ปีนขึ้นไปขนาดนั้นไม่เห็นตก แต่ดันแวะวิจัยกรวด ปากซอยบ้านซะได้
ตอนนี้คิดว่าเจ้าตัวเขายังไม่ได้ทำ nip05 เฉยๆน่ะ ก็เลยแท็กไม่ได้ ไม่ใช่ปัญหาที่client
รู้สาเหตุแล้ว bill ยังไม่ได้ทำ nip05 เลยแท็กชื่อไม่ได้ ต้องก็อป npub ไปก่อน
บางทีมันเป็นปัญหาที่ client ลองใช้ดูหลายก่อนนะ หาอันที่เข้ามือ
ผมสนใจเรื่องเฮียรัสเซียที่เป็นเจ้าของสโมสรเชลซีมากเลยครับ คงต้องข้อมูลเพิ่มอีกซักหน่อย ถ้าพี่แอนท์อยากทำคอนเทนท์เรื่องเฮียแก ก็ขออย่าได้รีรอ ผมรออ่านเลย รอZap เลย
โอ้ ขอบคุณมากที่แท็กให้ บอกตามตรงว่าไม่เก่งเรื่องจำชื่อคนจริงๆ และนี่ยังมีชื่อบน nostr อีก มึนเลย แต่จำเรื่องราวของทุกคนได้นะ ขอให้คุณพ่อมีเวลาพักผ่อนมากขึ้นครับ
แฟนผมก็แบบนี้ไม่ได้อินกับ btc มากรู้แค่ว่ามันเก็บมูลค่าได้ แต่ไม่รู้มันดีต่อโลกในระยะยาวยังไง แต่ได้เจอกับหลายๆคนได้คุยกับพี่แชมป์พี่อาร์มเรื่องสุขภาพ ได้เจอบรรยากาศดีๆเขาก็อยากศึกษาbtc มากขึ้น เพราะอยากคุยกับทุกคนมากขึ้น
สนุกมากเลยครับ ตอนเช้าแฟนผมก็มาร้องคาราโอเกะกับพี่นิ่มและแฟนพี่แจ็คไม่รู้ไปสนิทกันตอนไหน 5555
"You can't get a nice wife if you don't have a nice wok"
GM #siamstr #foodstr
https://video.nostr.build/6b2c60b5d9c18e08ebbc48e94becd1044aee2043d36d861d45df544d1bed75a1.mp4
Look like Uncle Roger approved this
ใครที่ดูไลฟ์nostr คืนวันที่2 ธันวา น่าจะได้ดูตอนที่เทนโด้มาสัมภาษณ์ผม ตอนนั้นเทนโด้ถามว่า ”ให้คะแนนงานมีตอัพนี้เท่าไหร่” ผมบอกว่า “ยังไม่รู้เลย เพราะงานมันยังไม่จบต้องรอดูพรุ่งนี้ แต่เท่าที่เห็นในตอนนี้ยังคงเต็ม10 กับทุกอย่าง”
ก่อนหน้าการสัมภาษณ์พอมาถึงที่พักเราเริ่มที่จะย่างเนื้อกินกัน พูดคุยกัน บรรยากาศค่อนข้าง family friendly คนที่พาครอบครัวที่มีน้องๆเด็กๆมา ก็ให้เด็กๆได้เล่นน้ำอาจารย์ตั๊มก็พาน้องๆมาด้วย และมาขอยืมห้องผมให้น้องๆเปลี่ยนเสื้อผ้า
ผมมีแวะเวียนไปช่วยย่างเนื้อบ้างบางทีเนื่องจากแฟนผมไม่กินเนื้อวัว จึงต้องหาย่างบาบีคิวหมูกับหมึกย่างมาให้นางแทน(ตามที่พี่แชมป์กล่าวไว้ว่าต้องหมั่นทำคะแนนกับนาง😂ด้วย)
สักพักจู่ๆจารย์ขิงก็ขออาสาสมัครมาเป็นหนูลองยาบอร์ดเกม(ที่จารย์ขิงออกแบบเองด้วยนะ) เป็นบอร์ดเกมจำลองการเป็นเจ้าของโปรเจ็คshitcoin และการปั่นตลาดเพื่อสร้าง value หรือทำลายเหรียญคู่แข่งของตัวเองและในเกมจะมี sound money แฝงตัวมา
