#เขียนขีดอิสระ วันที่ 51

#siamstr

อยู่ตรงนั้น เพื่อใครสักคน

อย่างน้อยก็ตัวเราเอง

เริ่มจากเป็นที่พึ่งให้ตัวเอง

ในวันที่ทุกข์ระทมที่สุด ได้เข้าใจตัวเราบ้างหรือไม่

หรือมัวแต่ปล่อยให้คนที่เรารักที่สุดนี้

จมอยู่กับความทรมานอย่างไม่ลืมหูลืมตา

เค้าเป็นอะไร รู้สึกอย่างไร อยากจะจัดการความรู้สึกอย่างไร

ดึงสติกลับมา แล้วถามตัวเองอย่างเพื่อนที่ดีคนนึง

อยู่ตรงนั้น เพื่อคนที่เรารัก

เป็นอะไรรึเปล่า อยากเล่าให้ฟังมั้ย รู้สึกอย่างไร

บางครั้งอาจไม่มีเสียงตอบ หรือก็ไม่ได้เข้าใจอะไรเลย

แต่อย่างน้อย อยู่ตรงนี้นะ อยู่ด้วยกัน

แม้กระทั่ง

อยู่ตรงนั้น เพื่อความฝัน

บางทีก็ไม่รู้หรอกว่า จะอยู่ตรงไหนกันแน่

เพราะฝันนั้นเปลี่ยนเสมอ

และฝันที่เป็นฝัน มันมักจะมั่วซั่ว สะเปะสะปะ

ต่างจากฝันที่ตั้งใจเลือกออกมาสักอัน

แต่เพราะฝันกับจริงนั้นต่างกัน

ความจริงนั้นใช้เวลา

ความจริงจึงต้องอยู่แค่ที่เดียว อย่างน้อยก็ชั่วเวลาหนึ่ง

เพื่อให้ฝันเป็นจริง เพื่อให้ฝันของเรารู้ว่า อยู่ตรงนี้นะ

จะไปไหนมาไหนก็ได้ แต่ต้องกลับมาตรงนี้นะ

ถึงจะเจอกับความจริง

แม้กระทั่ง

อยู่ตรงนั้น เพื่อตัวเราและทุกคน

เพราะโลกต้องการที่พึ่ง ไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง

เลือกที่ยืนของเราบนโลก ที่ที่อยู่ได้ตลอดชีวิต หรือก็ส่วนใหญ่

ถ้าอยู่ได้นานพอ สม่ำเสมอ ผู้คนก็จะมาหา ทั้งแนะนำและขอคำแนะนำ

อยู่อย่างมีความสุข อยู่อย่างเป็นอิสระ

แต่ต้องกลับมาอยู่ตรงนั้น

ที่ที่ทุกคนมั่นใจว่า จะเจอกับเราอย่างแน่นอน

เพราะมีแค่เราเท่านั้น ที่อยู่ตรงนี้ได้

actually, it is now than before

เท่อีกล้าว

#เขียนขีดอิสระ วันที่ 50

#siamstr

วันนี้ทำให้เมื่อวานผิดหวัง

กี่ครั้งที่วางแผนจะทำอะไรแล้วไม่ได้ตามที่ตั้งใจ

ความรู้สึกผิดต่อตนเอง

ควรให้อภัยหรือเฆี่ยนตี หรือคุยอย่างผู้มีอารยะ

อาจเป็นสาเหตุให้ไม่อยากจัดการเวลา

เพราะกลัวความล้มเหลว ไม่มั่นใจในความสามารถของตัวเอง

ความมั่นใจในตัวเองลดลง

การเลือกกระทำบ่งบอกว่า

เคารพตัวเองมากแค่ไหน

แต่เมื่อวาน ไม่มีทางรู้เลยว่า วันนี้รู้สึกอย่างไร

ไม่ควรให้เมื่อวานเป็นผู้ตัดสินฝ่ายเดียว

สถานการณ์ของวันนี้นั้นอาจต่างจากที่คาด

กระนั้นก็รู้แก่ใจว่า เงื่อนไขบีบบังคับหรือเป็นเพียงความอยากไม่อยาก

แม้เป็นแค่ความไม่อยาก จะยังต้องรู้สึกผิดอยู่หรือไม่

ผลกระทบยิ่งใหญ่เพียงใด

อย่างไรก็ผิดต่อคำสัญญา

ผิดบ่อยก็รู้สึกล้มเหลวอยู่ภายใน

ไร้ซึ่งแก่นแกน

สิ่งนี้กระทบต่อความเป็นสุข

