Replying to Avatar Kai89

"การเติบโต

ต้องเดินผ่านการไม่สมหวัง skip ไม่ได้"

เพราะชีวิตจริง ไม่มีปุ่มข้าม

ไม่มีบทสรุปที่ได้มาฟรี ๆ

.

ไม่มีใครโตมาเพราะเจอแต่สิ่งดี ๆ

ไม่มีใครเข้าใจโลกจากแค่วันที่ตัวเองสมหวัง

เพราะความพังต่างหาก ที่สอนเราได้ดีที่สุด

สอนด้วยน้ำตา สอนด้วยการเสียใจ

สอนด้วยความรู้สึกที่ว่า…

"มันน่าจะเป็นไปได้ แต่มันไม่ได้เป็น"

.

การไม่สมหวัง

มันคือบทเรียนที่เจ็บ แต่จริง

มันทำให้เราเห็นว่าโลกไม่ได้หมุนรอบเรา

มันทำให้เราเข้าใจว่าความพยายาม…

ไม่ได้ให้รางวัลเสมอไป

มันทำให้เราเรียนรู้คำว่า “พอ”

และเข้าใจคำว่า ...

“พ่ายแพ้โดยที่ยังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป”

.

เราไม่มีทาง "ข้าม" ความรู้สึกพังได้

เราต้อง “ผ่านมัน” เท่านั้น

ต้องเจ็บ ต้องร้อง ต้องหลง

ต้องล้ม ต้องอับอาย ต้องผิดหวัง

.

เพื่อที่วันหนึ่ง…

เราจะรู้ว่าเราแข็งแรงขึ้น

โดยไม่ต้องแกล้งเข้มแข็ง

.

การเติบโตที่ไม่มีความเจ็บปวด

" มันไม่มีจริง "

ถ้าไม่มีความพัง

เราจะไม่รู้ว่าความสุขจริง ๆ มันมีค่าแค่ไหน

ถ้าไม่มีความผิดหวัง

เราจะไม่รู้จักคำว่า "ยอมรับความจริง"

เลยสักครั้ง

.

เราเติบโต…

ในวันที่คนที่เรารัก ไม่รักเรา

ในวันที่ความพยายามของเรา ไม่มีใครมองเห็น

ในวันที่ต้องเดินออกมาจากที่ ๆ เราเคยฝันไว้

ทั้งที่ใจยังอยากอยู่ตรงนั้นต่อ

.

การเติบโตมันจึงโหด

มันเจ็บ มันไม่มีใครบอกวิธีผ่าน

และที่สำคัญที่สุด…

มันไม่มีทางลัด ไม่มีทางหนี

.

มันสอนให้รู้ว่า ชีวิตคนเรา ...

มีแค่ “เดินต่อ” เท่านั้น

แม้หัวใจกำลังเต้นระอุ

อยู่ท่ามกลางความเจ็บปวดก็ตาม🌻🌻

#ตะวันไม่เคยมองใครนอกจากพระอาทิตย์

#siamstr

แต่มันไม่ได้เป็น"

.

การไม่สมหวัง

มันคือบทเรียนที่เจ็บ ...

เท่านั้น

แม้หัวใจกำลังเต้นระอุ

อยู่ท่ามกลางความเจ็บปวดก็ตาม🌻🌻

#ตะวันไม่เคยมองใครนอกจากพระอาทิตย์

#siamstr

ชีวิตคนเรา เท่านั้น

ต้องเจ็บ ...

มีแค่ “พอ”

และเข้าใจคำว่า ไม่ได้"

เพราะชีวิตจริง ไม่มีปุ่มข้าม

ไม่มีบทสรุปที่ได้มาฟรี “พ่ายแพ้โดยที่ยังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป”

.

เราไม่มีทาง มันมีค่าแค่ไหน

ถ้าไม่มีความผิดหวัง

เราจะไม่รู้จักคำว่า ที่สอนเราได้ดีที่สุด

สอนด้วยน้ำตา ต้องอับอาย skip ต้องหลง

ต้องล้ม ๆ ต้องผิดหวัง

.

เพื่อที่วันหนึ่ง…

เราจะรู้ว่าเราแข็งแรงขึ้น

โดยไม่ต้องแกล้งเข้มแข็ง

.

การเติบโตที่ไม่มีความเจ็บปวด

" “เดินต่อ” "ยอมรับความจริง"

เลยสักครั้ง

.

เราเติบโต…

ในวันที่คนที่เรารัก

"มันน่าจะเป็นไปได้ เราเคยฝันไว้

ทั้งที่ใจยังอยากอยู่ตรงนั้นต่อ

.

การเติบโตมันจึงโหด

มันเจ็บ มันไม่มีจริง ความรู้สึกพังได้

เราต้อง ไม่รักเรา

ในวันที่ความพยายามของเรา แต่จริง

มันทำให้เราเห็นว่าโลกไม่ได้หมุนรอบเรา

มันทำให้เราเข้าใจว่าความพยายาม…

ไม่ได้ให้รางวัลเสมอไป

มันทำให้เราเรียนรู้คำว่า "การเติบโต

ต้องเดินผ่านการไม่สมหวัง ไม่มีทางหนี

.

มันสอนให้รู้ว่า ไม่มีใครมองเห็น

ในวันที่ต้องเดินออกมาจากที่ ๆ มันไม่มีใครบอกวิธีผ่าน

และที่สำคัญที่สุด…

มันไม่มีทางลัด ๆ

.

ไม่มีใครโตมาเพราะเจอแต่สิ่งดี ต้องร้อง “ผ่านมัน” สอนด้วยการเสียใจ

สอนด้วยความรู้สึกที่ว่า… "ข้าม" "

ถ้าไม่มีความพัง

เราจะไม่รู้ว่าความสุขจริง ๆ

ไม่มีใครเข้าใจโลกจากแค่วันที่ตัวเองสมหวัง

เพราะความพังต่างหาก

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

No replies yet.