
ควอนตัมจะแฮก Bitcoin ได้จริงหรือ?
ประเด็นที่เหล่า #bitcoiner ทุกคนชอบถามเหมือนกลัวกระเป๋าตัวเองจะกลายเป็นขนมให้ควอนตัมเคี้ยวเล่น แต่ใจเย็นก่อน ยังไม่มีคิวบิตตัวไหนลุกขึ้นมาเปิดกระเป๋า BTC ใครได้จริงสักรายหรอกครับ
อธิบายแบบง่ายๆแบบไม่ให้ปวดหัว:
• กระเป๋า BTC ที่ใช้แบบถูกต้อง คือ Address ที่ยังไม่เคยเผย Public Key จริงๆ ออกไป (แค่โชว์เป็น hash เช่น P2PKH, P2WPKH) ถือว่าโคตรแข็งแรงต่อควอนตัม ณ ตอนนี้ เพราะมันต้อง brute force จาก hash ไปหาคีย์ ซึ่งยากจนควอนตัมยังทำหน้าเอ๋อ
• แต่ถ้า Address ไหน เผย Public Key ออกแล้ว เช่น เคยส่งเหรียญออกจาก address นั้น ควอนตัมในอนาคตอาจมีโอกาสโจมตีได้ง่ายขึ้น เพราะมันตรงโจทย์ ECDSA ที่ถูก Shor’s algorithm ทำร้ายได้ แต่ต้องเป็นควอนตัมระดับ Avengers รวมร่างก่อนนะ ไม่ใช่เครื่องทดลองจิ๋วๆ ที่มีอยู่ทุกวันนี้
• เครื่องควอนตัมปี 2025 ตอนนี้ระดับขี่จักรยานซ้อนท้ายหมา ไม่ใช่ยานแม่จากอนาคต เอา brute force private key 256-bit แบบ BTC ยังไงก็ไม่ไหว แม้ใช้ควอนตัมจริงๆ ก็ต้องระดับที่โลกลงทุนสร้างดาวเทียมควอนตัมถึงจะเริ่มมีหวัง
• BTC เองก็ไม่ใช่นั่งนิ่งๆ ชาวเน็ตส่องควอนตัมอยู่ตลอด ถ้าวันไหนมีทางโจมตีจริง โปรโตคอลจะถูกอัปเกรดก่อนที่เหรียญคุณหายด้วยซ้ำ
สรุป:
ตอนนี้ควอนตัมยังแฮกกระเป๋า BTC ไม่ได้ ห่างไกลมาก ถ้าคุณไม่ได้ใช้ address เดิมๆ ซ้ำๆ หรือเก็บเหรียญไว้ในกระเป๋ายุคดึกดำบรรพ์ ก็ไม่ต้องเครียด
#bitcoin #siamstr

🚨 แตกอีกแล้ว! นักขุดสาย Solo ขุดเจอบล็อก โดยที่เขาใช้กำลังขุดรวมกันแค่นิดเดียวประมาณ 6.73 TH/s แต่ดันฟลุ๊คขุดเจอบล็อกเข้าให้!