ความไม่พึงพอใจต่อตัวเอง

ทั้งๆ ที่เลือกไม่ลงมือทำ เพราะไม่อยาก ซึ่งน่าจะทำให้พึงพอใจ

แต่ก็ทำให้ไม่พึงพอใจที่ผิดต่อตัวเองในเวลาเดียวกัน

น่าตลก

ตามใจก็กลับทุกข์ ไม่ตามใจก็ไม่พอใจ

หรือการเลือกของเรานั้นตื้นเขินเกินไป

หากรู้อยู่แล้วว่า ไม่ทางใดก็ย่อมเจอความลำบากใจ

สู้เลือกทางที่มีคุณค่าสูงกว่าทางที่ตามใจจะดีกว่าหรือไม่

ปัญหาอาจอยู่ที่วันใด “ใจใหญ่”

ยากจะต่อต้าน แล้วยังไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ที่เคยเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

วันนั้นคงต้องให้อภัยตัวเองอีกครั้งและอีกครั้ง

อย่าเพิ่งโบยตี

เพราะวันที่ใจใหญ่ อาจกำลังต้องการบอกอะไรบางอย่างกับเรา

ลองคุยกับเค้าดูก่อน ก็อาจจะดี

ยังไงเหรอครับ

ชอบการลงสีเลือกสี น่ารักดีครับ

#เขียนขีดอิสระ วันที่ 49

#siamstr

ความไม่เป็นเรา ก็หล่อหลอมให้เป็นเรา

ทั้งขับเน้นให้ความเป็นเรานั้นเด่นชัด

และกระทบให้เรานั้นปรับเปลี่ยน

การหลีกหนีและเลือกว่า สิ่งไหนใช่หรือไม่ใช่เรา

เป็นแค่ตัวเราเท่าที่เราเข้าใจในปัจจุบัน

ไม่ใช่เรา คือ ไม่ถนัด ไม่คุ้นเคย เสร่อ เปิ่น โง่

อึดอัด หวาดกลัว น่าขัน กระจอก หนาวเย็น ยุ่งยาก

แต่กลับเป็นสิ่งใหม่

เข้าใจตัวเองในด้านตรงข้าม

อาจจะล้มเหลว หรือแม้กระทั่งสำเร็จในแบบที่คาดไม่ถึง

ผู้คนที่ไม่คุ้นเคย สิ่งที่กังวลในใจ กลัวสิ่งที่คนอื่นมองกับเรา

สิ่งนั้นสะท้อนตัวตนในใจของเราอีกด้าน

ด้านที่ไม่มีทางมองเห็นหากอยู่แต่ในที่อุ่นใจ

สิ่งที่แลกมา คือ โลกที่กว้างขึ้น ลึกขึ้น สนุกขึ้น

การเติบโตทางความคิดและพฤติกรรม

การอยู่ร่วมกับสังคมที่ต่างกัน

วิธีคิดของคนที่แตกต่างกับเราอย่างสิ้นเชิง

ดีกว่านั้นยังสามารถนำมาใช้กับตัวเราได้อย่างประหลาด

ทั้งๆ ที่เคยบอกว่า ไม่ใช่เรา

การค้นหาตัวตน อาจจะไม่ได้หมายถึง ตอนนี้เราไม่มีตัวตน

เพราะจริงๆ แล้ว เราตอบได้แน่นอนว่า ชอบอะไรมากกว่าอะไร และไม่ชอบอะไรมากกว่าไม่ชอบอะไร

แต่อาจหมายถึง เราอยู่ตรงไหน เรามีคุณค่าอะไร

กับตัวเรา และต่อสังคม

หลายครั้งที่มองไม่เห็นตัวเราเอง

เพราะกระจกมันสะท้อนแต่คุณค่าที่เราสร้าง

แต่พอตัวเรามัวแต่เสพสิ่งที่คิดว่าเป็นเรา แต่ไม่ได้สร้างสิ่งที่เป็นเราออกมา

ตัวตนของเราไม่ได้ถูกแสดง

เลยไม่มีเงาของเราในกระจกคุณค่า

หรือแม้กระทั่งการดูแคลนคุณค่าตนเองด้วยการบอกว่า

สิ่งที่ฉันทำ มันธรรมดามาก ใครก็ทำได้

หารู้ไม่ว่า สิ่งที่เราทำนั้น ในช่วงเวลานั้น ในสภาวการณ์หนึ่งๆ มีแค่เราเท่านั้น ที่ทำได้

