ครั้งสุดท้ายที่ทุกคนอดนอนคือเมื่อไหร่

ย้อนไป 4-5 ปีก่อนเราคือเด็กมัธยมปลายที่คร่ำหวอดวงการอดนอนมาก ดึก ๆ เล่นเกมส์ออนไลน์ เช้าไปเรียน เป็นวงจรอยู่อย่างนี้

ช่วงมหาลัยโดยเฉพาะไฟนอลโปรเจคนี่ไม่ต้องพูด มหัศจรรย์หนึ่งวันก่อนสอบต้องมา ก็โต้รุ่งทำงานอ่านสอบกันวันนั้นแหละ จนถึงราว ๆ ปี 3 เราได้ทำงานที่แรกไปพร้อมกับเรียนไปด้วย

ทำงานมาได้สักปีเริ่มรู้สึกแล้วว่าอดนอนไม่ไหวเหมือนเก่า ร่างกายมันสั่งให้หลับทันที แต่โลกนี้ก็มอบนวัตกรรมที่ชื่อชา กาแฟ และคาเฟอีนแขนงต่าง ๆ มาให้ ต้องขอบคุณความก้าวหน้าของที่ทำงานในแต่ละองค์กร ที่การนอนกลางวันไม่ใช่เรื่องผิดบาป หรือความยืดหยุ่นในเวลาทำงานเกิดขึ้นได้ง่ายในสายงานที่ทำ เลยทำให้เรา(ยัง)ดูเป็นคนทำงานปกติได้

ในช่วงเวลาสิ้นปีนี่แหละ ถ้าไม่เข้าโรงพยาบาลมันก็จะต้องเป็นอะไรให้ได้ ปีนี้ก็เอาอีกแล้ว พักผ่อนน้อย เครียด ภูมิตก ลิสต์ยาที่หมอให้มาเยอะจนอยากยอมแพ้

แอบบ่นว่าไอยาแก้ไอนี่กินแล้วแสบอก มึนหัว คลื่นไส้มาก จนต้องกินยาเพิ่มอีก 2 ตัวระงับผลข้างเคียงจากยา มันเลยเบิ้ลจำนวนยามาอีก เป็นครั้งแรกเลยที่กินยาแล้วรู้สึกว่า โอเค กลับไปรักษาสุขภาพหรือทนไอต่อไปดีกว่า555

ช่วงที่ทรมานสุด ๆ ก็จะได้ยินเสียงของเพื่อนสมัยเรียนดังขึ้นอยู่บ่อย ๆ ’สมายไม่นอนมาเรียนอีกแล้วเหรอ นอนมั่งเถอะ กลัวเพื่อนตาย‘ ฮ่าา ยังไม่อยากตายจากกันเลย ขอนอนชดเชยวัยเด็กตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป

รู้สึกแก่ไวเหลือเกิน

GM & Take care ค่ะ #siamstr ทุกท่าน