ผู้คนไม่ได้อยากตั้งราคาสินค้าเพิ่มขึ้นครับ แต่ต้นทุนการผลิตทุกภาคส่วนมันพุ่งสูงขึ้นเพราะเงินที่เสื่อมค่า เลยบีบให้ต้องตี้งราคาสูงขึ้นเพื่อรักษากำไร รักษารายได้ รักษาธุรกิจเอาไว้

และเวลาไม่ใช่ตัวแปรเดียวที่กำหนดราคา มันขึ้นอยู่กับว่าผู้คนต่องการมันมากแค่ไหนด้วย สินค้าที่ใช้เวลามากไม่ได้หมายความว่าจะมีมูลค่ามากเสมอไป

ในโลกสมัยยังไม่มีเงิน ผู้คนไม่สามารถใช้เวลาทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายเพื่ออนาคตได้ เช่น เราล่าวัวทีเดียว 1000 ตัวเพื่อกินไปทั้งปีไม่ได้ เพราะมันจะเน่าเสียก่อน มนุษย์เลยดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอดไปวันๆ หรือไม่กี่วัน ซักพักก็ต้องออกไปล่าใหม่

เงินคือภาชนะเก็บเวลาที่เราเอาไปทุ่มเทสร้างคุณค่าอะไรบางอย่างให้ผู้อื่น ซึ่งภาชนะกักเก็บนี้มีไว้ใช้สำหรับการบริโภคในอนาคต เราล่าวัวได้พันตัว เราก็เก็บไว้กินแค่ 1 ตัว อีก 999 ตัวเราก็เอาไปขาย เมื่อเราหิวเราก็เอาเงินที่ได้มาไปซื้อเนื้อมากินใหม่ เงินมันทำให้เรามีอาหารกินไปได้ทั้งปี ทำให้เราวางแผนการมีชีวิตได้

ในประวัติศาสตร์เงินที่ดีคือเงินที่สร้างยาก ตรวจสอบว่าเป็นของแท้ง่ายและผู้คนต้องการมัน มันจะเป็นอะไรก็ได้ เมื่อมันหายากกว่าไปล่าวัวมาแลกมัน มันก็รักษามูลค่าในตัวเองได้ มีมูลค่าคงที่หรือเพิ่มขึ้นตามกาลเวลา

เงินสร้างง่ายทำให้ทุกวันนี้เรามีชีวิตที่ไม่แน่นอนมากขึ้น แทนที่เงินขายวัว 999 ตัว จะไปซื้อวัวกลับมากินได้ 999 ตัว กลายเป็นว่าพอเวลาผ่านไปดันซื้อวัวได้ลดลง 10-20 ปี ดันซื้อได้ 99 ตัวเฉย เงินที่ทำให้เราสามารถมีชีวิตรอดไปจนวันตายดันกลายเป็นใช้ชีวิตได้แค่ 10 ปีซะงั้น มันเหมือนกับเรากำลังโดนปล้น"เวลา"ที่เราทุ่มเทมาอย่างเหนื่อยยากไปหน้าตาเฉยและเราก็ต้องก้มหน้ายอมรับสภาพมัน จาก 40 บาทเคยกินเนื้อวัวดีๆ ได้ เริ่มกินได้แค่หมู ซีกพักแค่ไก่ จนวันนึงมันจะซื้อข้าวเปล่าถุงเล็กๆ ยังไม่ได้เลย