รับรางวัลไปเต็มๆ 3.146 BTC ตีเป็นเงินไทยก็ประมาณ 9 ล้านกว่าบาท! ที่พีคหว่านั้นคือ ตัวเครื่องที่ขุดเจอจริงๆ มีกำลังขุดแค่ 1.2 TH/s เท่านั้นเอง! คาดว่าน่าจะเป็นเจ้าเครื่องจิ๋วรุ่น Bitaxe Gamma
#bitcoin #siamstr #solominer

Bitcoin ไม่มีทางตายหรอกครับ เพราะมันถูกค้ำด้วย เงิน Fiat ที่เสื่อมค่าตลอดเวลา 😁
#bitcoin #siamsrt #thailand

ลูกกลับมาจากโรงเรียนบอกว่า วันนี้ผมเหลือเงินค่าขนม 10 บาท ปะปาช่วยซื้อ Bitcoin ให้หน่อย…จัดไปหนูได้ไป 338 Satoshi
#bitcoin #ybtc #siamstr

ว่าด้วยเรื่องข้าว
ชาวนาเป็นอาชีพที่อยู่คคู่กัน เรามานานแสนนาน ตั้งแต่สมัยที่ยังไม่มีเครื่องจักร ไม่มีไฟฟ้า และไม่มีเครื่องทุ่นแรงเหมือนสมัยนี้ การทำนาในอดีตเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย แต่ก็อบอุ่นไปด้วยความสามัคคีของคนในครอบครัวและคนในหมู่บ้าน
อดีต: เริ่มจากแรงคน แรงควาย และหัวใจที่สู้ไม่ถอย
เมื่อก่อนชาวนาต้องใช้แรงตัวเองแทบทั้งหมด ตั้งแต่การไถนา หว่านข้าว ถอนกล้า ดำนา ไปจนถึงเกี่ยวข้าว
การไถนาใช้ควายเป็นเพื่อนคู่ใจ เดินช้า ๆ ตามร่องนา ทุกขั้นตอนต้องอาศัยความอดทนและเวลานาน
คนทั้งบ้านมักช่วยกัน ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ หรือแม้แต่เด็ก ๆ ก็มีบทบาท
ช่วงเก็บเกี่ยวจะเป็นช่วงที่เหนื่อยที่สุด แต่ก็เป็นช่วงที่มีความสุขที่สุด เพราะทุกคนจะมาร่วมแรงร่วมใจ ทั้งช่วยเกี่ยวข้าว มัดฟ่อน และขนขึ้นลาน
บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และอาหารพื้นบ้านที่ทำกินกันกลางทุ่งนา เป็นภาพที่ยังตราตรึงอยู่ในใจคนรุ่นก่อนจนถึงวันนี้
ปัจจุบัน: เทคโนโลยีเข้ามาช่วย แต่หัวใจยังเหมือนเดิม
เมื่อกาลเวลาผ่านไป วิถีชีวิตของชาวนาก็เปลี่ยนตามโลก
มีรถไถแทนควาย ทำให้งานเร็วขึ้น
มีเครื่องดำนา เครื่องเกี่ยวข้าว
มีปุ๋ยและเครื่องสูบน้ำ ทำให้ผลผลิตดีขึ้น
สามารถขายข้าวผ่านสหกรณ์หรือออนไลน์ได้ง่ายกว่าเดิม
ถึงแม้เทคโนโลยีจะเข้ามาช่วยให้ทำงานง่ายขึ้น แต่หัวใจของชาวนาก็ยังเหมือนเดิม คือ ความรักในผืนดิน ความภูมิใจในเมล็ดข้าว และความตั้งใจที่จะเลี้ยงดูครอบครัวด้วยแรงกายของตัวเอง
อดีตกับปัจจุบัน แม้ต่าง แต่เชื่อมกันด้วยหัวใจเดียวกัน
ความเหนื่อยล้าของวันวานกลายเป็นบทเรียนให้คนรุ่นใหม่
ส่วนความสะดวกของวันนี้ก็เป็นผลจากความพยายามของคนรุ่นก่อนเช่นกัน
แม้ท้องนาอาจมีรถไถแทนควาย มีทุ่งกว้างที่ปนเสียงเครื่องยนต์ แต่รากเหง้าและความผูกพันของชาวนากับผืนดิน ยังคงเหมือนเดิมอยู่เสมอ
ทุกเมล็ดข้าวที่เรากิน ล้วนเกิดจากความอดทนของชาวนา
ไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบัน…
0.012 BTC = iPhone 17 Pro Max
#siamsrt #thainosrt
เงินที่คุณฝากไว้ใน ธนาคาร จริง ๆ แล้วอาจจะไม่ใช่ของคุณ 100% ในทางปฏิบัติ เพราะคุณไม่ได้ถือครองมันโดยตรง แต่คุณฝากสิทธิ์ในการถือเงิน ไว้กับธนาคารแทนคุณ
สืบเนื่องจากปัญหาที่หลายๆคนเจอในเวลานี้ คือ ธนาคารอายัดยอดเงินในบัญชีของเราไม่ให้ถอนได้ บางคนมีความจำเป็นต้องการถอนเงิน หรือโอนเงินกระทันหัน ต้องติดแง็ก สภาพคล่องเสีย
แล้วทำไมเงินในธนาคารถึงถูกอายัดได้?
