ในกลุ่มประเทศที่ผมกล่าวถึง(กลุ่มประเทศแถบสแกนดิเนเวีย) สื่อเขาเป็นอิสระอย่างแท้จริงเขาทำหน้าที่ของสื่ออย่างจริงจัง นั้นคือการตีแผ่ความจริงให้คนในสังคมได้รับรู้ จะค้านอำนาจกันได้จริงระหว่างภาครัฐ ประชาชนและสื่อ
อย่างสื่ออิสระอย่างแท้จริงของไทยก็มีนะ เช่น The Reporters(ที่ผมนำแหล่งข้อมูลมา) หรือ Friends Talk ที่รายได้ในการทำงานของเรามาจากเงินของแพลตฟอร์มและการโดเนทของประชาชน
ถ้าเป็นเอกชนก็ดีเลยครับ
โมเดลองค์กรที่พรรคส้มใช้ก็ได้แรงบันดาลใจมาจากโมเดลองค์กรสื่อในประเทศแถบนั้นแหละครับ
ต้องลองดูว่าพอได้เป็นรัฐบาลที่มาของแหล่งรายได้สนับสนุนไม่ได้มาจากเอกชนล้วนๆแล้ว จะยังคงสภาพเดิมไว้ได้มั้ย ถ้าได้ก็ดี ไม่ได้ก็ลำบากหน่อย
พรรคส้มมีรายได้ในการขับเคลื่อนองค์กรมาจากประชาชนสนับสนุนล้วนๆนะ เช่น เงินจากการสมัครสมาชิกพรรค,เงินที่ประชาชนบริจาคสนับสนุนพรรค,ขายของที่ระลึกพรรคเช่นเสื้อ/ถุงผ้า/รางปลั๊กไฟ/หมวก บลาๆ , เงินอุดหนุนภาษีให้พรรคประชาชน(หมายเลข129)
ประชาชนส่วนใหญ่เขารู้ครับว่า พรรคไหน/สื่อไหนทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อประโยชน์ของสังคมโดยรวม และถ้าเขาไม่ช่วยสนับสนุนค่อยsupportให้สิ่งนั้นอยู่รอดไปได้ ก็จะไม่มีใครทำเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของเขา
ผมหมายถึงเมื่อได้เป็นรัฐบาลน่ะครับ