ตอนเล่น ผมเข้าใจผิดคิดว่าเราในฐานะ player ต้องตามหา sound money ให้เจอ แต่ไม่ใช่เลย เราคือ crypto king หลังจบ4ตาใครรวยสุดชนะ!!! ต่อให้ในมือคุณจะมีแต่ shitcoin แต่ถ้าคุณปั่นตลาดจน value มันสูงกว่า sound money ได้ คุณก็เข้าวินได้
เท่าที่คุยกับจารย์ขิงเป้าหมายของเกมคือต้องการสื่อสารว่า demand supply มันส่งผมต่อราคาสินค้าในตลาดยังไงและกลเม็ดของเหล่า crypto bro ที่ปั่นตลาดนั้นทำงานยังไงกับตลาดบ้าง
ซึ่งผมชอบมากกกกกก ผมที่อยู่กับ crypto 2ปี และ bitcoin 2ปี ผมผ่านทุก event ที่เกิดขึ้นในเกม มันเห็นภาพชัดว่าเราเป็นใครในตลาด และในฐานะเม่าเราเผชิญหน้าอยู่กับอะไร แต่อย่างที่เห็น ตอนนี้ยังเป็นแค่ demo ระหว่างเล่นยังมีการเพิ่มกฎใหม่กันสดๆอยู่เลย และเกมยังไม่เคยทดลองให้ผู้เล่นที่ไม่เคยผ่านตลาดคริปโตเล่น ยังต้องการการปรับแต่งเพิ่มเติม แต่มันสนุกแน่ๆถ้าเล่นเป็นแล้ว
หลังเล่นเสร็จผมต้องพาแฟนออกไปหาข้าวอย่างอื่นกินบ้างเนื่องจากในงานเน้นเนื้อวัวเป็นหลัก แต่ผมไม่ได้มองว่าลำบากอะไร แฟนผมเขาก็เข้าใจได้ แต่มันตลกตรงหลังจากกินเสร็จกลับเข้ามา ข้าวผัดและยำคอหมูย่างก็มาพอดี🙀
และผมที่กำลังยืนดูเทนโด้สัมภาษณ์คนอื่นๆผมก็โดนเรียกให้มาออกไลฟ์ หลังจากการสัมภาษณ์นั้น เมื่อดีเจต้สมาถึงพร้อมน้ำเมาเลิศรส
ทุกอย่างก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง
แอลกอฮอล์ซึมในกระแสเลือดความอายเริ่มจางหาย ความกล้าในการเจาะแจะกับผู้คนแบบที่เห็นในnostr เริ่มเอามาใช้ในชีวิตจริง เริ่มชวนคุยกับคนนู่นทีคนนี้ที
(ผมสารภาพบาปตามตรงว่าจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าแต่ละคนที่ได้คุยกันลึกๆ ชื่อจริงอะไรกันบ้าง และบนnostr ชื่ออะไรกับบ้าง แต่จำหน้าได้นะ ถ้าเห็นnote นี้ช่วยแสดงตัวใต้ noteหรือทัก DM ผมที ผมไม่อยากให้มิตรภาพของเรานี้มันจางหายไปง่ายดายแบบนี้)
ผมเริ่มแลกเปลี่ยนเรื่องส่วนตัว หน้าที่การงานความรับผิดชอบหลายๆอย่างๆ แนวคิดการทำงาน การมองหาโอกาสในธุรกิจ สิ่งที่ผมได้ทำให้กับ commu bitcoin ผมเอาเสื้อที่เคยขายมาด้วยมันเป็นเสื้อลาย lower your time preference
ที่ผมพึ่งรู้ว่าจารย์ขิงคือลูกค้าของเสื้อเวอร์ชั่นแรกของผมด้วยและเขาใส่มาในวันนั้นด้วย!!!
หลักจากผมเรียกจารย์ขิงมาเป็นพรีเซนเตอร์ ผมได้ขายเสื้อที่ผมเอามาด้วย2ตัวสุดท้ายให้กับ 2คนที่นั่งฟังผมโม้มาอย่างยืดยาว คนนึงคือน้องทอย ถ้าหากจำไม่ผิดหรือจำไม่สลับกับใคร ทอยเล่าเรื่อง PoW ของพ่อที่ทำธุรกิจ ต้องขับรถไปกลับกรุงเทพระยองตลอด
ส่วนอีกคนผมจำชื่อไม่ได้จริงๆแต่เราแลก nostr กันไว้ พี่เขาทำงานอยู่ระยอง และเนื่องจากสายงานที่เราทำมันต่อเนื่องกัน เราจึงแลกเปลี่ยนเรื่องงาน และพยายามหาทางออกระบบของงานที่เรามองว่าเป็นปัญหา ในระหว่างนั้นแฟนผมที่เข้ามาตามผม เขาเข้ามาฟังด้วย
ผมจึงแนะนำแฟนผมกับทุกคนแถวนั้นว่าแฟนผมเป็นหมอดูนะ ทำอาชีพนี้จริงจัง วันนี้รับดูดวง 3 คำถาม 5000sat (แต่ความจริงแล้วแถมตลอด) พี่แชมป์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นเกิดสนใจจึงได้ลองมาดูดวง พี่แชมป์ชมว่าใช้ได้เลยแม่หมอเก่งมากทีทักษะการพูดที่ดี และพี่นิ่มที่เข้ามาเป็นลูกค้าคนถัดไปก็มาพอดี แต่พี่แชมป์ออกตังให้นะ เนื่องจากพี่นิ่ม satเกลี้ยงกระเป๋าแล้ว😆
พอดูดวงเสร็จจารย์ขิงก็โผล่มาอีกรอบเนื่องจากสนใจ art work ของไพ่ทาโร่ที่ใช้ดูดวง ผมจึงถือโอกาสแลกเปลี่ยนหลายๆเรื่องทั้งมุมมองทางศาสนา ประวัติศาสตร์การเมือง และมีประทานซุปเข้ามาแจมช่วงท้ายและได้ด่า milton friedman เป็นของแถม
หลังจากนั้นผมก็มีเดินเข้าเดินออกบ้างเนื่องจากตอนนี้แตกออกเป็นหลายๆกลุ่มตามความสนใจของแต่ละคน ออกไปนั่งฟังพี่แจ็คพูดสักพัก พอเดินกลับเข้ามาก็เห็นแฟนผมนั่งร้องเพลงอยู่กับจารย์เปรี้ยว และมีผม พี่นิ่ม จารย์อาร์ม อิสระ มาร่วมจอย
ยังมีอีกหลายลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากนี้ที่น่าจดจำ แต่ที่ผมประทับใจและไม่เล่าไม่ได้ในฐานะ bitcoinner คือ ปาฐกถาตอนตี2 ของ แจ็คกู้ดเดย์ เนื้อหามันไม่แปลกใหม่อะไรมาก มันไม่ได้แตกต่างจาก note ที่พี่แจ็คแกลง แต่มันเป็นการตอกย้ำแนวคิดหรือเป้าประสงค์ร่วมกันที่เราชาว bitcoinner มีจริงๆ คือจะทำยังไงให้ผู้คนเลิกถามว่า
what is bitcoin? และ why bitcoin?
เราจะทำยังไงให้ลูกหลานเราอยู่และเติบโตมาโดยไม่ต้องถามถึงสิ่งเหล่านี้ เพราะในวันนั้น bitcoinner ในวันนี้ได้ทำให้ bitcoin และเศรษฐศาสตร์ออสเตรียน อยู่ในชีวิตประจำวันได้เป็นปกติธรรมดาแล้ว
ผมขอบคุณพี่ปณัยครับ พี่โคตรเหนื่อย พี่คิดแทนเราเป็นห่วงเราว่ามีอาหารพอกินมั้ย ห้องนอนไหน ร้านกาแฟแดดแรงจะร้อนมั้ย
ผมมีความสุขมากครับ
แค่ตอนขับรถกลับผมก็คิดถึงทุกคนแล้ว
อยากเจอกันในบรรยากาศแบบนี้อีก แต่รู้ดีว่ามันยาก ไม่ใช่ว่าทุกคนจะว่างมาร่วมงานกันได้ทุกครั้ง ครั้งนี้อาจารย์ตั๊มก็แอบมาจอยด้วยแต่ก็ต้องกลับก่อนเนื่องจากติดสอนCDC
พี่เดชาเองก็แวะเวียนมาเจอพวกเรา
เอา lightning ATM มาให้เราได้แลก sat กันได้สะดวกมากขึ้น
เป็นงานที่ผมชอบเสียยิ่งกว่างาน BTC งานนั้นมันทางการไปน้ำเมาสิของจริงงงงงงง
#siamstr #siamstrOG #east101

ตกรถ ตื่นเต้น เตลิดป้าย ครบทุกอย่างที่ไม่ควรเกิด!!
