Nostr Web Client

🏦💸ธนาคารกลาง “สร้างเงินจากอากาศ” โดยหลักแล้วผ่านกลไกที่เพิ่มปริมาณเงินในระบบ ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับหนี้ของรัฐบาล ดังนี้:

1. ความสัมพันธ์ระหว่างธนาคารกลางและรัฐบาล

• รัฐบาลต้องการเงินเพื่อใช้จ่ายในโครงการต่าง ๆ เช่น โครงสร้างพื้นฐานหรือสวัสดิการ

• หากรายได้จากภาษีไม่พอ รัฐบาลจะออก พันธบัตร (ตราสารหนี้)

• พันธบัตรนี้เปรียบเสมือน IOU (I Owe You) หรือสัญญาว่าจะชำระคืนเงินพร้อมดอกเบี้ย

2. การซื้อพันธบัตรรัฐบาล

• ธนาคารกลาง (เช่น ธนาคารแห่งประเทศไทยหรือเฟด) สามารถซื้อพันธบัตรเหล่านี้ในตลาด

• ธนาคารกลางจ่ายค่าพันธบัตรโดยการ สร้างเงินใหม่ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่ได้มีอยู่ในระบบ – นี่คือการ “สร้างเงินจากอากาศ”

• เงินนี้จะเข้าสู่บัญชีของธนาคารพาณิชย์ ทำให้ธนาคารมีเงินสำรองเพิ่มขึ้นและปล่อยสินเชื่อได้มากขึ้น

3. หนี้กระตุ้นการสร้างเงิน

• เมื่อรัฐบาลออกหนี้ จะเพิ่มปริมาณเงินในระบบโดยอ้อม เพราะการซื้อพันธบัตรของธนาคารกลางคือการใส่เงินสดเข้าสู่ระบบ

• กลไกนี้ช่วยให้รัฐบาลสามารถใช้จ่ายได้มากขึ้นโดยไม่ต้องเพิ่มภาษีทันที

4. มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (QE)

• ในช่วงเศรษฐกิจชะลอตัว ธนาคารกลางใช้มาตรการ QE (Quantitative Easing) โดยซื้อพันธบัตรรัฐบาลหรือเอกชนในปริมาณมากเพื่อใส่เงินเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจ

• การทำเช่นนี้เพิ่มเงินสำรองในธนาคารพาณิชย์ ลดอัตราดอกเบี้ย และกระตุ้นการกู้ยืมและการใช้จ่าย

5. ผลกระทบของวงจรหนี้

• ระบบเศรษฐกิจจะพึ่งพาหนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อคงการเติบโต

• รัฐบาลมักเพิ่มเพดานหนี้ (Debt Ceiling) เพื่อใช้จ่ายเพิ่มเติม ขณะที่ธนาคารกลางยังคงซื้อหนี้

• นี่คือที่มาของความรู้สึกว่าเงินถูก “สร้างจากอากาศ” เพราะเงินใหม่นี้ไม่ได้มีทรัพย์สินที่จับต้องได้รองรับ

ความเสี่ยง:

• เงินเฟ้อ: เงินจำนวนมากไล่ตามสินค้าและบริการที่มีอยู่อย่างจำกัด

• การพึ่งพาหนี้: รัฐบาลอาจต้องกู้ยืมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

• ความเหลื่อมล้ำทางทรัพย์สิน: ผู้ที่ถือครองสินทรัพย์มักได้ประโยชน์จากราคาที่พุ่งสูงขึ้นจากเงินใหม่ที่เข้าสู่ตลาดการเงิน

สรุปคือ กระบวนการนี้ใช้ความเชื่อมโยงระหว่างหนี้ของรัฐบาลและนโยบายการเงินของธนาคารกลางเพื่อเพิ่มปริมาณเงินในระบบ โดยไม่ต้องพิมพ์ธนบัตรจริง