ปลีกวิเวกเร้นกายเข้าดงป่า

ตั้งใจมาหาความสงบอ่านหนังสือ

เตรียมตัวจะไปสอบจอหงวน

ดื่มด่ำ เสียงป่า เสียงนก เสียงลม

เสียงใบไม้ไหว ธารน้ำไหล กระท่อมน้อย

เคล้าคลอ กลิ่นหอมละมุน ดอกไม้ป่า

บรรยากาศนั้น

ช่างแสนเป็นใจ

ต้นไม้และไผ่งามขึ้นเรียงรายตามราวป่า

ไร้สาวงามกวนจิตกวนใจให้ฟุ้งซ่าน

ตวัดมีดพร้าที่ลับคมมานานนับสิบปีเพียงครั้ง

ไผ่ทั้งกอศิโรราบล้มคำนับลงกับพื้น

เลือกไผ่ลำงามมาเพียงหนึ่ง

แล้วพิจารณา….

บรรจงจรดคมมีดพร้าลงบนลำไม้ไผ่

เหลามาเหลาไปกลายเป็นบ้องกัญชา

นั่งพิจารณาบ้องกัญชาไม้ไผ่

อยู่นานสองนาน….

เปลี่ยนใจดีกว่าเลิกดูดกัญชามานานแล้ว

กัญชานั้นเก็บเอาไว้ปรุงอาหารให้เลิศรส

อร่อยเหาะล่องลอยก็พอแล้ว

บรรจงจรดคมมีดพร้าลงบนบ้องกัญชาไม้ไผ่

เหลาไปเหลามากลายเป็นจอกสุราไม้ไผ่

นั่งพิจารณาจอกสุราไม้ไผ่

อยู่นานสองนาน….

ไม่เอาแล้วไม่สอบแล้วจองงจอหงวน

ตัดสินใจทิ้งตำหรับตำราไว้กลางป่า

เตรียมตัวออกจากป่ากลับเข้าเมือง

ไปหาร่ำสุรากับสาวงาม

น่าจะดีกว่า เจริญพวง…..

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr