รีวิว การเกือบดับ HP ตัวเอง ฉบับคำนวนไว้แล้ว (ว่าชห. 😂)
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไม่ไว แต่แค่เราอาจจะรู้ตัวช้า.. ในวันที่พรุน คำนวนแผนการใช้ชีวิตว่า ถ้าไม่หิวก็ไม่กิน เมื่อวานก็เลยกินแค่โจ๊กแช่น้ำอุ่นไปสองถุง แต่ลุยงานทุกอย่างตามปกติ จากนั้นกลางคืนก็ไปกินเหล้า..
จากตรงนี้เราวิเคราะห์ได้ทันทีว่า ร่างกายที่ผอมแห้งของพรุน กำลังนับถอยหลังการใช้พลังงานที่มีน้อย ให้หมดแล้วหมดอีก เพราะแอลกอฮอล์ มีผลต่อสุขภาพอย่างรุนแรง
น้ำช่วยได้แค่บรรเทา เมื่อน้ำเมาสารพัดชนิด สารพัดดีกรีเข้าร่าง ตั้งแต่เบียร์แอลกอฮอล์ 5% ยัน เหล้า 45 ดีกรี ตอนกินพยายามจะตบน้ำตาม เดินฉี่จนวงเหล้านึกว่าหนีไปอ้วก ซึ่งเราก็อึดแหละ ไม่อ้วก
ทุกอย่างมันดูไปได้ดีกระทั่ง จบงานแยกย้ายกลับบ้านนอน ไม่วายกินแค่โจ๊ก ไม่ใส่ไข่.. จุดสังเกตุที่สองเริ่มมา แต่เจ้าตัวก็ยังชิว กระทั่งขึ้นเตียงหลับ
หลังจากการดื่มเหล้า 12 ชม. เวรกรรมได้ปรากฏ ตื่นมายังไม่รู้ตัวนะ คิดว่าตัวเองไม่เพลียไม่มีอะไร ก็เลยเดินไปตลาดท่ามกลางแดดบ่ายนี่แหละ คิดว่าสุขภาพดี มีการเดินตากแดด ร่างกายดีแน่
ระยะทางเดินมากกว่า 1 กิโลเมตร จากบ้านถึงตลาดได้ยืดยาวไป เพราะหลงทาง จากยิ้มแย้มแจ่มใส เหงื่อเริ่มซก ระบบการหายใจถูกสลับจากจมูกเป็นปากแล้วหอบถี่ จับตรงอก รับรู้ว่าหัวใจเริ่มเต้นตุบๆแบบไม่ปกติ ขาค่อยๆอ่อนแรงลง
พรุนทรุดนั่งเป็นพักๆด้วยความไม่รู้จะทำยังไง แถมไม่มีใครสามารถขอความช่วยเหลือได้เวลานั้น แต่อาการเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ในกระเพาะที่ว่างเปล่าเริ่มรู้สึกเจ็บและแอบแสบ หิวข้าวมากๆแต่ไม่มีเมนูที่อยากกินขึ้นมาในหัวเหมือนทุกที แล้วก็อยากอ้วก ขย้อนอ้วก น้ำลายไหลออกปากเหมือนสุนัขโดนยาเบื่อไม่ปาน
แต่ด้วยพลังใจที่สู้แบบไม่ถอย ก็เอาตัวเองในสภาพนั้นไปถึงตลาดได้สำเร็จ แม้จะดีใจแต่ร่างกายแย่ลงอย่างรวดเร็วเหมือนนับถอยหลัง.. มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนตอนป่วยออดๆแอดๆรอหาย แต่มันเหมือนกำลังจะตายจริงๆ ทั้งอาการหอบที่ถี่ขึ้น มือเริ่มเย็น สู้อากาศร้อนจากธรรมชาติ ขนแขนนี่ลุกไปหมด
พอได้นั่งพักตากพัดลมที่ตลาด ดันมีเอฟเฟคพิเศษเกิดขึ้นอีก.. ไม่น่าเชื่อว่าการทานอาหารสะอาดยังคงมีผลต่อระบบลำไส้ เพราะกินแค่โจ๊กสองถ้วย ให้อยู่ท้องทั้งวัน ทั้งคืน กลายเป็นท้องเสีย อึเหลวเป็นน้ำ สองสามครั้ง โชคดีที่ไม่เพลียเพิ่ม
และมาถึงไฮไลท์ ตอนที่รู้สึกเหมือนจะตายจริงๆ ก็เลยฝืนขาเดินเข้าไปซื้อน้ำเก็กฮวยกับน้ำแร่มาดื่ม ด้วยความรู้ตัวว่าตัวเองอาจมีอาการน้ำตาลตก ควรจะกินน้ำตาล แต่ก็ไม่กล้าจะกินโค้กที่ใกล้มือ กลัวจะปวดท้องเพิ่ม
เชื่อมั้ย ทุกอย่างที่พยายามปฐมพยาบาลไม่หายทันทีนะ ทุกอาการต้องรอราวๆ 15-30 นาทีจะค่อยๆดีขึ้น ดื่มน้ำรวดเดียวไม่หาย แถมจุก ต้องค่อยๆจิบไปและทนในสภาพเหมือนจะตายอยู่อย่างนั้นแหละ
แม้ว่าเติมน้ำตาลฉุกเฉินแล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าดีขึ้นนะ สั่งข้าวมันไก่มากินก็กินไม่หมดจาน ฝืนกินโปรตีนแล้ว แต่ข้าวก็ไม่อร่อยอีก 🤣
การเติมน้ำตาลก็พอช่วยได้ช่วยคราวราวๆ 30-60 นาทีในการใช้ชีวิตนะ สุดท้ายต้องกินข้าว กินสารอาหารให้ครบอยู่ดี หลัง 1 ชม. ไม่ทานอะไรอีกก็ทรุดเหมือนเดิม
อาการทั้งหมดที่พูดไม่เคยเป็นเลยตอนก่อนอายุ 25 ซึ่งสามารถทำสถิติ อดอาหารได้ตั้ง 3 วัน ดื่มแค่น้ำเปล่า ทั้งชีวิตที่ผ่านมาเจ็บเยอะ เสี่ยงตายมาเยอะ ไม่ค่อยกลัวตาย แต่อาการ HP ค่อยๆหมด แล้วยังมั่นใจไปใช้ชีวิตต่อ เป็นบทเรียนราคาแพงจริงๆ
บทสรุปสุดท้าย พรุนดีขึ้น จากการปฐมพยาบาลตัวเองเกือบ 3 ชั่วโมง แต่ได้เดินกลับบ้านอีกครั้ง เพราะแม้แต่แกร๊บยังแคนผู้โดยสาร ขวัญเอ๊ยขวัญมา อย่าเอาตัวเองไปตุยกับอะไรง่ายๆแบบนี้อีกนะ 😂
#siamstr