คนอื่นอาจทำแทนได้ แต่ไม่เหมือนเรา

ไม่ว่าเรื่องนั้นจะง่ายดายสักแค่ไหน

แต่เค้าทำนั้น อย่างไรก็ไม่มีทางเหมือนเราทำ

เค้าทำ ได้สร้างคุณค่าของเค้า

เราทำ ได้สร้างคุณค่าของเรา

แม้กระทั่งในผลงานที่ไม่ต่างกัน

อย่างไรแล้ว คุณค่าที่เกิดขึ้นย่อมต่าง

ประสบการณ์ การรับรู้ของตนเองและสังคม

สิ่งที่ไม่เหมือนนั้น ล้ำค่า เฉพาะตน ไม่สามารถเลียนแบบได้

ประวัติ วิถีชีวิต วิธีคิด เงื่อนไขชีวิต

เราสวยงามในแบบของเรา

ซื่อสัตย์กับความเป็นเรา

#เขียนขีดอิสระ วันที่ 48

#siamstr

ชอบกลับไปหาความเอื่อยเฉื่อย

มันไม่ต้องใช้แรง ไม่ต้องมีวินัย

อยู่เฉยๆ เสพนู่นเสพนี่ไปเรื่อยๆ

สิ่งที่ตอกย้ำให้รู้สึกผิด คือ ความขัดแย้งกับตัวตนที่อยากจะเป็น

คุณค่าที่อยากจะสร้างขึ้นในตัวเองและสังคม

เวลาที่คุณค่าต่ำ อาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพ

ประสบการณ์มือหนึ่งต้องใช้การลงทุนลงแรง

ต้องใช้พลังงาน ใช้เวลา

ขออีกนิด ฝืนสักหน่อย ฝืนกำลังดี ไม่ถึงกับเครียด

ทำเพื่อเป็นตัวเราที่ดีขึ้นกว่าเมื่อวาน หรือเมื่อกี้

"ถ้าเจ้าทำแต่สิ่งที่ทำได้ เจ้าจะไม่มีวันดีขึ้นกว่าตอนนี้"

