กีฬาสีที่โรงเรียนลูกสาว คือเด็กทุกคนต้องเล่นทุกกีฬา

และมันคงจะมีบ้างที่เด็กไม่ชอบเล่นกีฬาไหนสักกีฬานึง

ด้วยอากาศที่ร้อนต่อเนื่องตลอดเวลา ทำให้ลูกสาวค่อยๆออกอาการหน้ามุ๋ยชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

การถูกเหยียบเท้า เป็นการจุดฉนวน ให้น้ำตาระเบิดออกมา

“หนูไม่อยากเล่นบอลแล้วป๊า แง แง๊”

“มันเจ็บมากเลย แง แง๊”

“ร้อนมากด้วยย แง แง๊”

ผมถามว่า เดินไปพักในตึกกันไหวไหม

“ไม่ไหวหนูเจ็บ แง แง๊”

ผมอุ้มเธอไปนั่งในโรงยิมที่มีลมพัดเย็น

เธอดูดีขึ้น แต่ยังเดินกระแผกนิดหน่อย

ผมให้เธอเช็คร่างกายตัวเองก่อนว่ามีอะไรใช้การไม่ได้ไหม ให้ลองขยับให้หมดว่า มีตรงไหนเจ็บมากจนทนไม่ไหวรึป่าว

ดูเหมือนจะไม่มีเหะ ผมโล่งอก

แต่ลูกสาวยังสะอื้นๆอยู่

ผมบอกลูกสาวว่าเด๋วคืนนี้ ตอนมีสติแล้ว เรามาหาทางแก้ปัญหาเรื่องนี้กันนะ

ตกดึก เราได้คุยกันที่บ้าน

“หนูยังไม่อยากเล่นบอลอยู่ไหม”

‘ใช่ป๊า’

“แล้วหนูคิดวิธีออกยังว่าครั้งหน้าจะทำยังไงถ้าเค้าบังคับให้เด็กทุกคนเล่นอีก”

‘หนูจะแกล้งป่วย’

55555 เราหัวเราะกัน

‘แล้วถ้าเป็นป๊าละ’

“ป๊าว่าป๊าจะไม่เอาชุดกีฬาไป ไม่เอาสตั๊สไป ไม่เอาสนับแข๊งไป ไม่เอาอะไรไปเลย”

แล้วเราก็หัวเราะกันอีกครั้ง5555555

โอเคตอนนี้เรามีแผนสำรองอยู่ 2 แผนแล้ว

พอถึงวันที่มีแข่งบอลอีก หนูก็ตัดสินใจเองนะว่าจะทำยังไง

ส่วนตอนนี้เราไปเล่นเกมกันดีกว่า เย้^^

GMครับทุกท่าน^^

#siamstr