คำสั่งศาลหรือกฎหมาย
- ถ้ามีคดีความ ฟ้องร้อง หรือคำสั่งศาล ธนาคารต้องปฏิบัติตาม เช่น อายัดบัญชีจนกว่าคดีจะสิ้นสุด
การตรวจสอบของหน่วยงานรัฐ
- หากมีการโอนเงินที่สงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการฟอกเงิน, ยาเสพติด, การพนัน, หรือธุรกรรมผิดกฎหมาย (ที่หลายๆคนกำลังเจออยู่ตอนนี้)
- ธนาคารมีสิทธิ์ระงับการใช้งานบัญชีได้ชั่วคราวเพื่อสอบสวน
หนี้สิน
- หากคุณเป็นหนี้และเจ้าหนี้ฟ้องร้องจนมีคำพิพากษา สามารถขอให้ศาลออกคำสั่งอายัดบัญชีได้
ผลที่ตามมา
- แม้ว่าเงินจะเป็นของคุณ แต่คุณ ไม่สามารถเข้าถึง ได้ชั่วคราวหรือถาวร ขึ้นอยู่กับเงื่อนไข
- ต่างจากการถือเงินสดหรือสินทรัพย์ดิจิทัลแบบที่คุณถือ private key เอง ที่ไม่มีใครมาอายัดได้
สรุปเลยละกัน
- เงินฝากธนาคาร สะดวก ใช้งานง่าย แต่ขึ้นกับกฎหมายและนโยบายของรัฐ/ธนาคาร
- เงินสด เราถือเอง ไม่มีใครอายัด แต่เสี่ยงต่อการสูญหายหรือถูกขโมย
- สินทรัพย์กระจายศูนย์ (เช่น Bitcoin ที่ถือ private key เอง) ไม่มีใครอายัดได้ แต่ต้องรับผิดชอบความปลอดภัยเอง 100% หายคือเงินหาย ควรศึกษาหาความรู้ก่อน
#เงินโดนอายัด #ถอนเงินไม่ได้ #ธนาคารอายัดเงิน #เงินหาย #thainosrt #siamnosrt #NotYourKeysNotYourCoin 
คุณปู่ครับ, ผมไม่รู้ว่าวันนั้นจะเป็นวันสุดท้าย
ผมไม่รู้ว่าคำบอกลาจะเป็นตลอดไป
ผมคงกอดปู่ไว้นานกว่านี้
และพูดว่า "ผมรักปู่นะ" ดังขึ้นอีกหน่อย
เสียงของปู่ค่อยๆ เลือนหาย แต่ความเงียบกลับดังขึ้น เตียงของปู่ว่างเปล่า แต่การไม่มีปู่อยู่ได้เติมเต็มทั่วทั้งห้อง ผมยังคงมองหาคุณปู่ในที่เดิม ๆ แต่ทั้งหมดที่พบคือเพียงแค่ความทรงจำ
หากกาลเวลายอมฟัง ผมอยากจะขอเพียงอีกสักช่วงเวลา อีกสักเรื่องเล่า อีกสักรอยยิ้ม
แต่ทั้งหมดที่ผมมีตอนนี้คือเสียงสะท้อนของวันวาน เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ล่องลอยมากับสายลม
ผมคิดถึงคุณปู่ มากกว่าที่คำพูดจะเอื้อนเอ่ยได้

#ความคิดถึง #siamstr #thainostr
"ความล้มเหลวไม่ได้เป็นจุดจบของเส้นทาง แต่เป็นบทเรียนที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น เมื่อเราล้ม ให้ลุกขึ้นใหม่ด้วยความมุ่งมั่นที่มากกว่าเดิม เพราะทุกก้าวที่เราก้าวไปแม้จะเล็กน้อย แต่ก็เป็นการเข้าใกล้ความสำเร็จที่รอเราอยู่เสมอ"

#แรงบันดาลใจ #siamstr #thainostr
การรับรู้คุณค่า (value) และ การเปลี่ยนแปลงหลังสูญเสีย 
ผมได้เขียนโพสนี้จากบทเรียนที่สูญเสียคุณปู่ซึ่งเป็นที่รัก และท่านก็รักผมและลูกหลานทุกคน
1. เราเคยชินกับการมีอยู่ของคนที่เรารัก
เมื่อคนที่เรารักยังอยู่ เราอาจมองว่าการอยู่ร่วมกันเป็น "ความปกติ" จึงไม่ได้ให้ความสำคัญมาก เพราะสมองของเรามักปรับตัวให้รู้สึกคุ้นเคยกับสิ่งที่เป็นประจำ
ความสัมพันธ์ที่ยาวนานทำให้เรา "ชินชา" กับความสำคัญของการมีอยู่ของพวกเขา เราไม่ตระหนักว่าสิ่งนี้อาจไม่ถาวร
เชิงเปรียบเทียบ: เหมือนเราไม่ค่อยสังเกตความสวยงามของพระอาทิตย์ขึ้นทุกเช้า เพราะมันเกิดขึ้นเป็นประจำจนเราละเลย
-------------------------
2. การไม่เข้าใจ "ความไม่จีรัง" ของชีวิต
คนเรามักลืมว่าเวลาที่มีร่วมกันนั้นจำกัด และคิดเสมอว่า "เรายังมีเวลา" หรือ "พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้"
เมื่อการสูญเสียเกิดขึ้น เราถึงตระหนักได้ว่าความสัมพันธ์นั้นไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้อีก
ความขัดแย้งภายใน:
ก่อนสูญเสีย เราใช้ชีวิตในกรอบของ "ความสะดวก" แต่เมื่อสูญเสีย เราเผชิญกับ "ความจริง"
--------------------------
3. หลังสูญเสีย เราตระหนักถึงคุณค่าในความรักที่เขาให้เรา
เมื่อเขาจากไป เราถึงเริ่มย้อนคิดถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาทำให้ เช่น การดูแล ความห่วงใย คำสอน
สมองมนุษย์จะปรับการรับรู้ให้มองเห็น "สิ่งดีงาม" ของคนที่จากไปมากขึ้น เพราะเราต้องการปลอบใจตัวเองว่าความสัมพันธ์นี้มีความหมาย
จิตวิทยา:
การสูญเสียกระตุ้นให้สมองเราประมวลผลสิ่งที่เรามองข้ามในอดีต เพื่อสร้างความรู้สึกเชื่อมโยงในช่วงที่เขาไม่อยู่แล้ว
---------------------------
4. เรามักตัดสินความสัมพันธ์ย้อนหลัง
ความทรงจำทำงานอย่างมีอคติ เมื่อมองย้อนกลับไป เราจะเลือกจำ "สิ่งที่เราคิดว่าเราควรทำ" มากกว่าสิ่งที่เราได้ทำไปแล้ว
เราเปรียบเทียบการกระทำของเรากับความรักที่เขาให้เรา และนี่ทำให้เกิดความรู้สึกผิด เสียดาย และอยากย้อนเวลา
ตัวอย่าง:
หากคุณไม่ได้ใช้เวลากับเขามากพอ คุณจะรู้สึกว่าคุณพลาดบางสิ่งที่สำคัญไป เพราะคุณเห็นความสำคัญนั้นชัดเจนขึ้นหลังจากไม่มีเขาแล้ว
-------------------------------
5. ความตายเตือนเราถึงความเปราะบางของชีวิต
การสูญเสียทำให้เราตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต นั่นคือ "ความสัมพันธ์และความรัก"
เมื่อใดที่เราสูญเสียคนสำคัญ เราจะเริ่มประเมินค่าชีวิตตัวเองและมองเห็นว่าความสัมพันธ์นั้นเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุด
-------------------------------
วิธีเปลี่ยนแปลงความรู้สึกเสียดาย:
1. ยอมรับความไม่จีรังของชีวิต:
จงเรียนรู้จากการสูญเสียว่าเราควรใช้เวลากับคนที่รักในปัจจุบันให้ดีที่สุด
2. เปลี่ยนความเสียดายเป็นบทเรียน:
ใช้บทเรียนนี้เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคนที่ยังอยู่ เช่น การดูแลคนที่รักหรือคนในครอบครัว
3. ระลึกถึงพวกเขาในทางที่ดี:
การขอพรและทำความดีในนามของเขาช่วยให้คุณรู้สึกเชื่อมโยงกับเขา และทำให้จิตใจสงบขึ้น
---------------------------------
สรุป:
การสูญเสียช่วยเตือนเราถึงความสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์และการดูแลกันในปัจจุบัน คุณไม่ได้ผิดปกติที่รู้สึกเสียดายหรือคิดถึง แต่สิ่งสำคัญคือการนำบทเรียนนี้มาใช้เพื่อให้คุณสร้างความสัมพันธ์ที่มีคุณค่ากับคนที่ยังอยู่ต่อไป
#siamstr #thailand
In Loving Memory of My Grandfather
With a heavy heart, I share that my beloved grandfather, Hawae Kecik, son of Kuno, passed away on 8th December 2024 at 17:56. He was born in 1933 and lived a remarkable 92 years.
