Replying to Avatar BKMiner

โน้ตต้นเรื่องอันนี้กะบรรยากาศของ #siamstr ที่กำลังจะมี สภายาแดง ep2 ทำให้นึกถึงเรื่องในวัยว้าวุ่นของตัวเอง 555555555

ยุคนั้นขณะที่เพื่อนๆโดดเรียนไปเล่นเกมหน้าปากซอยหรือไม่ก็ไปเรียนพิเศษ ผมโดดเรียนเพื่อเดินเป็นสิบๆกิโลจากโรงเรียนตัวเองไปโรงเรียนใหญ่ใจกลางเมืองเพื่อง้อสาว

จะว่าไปก็เป็นช่วงแรกในชีวิตที่ได้ใช้ชีวิตแบบ IF + high activity เพราะสาวต้องการให้เลี้ยงบุฟเฟ่ต์หัวละ 300 แทบทุกวันแต่เงินค่าขนมที่ได้จากผู้ปกครองอยู่ที่เดือนละ 2000 ดังนั้นแม้กระทั่งค่ารถเมลล์ 6.5-8 บาท เราก็จะเสียไม่ได้ ดังนั้นอาหารกลางวันที่โรงเรียน ก็ต้อง skip สิครับ 5555555 กินแค่เช้าเย็นที่ที่บ้านออกตังค์ให้ สุดท้ายกลายเป็นว่าเราไม่ป่วยเป็นไข้เป็นหวัดอะไรเลยในช่วงนั้น ขนาดพลีกายวิ่งตากฝนไปง้อ ตรูก็ไม่ป่วย

แต่สุดท้ายป่วยจิตว่ามรึงจะกินบุฟเฟต์อะไรนักหนาฟระ ตังค์กรูไม่มีจะทำอะไรละเนี่ย กรูไม่เลี้ยงแล้วโว่ย สุดท้ายมันก็เลยต้องจบกันไปในสไตล์เด็กไร้เดียงสา 2 คนที่ไม่เข้าใจธรรมชาติของตลาด SMV 55555 nostr:note1ppv36t9yvu3dr2nrm2djw57uvhagt0qsu7cp0yqjvzrnnpyzh9rsmyqlzw

งงตรงจะอยากกินบุฟเฟต์อะไรทุกวัน 5555

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

เดาว่าความเด็กที่ยังไม่ค่อยมีภูมิต้านทานต่อ consumerism ครับ ยุคทองเฟสบุ้กเสพสื่อเห็นโปรมา 3 จ่าย 2 มา 4 จ่าย 3 ก็โดนดูดไป

และเรื่องน่าคิดก้คือเด็ก consumerism ในวันนั้น ก็น่าจะคนเดียวกับผู้ใหญ่วัยเริ่มทำงาน with insulin resistance waiting for explode ในวันนี้

แต่ก็น่าขอบคุณความยากจนข้นแค้นในช่วงนั้นที่ทำให้ผมโตมาเป็นคนอดออมในวันนี้