ได้รู้เรื่องบิทคอยมาพอสมควรว่าจะแก้นู้นนี้นั้นได้ความสามารถมันเป็นยังไงสุดยอนนวัฒกรรมขนาดไหนแต่ก็ยังทำงานประจำให้กับนายจ้างงกๆทั้งที่ตัวเองก็มีกิจการที่บ้านแต่ดันมีหนี้สินท้วมหัวซะก่อนเลยต้องทำงานต่อไปพอวันหนึ่งผมก็ได้ทำงานตามปกติอย่างทุกๆวัน เข้า9โมงเช้าออก9โมงตอนกลางคืน นี้คือการขายเวลาชัดๆ แต่เงินเดือนเสือกเยอะ 28000++แต่หนี้ที่ต้องจ่ายต่อเดือน24000 ต่อเดือน วันนั้นคือวันที่ไม่มีลูกค้สเข้าร้านเลยไม่ได้ทำห่าอะไรทั้งสิ้นนอกจากรวมวงสทนานินทาเพื่อนร่วมงานอย่างว่างๆ แต่ก่อนหน้านั้นก็ได้แค่อ่านหนังสือเกี่ยวกับบทคอยซึ่งก็รู้อยู่แล้วว่ามันพอจะทำอะไรได้บ้างแล้วแต่หนังสือเล่มมันตอกย้ำให้ผมได้รู้สึกตัวว่ากูทำงานหนักกว่าควายซะอีก ความยังมีเวลาพัก แล้วทำงานแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่ที่ทำงานอยู่นี้ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรทั้งสิ้นทำเพื่อคนอื่นไม่ได้อะไรกลับมานอกจากเงินเดือนที่ระเหยไปต่อหน้าต่อตาจะกรรมที่เคยก่อ(หนี้สิน)วันนี้ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะลาออกจากงานไปสารต่อกิจการที่บ้านเพื่อนประโยชน์ให้กับโลก ไม่มีอะไรมากไปกว่าการทำงานเพื่อชาติตระกูล นี้คือการรับผิดชอบที่แท้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ได้แต่หนังสือเล่มนี้ค่อยกระซิบว่ามึงลาออกไปหาครอบครัวที่บ้านแล้วสร้างประโยชน์เพื่อตนเองให้มากที่สุดและรอบๆข้างมันจะดีตามมึงเองเชื่อกู