุษย์ กลับเริ่มขาดหายไป”

ความตอนหนึ่งจากหนังสือ

“sapiens ประวัติย่อมนุษยชาติ”

เมื่อเริ่มเพาะปลูกหรือเลี้ยงปศุสัตว์

จงเพาะปลูกและเลี้ยงปศุสัตว์ด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ เพราะเกษตรกรรมธรรมชาตินั้น คือรากฐานสำคัญอันจะนำพาให้เรากลับไปสู่ การมีอิสรภาพในการใช้ชีวิตเฉกเช่นกาลอดีต

แล้วธรรมชาติจะทำงานแทนเรา.....

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#siamstr