น่าประหลาดที่ผมต้องมาโน๊ต GM แบบงง ๆ ที่สุรินทร์ ในเวลาตี 4

มันเริ่มจากผมจำเวลาขึ้นรถผิดอย่างแรง ผมซื้อตั๋วกลับบ้านล่วงหน้าไว้ ซึ่งผมต้องขึ้นเที่ยว 21.20 น. จาก กทม. และผมก็ไปถึงท่าก่อนเวลาตั้ง 1 ชม. ครึ่ง ในขณะที่ในใจดันคิดว่า รถจะออก 22.00 น. แน่นอนล้าน%
ว่าแล้วผมก็เลยนั่งชิล ไถ Nostr โน๊ตทักทายเพื่อนๆ ไป 2 โน๊ต หาอะไรรองท้องสลายใจเฉิบจนกระทั่ง 21.45 ถึงเดินไปเช็คอิน (คิดว่าก่อนเวลาสบายๆ) เพื่อจะเจอพนักงานบอกว่า รถออกไป 25 นาทีแล้ว!!
มันมี 2 ช้อยส์.. 1) ผมต้องแจ้นไปนั่งรถที่รังสิต ซึ่งจะออกราวๆ 22.10 (กับ 35 นาทีที่เหลือจากจตุจักร) หรือ 2) รอจนเช้าเพื่อซื้อตั๋วรถคันใหม่ที่จะวิ่งผ่านจุดหมายคือลำปลายมาศบ้านผม
ผมมีเวลาตัดสินใจน้อยมาก
เอาวะ.. ผมเรียก Taxi เพื่อวัดดวง และวิ่งบนถนนวิภาวดี-รังสิต แบบไม่ต่างอะไรกับการแข่ง Formula-1 ซึ่งก็โชคดีมี่พี่คนนั้นตีนผีพอสมควร มันเป็นอะไรที่ลุ้นกันนาทีต่อนาที เล่นเอาผมหายใจไม่ทั่วท้อง ทั้งความเร็วบนท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถ เราแซงซ้ายแซงขวา สลับเหยียบระหว่างคันเร่งกับเบรคจนผมหัวฟัดหัวเหวี่ยง
อยากขับเองชะมัด.. ผมคิด
เราเหลือ 7 กม. กับเวลา 11 นาที หัวใจผมเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ และผมตื่นเต้นมากขึ้นไปอีกเมื่อ Taxi (และผมด้วย) ไม่ชินทางจนขับเลยป้ายไป 2 กม. (เหลือเวลา 3 นาที) สมนึกกับอิสระต่างถามผมยิกๆ ทันไหมพี่ตั้ม ทันหรือเปล่าพี่?
ผมกับ Taxi มองหน้ากัน ทำอะไรไม่ถูก เพราะจะถอยหลังยาวๆ ได้เก่งแค่ไหนก็คงไม่ทันแน่ โชคดีที่ดันมีวินมอเตอร์ไซค์ขับย้อนศรมาพอดี ผมกระโดดเกาะหลังพี่วินทันที เพื่อวิ่งย้อนกลับไปท่ารถที่รังสิต และไปถึงที่หมายในเวลา 22.10 น. !!
ผมวิ่งทัลีกทุเลไปเช็คอินและถามพนักงานว่าผมพลาดรถเที่ยวสุดท้ายของคืนนี้ไปหรือยัง..
"รถกำลังจะเข้ามาค่ะพี่" ...โอ้ พระเจ้า กูรอดดดด
รถคันที่จองไว้มาสายไป 3 นาที ผมจึงทันกลับบ้าน ถอนหายใจได้ฟอดใหญ่ๆ หลังจากร่ำลาคนะที่รอลุ้นอยู่ในดินคอร์ดเรียบร้อย เก็บของเสร็จสรรพ ผมจึงนอนหลับไปอย่างเบาใจ
"น้องครับ.. ปลุกพี่ลงที่ลำปลายมาศด้วยนะครับ พี่ขอนอนเพราะเหนื่อยมาก.."