He was a kind and wise man who left a lasting impact on everyone who knew him. Although I wish I could have spent more time with him in his final days, I will always treasure the moments we shared and the lessons he taught me.
May Allah forgive his sins, bless his soul, and grant him Jannah (Paradise). Please keep him in your prayers.
We love you, Grandpa, and you will always remain in our hearts.
ไปค้นแชตที่เคยส่งราคา Bitcoin ให้เพื่อน จำได้ว่าวันนั้น เมื่อ สิงหาคม ปี 2013 ยังเรียนอยู่ ปี 2 อยากได้รายได้จากอินเทอร์เน็ต หากูเกิลไปเรื่อยๆ จนได้มารู้จัก Bitcoin แต่ตอนนั้นก็ไมได้ศึกษามันอย่างลึกซึ้ง รู้แค่ว่าเงิน Digital ไม่มีตัวกลาง ถ้าผมรู้จักคุณค่าของมันเหมือนกับตอนนี้ละก็ซื้อมากอดตั้งแต่ตอนนั้น ถามว่าเสียดายไหม ก็เสียดายนะ แต่เวลาย้อนไปไม่ได้ ความรู้ความเข้าใจของเรามีแค่นั้น ก็สมแล้วที่ไม่ได้เป็นเจ้าของ
"รู้อะไรไม่เท่ารู้งี้" 😁

#siamstr #bitcoiner
ชัดเจนเลยครับ เข้ามาเป็นครูปุป กู้ซื้อโน้น ซื้อนี้ทันที
คนจนไม่ต้องเสียภาษี คนชั้นกลางต้องเสียภาษี คนรวยรู้วิธีจัดการภาษีทำให้จ่ายภาษีน้อยลง ประเทศต้องการชนชั้นกลางมากที่สุด และนี้เป็นเหตุผลที่โรงเรียนไม่มีสอนความรู้เรื่องการเงิน การลงทุน
#siamstr
First time on Nostr, I love BTC since first day that I meet.
Under the soft glow of the streetlights, I ran, my determined stride cutting through the cold, damp air of the early hours. This was not just a race; it was my sanctuary, a brief escape from the chaos that engulfed my life. For days now, my home—a modest house in a quiet town—had been
swallowed by floodwaters that showed no mercy.
The torrential rains came unannounced, turning streets into rivers and lives into struggles. My children clung to me as they evacuated in a small, overcrowded boat, their frightened eyes searching my face for reassurance I could barely give. The youngest, not even two years old, cried for her favorite toy, lost beneath the murky waters. My wife stayed strong, but I saw the cracks in her resolve, the silent prayers she whispered when she thought no one was listening.
Everything they had worked for was now underwater—family photographs, clothes, even the books my eldest cherished. The flood took not just possessions but memories, the kind that no insurance could replace. Nights were spent in a crowded shelter, surrounded by others whose lives had been similarly uprooted. The hum of despair filled the air, mingling with the constant patter of rain that refused to relent.
And so, I ran. Not to win, but to feel something other than helplessness. Every step was a silent plea for strength, a way to tell myself I could keep going—for my wife, for my children, for the life they would rebuild from the ruins. The racecourse was dry, a stark contrast to the submerged streets of my neighborhood. It felt almost cruel, but I ran anyway, my heart heavy with the weight of all I had lost and all I still hoped to save.
When I crossed the finish line, there were no cheers, no medals, just the faint hope that somewhere in the crowd, someone would understand the story I could not bring myself to tell.