พอเริ่มเข้าใจธรรมชาติของตัวเรา

ทุกอย่างก้ค่อยๆง่าย

เมื่อก่อนเรารู้ว่าร่างกายประกอบด้วยเซลล์

แต่เราก็ยังตามความพอใจของตัวเอง

แต่การตระหนักว่าร่างกายเราประกอบด้วยเซลล์

มันทำให้การกระทำของเราต้องแคร์คนอื่นมากขึ้น

มันคือการเข้าใจว่า ถ้าไม่มีเซลล์ก็ไม่มีเรา

ในเมื่อเราประกอบขึ้นจากเซลล์เป็นล้านล้านเซล์

แต่เรายังทำตามใจของตัวเอง

ไม่แคร์ว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นส่งผลไม่ดี

ต่อความเป็นอยู่ของเซลล์ตัวน้อย

มันไม่ได้แปลว่าเรากำลังทำร้ายตัวเองอยู่เหลอ?

ถ้าเราเริ่มคิดดูต่อจากจุดนี้ เราจะกระโดดเข้าไปในโพรงกระต่าย

ที่เชื่อมโยงไปยังทุกสิ่ง ทุกสิ่งที่มีธรรมชาติแบบเดียวกัน

เอาแค่เรื่องอาหาร มะ ซะหน่อย-0-

เริ่มจากพอเรารู้ว่าเซลล์ประกอบขึ้นเป็นเรา

ลองไปถามเซลล์มั้ยว่า น้องชอบอาหารแบบไหน

ลองไปถามเซลล์ก้ามเนื้อหัวใจซิ

น้องบอกว่าชอบไขมันจ้ะ ทำไมถึงชอบล่ะ

น้ำตาลอร่อยว่าจะตายไป

อ๋อ นู๋ ไม่รู้หลอกว่าอะไรอร่อย แต่ว่า

ถ้าหนูใช้น้ำตาลมาสร้างพลังงานน่ะ

บางทีหนูจะหัวใจวายเฉียบพลัน

แล้วพี่จะตายโหงเอานะคะ อ้ากก อ่อๆเคจ้ะ

เอ้ย เจอพี่สมองละ ไปถามซิ พี่ชอบกินอะไรจ้า อ๋อๆพี่ได้หมดแหละจะ

แต่ของพี่ต้องผ่านบาเรียมาให้นะ พี่ชอบของเล็กๆ อย่างคีโตน ( มาจากไขมัน ) พี่ใช้อันนี้ประมาณ 80% อีก20% ที่เหลือพี่ใช้น้ำตาลจ้ะ

อ้าวนั่นพี่มะเร็งนิ่ พี่จ๊ะๆ พี่ชอบกินอาไยเหยออ อ๋ออ น้องชอบกินไรพี่ก้ชอบ

อันนั้นแหละ ชานมหวานร้อย ไซรัปหวานร้อย ของชุบทอด โดนัท

ของชอบพรี่หมดเลยยแหละ อิอิ

เอ้าา นั่นมันฮอโมนคุงนิ่ พอพูดถึงฮอร์โมน ฮอร์โมนเพศ เทศโทสเตอโรน เอสโตรเจน ฮอโมน นมใหญ่ ไข่แข็ง เซโรโทนิน โดพามีน ฮอโมนพวกความสุข กับการรักษาสมดุลของอารมณ์ต่างๆ

พวกนี้ประกอบด้วยคอเลสเตอรอลเป็นหลัก อ้ากก อยู่ในไขมันอีกแล้ว><

แอนนี่เว เราไม่ได้บอกว่าอะไรดี แค่บอกสิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับเซลล์ ที่ประกอบขึ้นมาเป็นเราแบบต่างๆ

เราแบบที่ซึมเศร้า เราแบบที่มีความสุข เราแบบที่ไม่สบาย เราแบบที่แข็งแรง

เพราะจริงๆแล้วมีสิ่งที่เรียกว่าเราจริงหรือเปล่า?

โลกนี้มีความจริงที่สอดคล้องอยู่กับธรรมชาติอีกเยอะ

ความจริงที่ถูกบิดเบือนไปจากการครอบงำของสังคม

ทำไมเราต้องรู้จักธรรมชาติของตัวเรา

เพราะน้องหมูไม่ได้สละชีวิตให้เราหายใจทิ้งไปวันๆนิ่

ถือว่าหลุดกันนะกับอาหารมื้อนี้

โกชิสุซามาเดสุ😋