ผมคิดว่า วิธีดีสุดที่จะเข้าใจ low time preference คือการเข้าใจในขั้วตรงข้ามอย่าง high time preference ก่อนครับ

คำว่า high time preference คำที่น่าจะอธิบายได้ดีที่สุดก็คือ FOMO (fear of missing out)

high time preference คือความร้อนรน คือการด่วนตัดสินใจและการอยู่กับความกลัว โดยกลัวว่าจะไม่ได้ซื้อ ไม่ได้ครอบครอง ไม่ได้ตัดสินใจ จนละเลยคุณค่าของสิ่งกำลังจะทำ

ส่วนในด้านตรงข้าม สำหรับ low time preference แล้ว คำพังเพย ที่น่าจะอธิบายได้ดีที่สุดน่าจะเป็นคำว่า “ช้าๆได้พร้าเล่มงาม” นะครับ

Low time preference คือความใจเย็น ความอดทน การค่อยๆพิจารณาไตร่ตรองคุณค่าในสิ่งที่จะทํา ว่าสิ่งใดควรจะทำ หรือ คุ้มค่าที่จะทำหรือไม่ ไม่ต้องอยู่กับความกลัวว่าจะตัดสินใจไม่ทันครับ

#Siamstr