Kung Fu Panda 3

เห็นด้วยครับ

:D

โห

เนื้อหาแน่นมาก

น่าเอาเยี่ยงอย่าง

เสียดายไม่ได้ไป

รู้สึกว่า เท่ได้อีก กับ น้อยได้อีกครับ

คหสต ครับ

IMHO

#เขียนขีดอิสระ วันที่ 47

#siamstr

ยิ่งแก่ยิ่งยอมจำนน

ยอมจำนนต่อกฎของธรรมชาติ

ไม่ใช่เพราะอ่อนแรง แต่เพราะเข้าใจความเป็นไป

เข้าใจมากขึ้นว่า อย่างไรฝืน อย่างไรใช่จังหวะ

ธรรมชาติที่มันต้องเป็นอย่างนั้น

ไม่ใช่ว่าเราเปลี่ยนอะไรไม่ได้

แต่เพราะรู้ว่า ควรเปลี่ยนอะไร

จึงเข้าใจว่า มันเป็นเช่นนั้น

และเข้าใจว่า เรานั้นเล็ก ธรรมชาตินั้นใหญ่

สิ่งต่างๆ ค่อยๆ เป็นไป เปลี่ยนแปลง

ด้วยตัวเราและอื่นๆ ไปพร้อมๆ กัน

ไม่มีทางได้ดั่งใจไปตลอด

ไม่มีที่ผิดหวังไปตลอด

มีแต่วนเวียนกลับไปมา

เราเติบโตขึ้น จากการเรียนรู้

เรียนรู้กฎของธรรมชาติ

ผ่านการฝืนและทำตาม

โดยที่ไม่รู้ที่มาที่ไป จากความไม่รู้อะไรเลย

อยากได้อย่างนั้น อยากเปลี่ยนสิ่งนี้

ดีใจเสียใจซ้ำไปซ้ำมา

อย่างไม่รู้อิ่มไม่รู้พอ

และด้วยกฎธรรมชาตินั้นเอง

เราจึงยังวนเวียนอยู่เช่นนี้

ยอมรับและอยู่กับมัน

เพราะเราก็เป็นธรรมชาตินั้นเอง

อยากมีเป้า first marathon อยู่เหมือนกันครับ

เคยวิ่ง half

แต่ตอนนี้ ซ้อมแค่ 10-12 km อาทิตย์ละครั้งเอง

อยากได้ไป full ปีหน้า

ผมเคยคิดแบบนี้เหมือนกันครับ

แต่พอทำความเข้าใจแยกแยะระหว่าง

จำนวนจำกัด

กับ

แบ่งแยกได้ไม่จำกัด

ก็ เออว่ะ

#siamstr

#เขียนขีดอิสระ วันที่ 46

เรามันก็แค่คนโง่ที่เห็นไม่พ้นตัวเอง

แม้จะอยู่ที่ริมทะเล มองไปยังขอบฟ้า ก็เห็นได้แค่ที่ตาตัวเองเห็น

แม้จะอยู่ในป่าท่ามกลางเสียงนก ก็ได้ยินแค่ที่หูตัวเองได้ยิน

แม้จะอยู่ท่ามกลางดอกไม้ ก็ได้กลิ่นแค่ที่จมูกตัวเองได้กลิ่น

แม้จะลิ้มรสฝีมือยอดเชฟ ก็ได้รสชาติแค่ที่ลิ้นตัวเองได้รับ

แม้จะได้นอนบนเตียงที่นุ่มที่สุด ปรับเย็นร้อนอ่อนแข็งได้ ก็ได้แค่ที่กายตัวเองสัมผัส

แม้จะได้หลับฝันถึงจินตนาการอันสุดแสนวิจิตรพิศดาร ก็ได้แค่ที่ใจเรารับรู้

เราไม่เคยสามารถจะรับรู้สิ่งที่คนอื่นรับรู้ได้

แม้ได้ลองแบบเดียวกัน เหมือนๆ กัน ก็ไม่มีทางเหมือนกัน

กระนั้น เราก็ยังเอาตัวเราเป็นบรรทัดฐานในการมองคนอื่น

อาจเพราะเราไม่สามารถหาข้อมูลที่ไปไกลกว่าตัวเราได้

ตัวเราอันแสนจะจำกัด

กระนั้น ก็ยังไม่วาย คิดเสมอว่าคนอื่นไม่เข้าใจตัวเรา แต่เรานั้นเข้าใจคนอื่น

มักจะเชื่องมงายในประสบการณ์ของตัวเอง

เพราะมันไม่มีสิ่งอื่นที่ดีไปกว่านี้

เพราะมันมีพลังที่สุด ในการสร้างตัวตนเราขึ้นมา

หารู้ไม่ว่า กรอบที่เราได้สร้างนั้น

ควรถูกทำลายได้เสมอ

ยังมักเผลอเอากรอบเราไปครอบคนอื่น

มันก็ย่อมไม่พอดีเป็นธรรมดา

ตัวเรานั้นโง่เขลา หารู้ไม่ว่า รู้ได้แค่ตัวเองเท่านั้น

คำโปรยแต่ละอัน

ดึงดูดมากๅ ครับ

อ่าา

ไม่อยู่ กทม

#freewriting day 45

#siamstr

#เขียนขีดอิสระ

ผลลัพธ์ธรรมดา

เมื่อทำบางสิ่งที่คิดว่าไม่ได้ยาก

แต่สุดท้ายแม้พยายามแล้วกลับมีเหตุการณ์ไม่คาดคิด

ทำให้ผลลัพธ์นั้นธรรมดากว่าที่ตั้งใจ

ไม่ค่อยเห็นคุณค่าของความธรรมดานั้น รู้สึกดาษดื่นทั่วไป

บั่นทอนความภาคภูมิใจจากความพยายามและเวลาที่สูญเสียไป

ด้วยต้องการขัดเกลา วิจารณ์ วิเคราะห์ เพื่อให้ตนสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

