เมื่อเรายอมรับสภาพความเป็นจริงที่ต้องเผชิญ

เมื่ออยู่ต่อหน้าได้เราก็จะสามารถแก้ปัญหาและก้าวต่อไปได้ ผมเข้าใจว่า Kierkgaard เสียใจที่ไม่ได้แต่งงานกับผู้หญิงที่รักเพราะศาสนา และเข้าใจว่าท่านก็ไม่อาจแก้ปัญหาในยุคนั้นๆของสังคม แต่ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง แต่สำหรับผมเมื่อเรายอมรับสภาพความเป็นจริงที่โหดร้ายได้มันคุ้มค่าสำหรับการหาทางดิ้นรน ดังเช่นที่ พุทธะ หนีออกนอกกำแพงวังเมื่อตอนเป็นเจ้าชาย ได้มาพบกับความจริงที่ว่า มีคนเกิด คนแก่ คนเจ็บ คนตาย มากมายที่ไม่ได้มีความสุข พุทธะจึงเข้าใจทันทีว่าสิ่งนั้นคือ ความทุกข์ที่ทุกชีวิตต้องเผชิญ เพราะความทุกข์นี่แหละคือความเป็นจริง เพราะโลกนี้ไม่มีใครไม่เป็นทุกข์ แต่เมื่อเราได้เผชิญหน้ากับความเป็นจริงที่โหดร้าย การเลือกยอมรับความจริงแล้วไม่ทำอะไรเลยก็เป็นทางเลือกที่เป็น เจตจำสงเสรี เมื่อเจอความจริงแล้วทำบางสิ่ง ก็เป็นเจตจำนงเสรี เช่นกัน แต่ถ้าเรายังพอมีแรงดิ้นรน เพื่อหาคำตอบเพื่อแก้ปัญหา หากแก้ไม่ได้ก็ล้มเหลว หากแก้ปัญหาได้ก็อาจได้พบคำตอบที่จะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นภายหลังที่กำลังเดินตามข้างหลังและกำลังหาคำตอบเดียวกัน ดังนั้นทุกทางเลือกสำหรับข้าพเจ้าไม่มีผิด ถูก ทุกคนสามารถเลือกสิ่งใดก็ได้ แต่จงยอมรับผลที่จะตามมาในทุกๆทางเลือก เพราะทุกทางเลือกมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ. ดังนั้นโดยสันดารมนุษย์เรามักจะเลือกทางที่คุ้มค่าและสะดวกที่สุดเสมอเช่นกัน