"ได้ค่ะพี่.."
ผมค่อนข้างเชื่อใจพนักงานดูแลความสะดวกบนรถทัวร์เจ้านี้ เพราะใช้บริการมาตลอดชีวิต และที่ผ่านมาก็ปลุกผมลงที่หมายเป๊ะทุกรอบ..
ผมรู้สึกตัวอีกครั้งในเวลา ตี 3 ครึ่ง พบว่าตัวเองยังไม่ลงจากรถ ที่ผมจำได้คือบอกคนที่บ้านไว้ว่า ให้มารับผมตอนตี 3 นี่หว่า..
ชิบหาย!! กูเลยป้ายแน่ๆ มองดูนอกกระจกก็ไม่คุ้นเส้นทางเสียด้วย ผมรีบเดินไปถามพนักงานหน้ารถ นางบอกกับผมว่า เอ่อ... เลยมาแล้วค่ะพี่ พนักงานเปิดสมุดจดน้อยๆ ขึ้นมาไล่ดูและพบว่าตัวเองลืมเขียนคำว่า ลำปลายมาศ ลงไปซะยังงั้น!!
ผมอยากจะกดระเบิดนิวเคลียร์ใส่รถคันนี้ให้มันบึ้มไปซะตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอดไปเสียเลย รู้สึกหงุดหงิดบอกไม่ถูก น้องผู้หญิงก็ทำอะไรไม่ถูก ผมคะยั้นคะยอถามว่าเราจะแก้ปัญหานี้ได้ยังไง
"หนูขอโทษค่ะพี่.. เดี๋ยวพี่นั่งรถไปลงที่สุรินทร์นะคะ มันจะมีรถที่ผ่านลำปลายมาศช่วงเช้า ๆ หนูจะซื้อตั๋วใหม่ให้พี่นั้งกลับมานะคะ.."
ในใจผมก็อยากจะด่าเป็นภาษาตุรกี แต่ไม่รู้ว่ามันต้องพูดว่ายังไง ได้แต่คิดว่ายุบหนอพองหนอ ด่าไป หัวเสียไป ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว.. ได้แต่พยักหน้าปล่อยเลยตามเลย กัดฟันกรอดๆ แล้วกลับมานอนต่ออีก 1 ชม. อะไรมันจะซวยได้ขนาดนี้วะเนี่ย..
น้องพึ่งมาทดลองเดินทางการสายนี้เป็นครั้งแรก (ปกติจะวิ่งสายอื่น) เลยเกิดความผิดพลาดตั้งแต่วันแรกที่ได้ฝึกกันเลยนะ อืม... งามไส้มากเลยอีหนู
สรุปผมต้องรอตี 4 ครึ่ง นั่งรถขอนแก่นไปลงบุรีรัมย์ และหารถกลับลำปลายมาศเองในตอนเช้า.. โถ.. ชีวิต กี่โมงจะถึงบ้านวะเนี่ย?
ผมตัดสินใจระบายความฉุกละหุกนี้ออกมาบนโน๊ตนี้ เพื่อลบเอาเรื่องนี้ก่อนจากหัว ก่อนที่มันจะค้างเติ่งจนกลับความทรงจำดี ๆ ทั้งหมดของผมที่พัทยาไปจนหมด
เห้อ.... ตอนนี้ผมควรได้นอนอุ่นๆ ที่บ้าน ไม่ใช่มานั่งเขียนโน๊ตบน Nostr อย่างน่าเวทนาในเวลาของทีมตรู่
#siamstr #siamstrog #east101
---
Wherostr | https://wherostr.social/g/w69sen7yw
Duck Duck Go Maps | https://w3.do/AoJUH_le
Google Maps | https://w3.do/vcoiZbCa
ตอนนี้ปมได้ไอเดีย เที่ยวนั่งรถทัวร์เช็คอิน wherostr ให้ครบทุกป้ายละ
พี่แชมป์ต้องหาฟัง มาร้องกันรอบหน้าแล้วแหละ
คุยเรื่องขี้ ณ ริมหาด สดชื่นจริงงงงงงง
ติดใจแม่หมอแน่ๆ
ขอกินหมูก่อน กินเสร็จจะกลับไปเขียน
คราวหน้าต้องจัด con anisong