หารู้ไม่ว่า ผลที่ตามมาคือ การแสดงออกอย่างไม่มั่นใจ

ความเก้อเขิน

การแสดงออกเพื่อให้ผู้อื่นรับรู้ถึงความละอายในความผิดพลาด

ลดความสามารถในการรับส่งสาร

ไม่เห็นคุณค่าของความพยายามที่ได้ลงมือ

ไม่มั่นใจที่จะเปิดเผยเรื่องราวของความพยายาม

หากแต่หันมามองคุณค่าของผลลัพธ์ที่ธรรมดานั้น

ก็คงได้เห็นที่มา ที่เราได้ทำดีที่สุดแล้ว และไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว

ในช่วงเวลาหนึ่งๆ

คนอื่นจะมองอย่างไรนั้น เป็นสิทธิ์และเรื่องของผู้อื่น

แต่การภาคภูมิใจในผลงานของตนนั้น

การเล่าเรื่องจะมีพลังมากขึ้น และการไม่เก้อเขิน

จะทำให้การสื่อสารตัวตนกับผู้อื่นนั้นชัดเจนมากขึ้น

ภูมิใจในผลลัพธ์ แม้จะละอายต่อความผิดพลาด

พอดีกว่าเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

#freewriting day 44

#siamstr

#เขียนขีดอิสระ

Counterattack

นี่แน่ะ ชีวิต

บางวันชีวิตก็รุกใส่เราแบบไม่ทันตั้งตัว

ป่วย อุบัติเหตุ อากาศแปรปรวน โรคระบาด

หลังจากตกใจ เสียใจ เศร้าใจ ผิดหวัง ไปแล้ว

ถึงเวลาที่เราจะ counterattack ชีวิตกลับไปบ้าง

counterattack เป็นหนึ่งกลยุทธ์ที่วงการกีฬาเรียกใช้

ขณะที่คู่ต่อสู้กำลังรุกหรือได้เปรียบ

เราที่เป็นฝ่ายตั้งรับคอยหาจังหวะพลั้งพลาดของฝ่ายตรงข้าม

แล้วรุกกลับอย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว

ฉวยโอกาสในช่วงเวลาเหล่านั้น

ทำในสิ่งที่เวลาปกติเราไม่มีโอกาสทำหรือเลือกที่จะไม่ทำ

โอกาสที่ทุกอย่างผิดแผน โอกาสที่ได้รื้อแผนใหม่

โอกาสที่ใช้ประโยชน์จากสิ่งไม่คาดคิด

โอกาสที่ได้ออกนอกวงจรกิจวัตร

โอกาสที่ได้สะสางเรื่องคั่งค้างที่ไม่ได้ทำสักที

รุกกลับในด้านที่ชีวิตไม่ทันได้ตั้งตัวบ้าง

นี่แน่ะ ชีวิต

#freewriting day 43

#siamstr

#เขียนขีดอิสระ

ก็แค่คนธรรมดา

คนที่ยังผิดพลาด ไม่สมบูรณ์

คนที่ยังต้องพยายาม แต่บางครั้งก็ไม่พยายาม

คนที่อยากจะดีขึ้น แต่ทำจริงทั้งแย่ลง อยู่กับที่ และดีบ้าง

ทำทั้งสิ่งที่ควรและไม่ควร

ที่อยากเป็นคนพิเศษ

เป็นไปได้มั้ย ที่เลือกทำสิ่งที่ถูกได้มากกว่าผิด

เป็นไปได้มั้ย ที่พยายามทุกครั้งที่มีโอกาส

เป็นไปได้มั้ย ที่ทำแต่สิ่งที่ดี หรือเท่าตัว ไม่ทำสิ่งที่แย่ลงเลย

เป็นไปได้มั้ย ที่จะทำแต่สิ่งที่ควร

ก็ดูเป็นไปได้ แม้จะยาก เพราะไม่เคยเป็น

อาจจะยังเป็นคนธรรมดาในภาพรวมๆ

และไม่ใช่วันนี้ที่จะเป็นคนพิเศษขึ้นมาทันที

แต่ถ้าเป็นคนพิเศษทีละขณะ ที่ยังปนๆ กับคนธรรมดา

อย่างน้อยได้เพิ่มสัดส่วนความเป็นคนพิเศษก็ยังดี