เมื่อช่วงเช้าของวันเสาร์แต่เกือบจะเที่ยง ผมยืนทำงานอยู่ที่นอกอาคารผู้โดยสารของสนามบินสุวรรณภูมิ

ฟ้าใส แดดจ้า ลมโชยพัดชายขากางเกงปลิว

เท่านี้ผมก็สุขใจแล้วครับ