ชีวิตมันควรกลับกัน

ชีวิตมันไม่ควรมี timeline แบบที่เป็นอยู่

เรามาดูสิ่งที่ควรเป็นกันครับ

เริ่มจากตอนเราเกิด เราจะหายใจรวยริน มือเท้าสั่นไม่เสถียร

จากนั้นสักไม่กี่ปี เราจะกินได้แค่อาหารอ่อนๆ เจ็บออดๆแอดๆ ปวดเอว ตาฟ่าฟาง

จากนั้นตอนเด็ก เราจะทำงานหนัก หามรุ่งหามค่ำ พบความเครียดในทุกๆด้าน มีสังคมที่จำเป็นต้องเข้าร่วมมากมาย

จากนั้นตอนวัยรุ่น เราจะต้องเรียนๆๆ อะไรก็ไม่รู้ที่เราจำเป็นต้องเรียน เป็นภาคบังคับ

จากนั้นตอนเราเข้าวัยกลางคน เราจะเที่ยวๆๆค้นหาความสุขของชีวิต ทดลองใช้ชีวิตในหลายๆแบบ ได้ผิดพลาดมากมาย ได้เดินทางมากมาย

พอเราเข้าวัยเกษียน เราจะได้เล่นแบบไม่ต้องมีความรับผิดชอบใดๆ ทุกคนจะล้อมวงมาเอาใจเราทุกอย่าง ทุกคนยิ้มแย้มให้อย่างจริงใจ มีแต่ความหวังดีมอบให้

พอช่วงแก่มากๆ เราจะมีคนดูแลทุกวินาที แต่ละวันแค่กิน นอน มีคนอยู่ด้วยตลอดเวลา

แล้วช่วงสุดท้ายของชีวิต เราจะได้รับความรู้สึกปลดปล่อยแบบ “จุดสุดยอด”

ปล.คุ้ยความทรงจำขึ้นมาระหว่างนึกถึง forward email สมัยก่อนมิลเลเนียมครับ สมัยนี้ไม่มีแล้วมั๊ง เรา repost หรือ share feed กันแทน 5555

#siamstr