ส่วนผมบล็อกแม่งเลย 555

ใครบางคน : เราใช้เทคโนโลยีบล็อคเชนสุดล้ำเพื่อทำให้โปรเจกต์ของเราโปร่งใส ตรวจสอบได้ ป้องกันทุจริต บลา บลา บลา…

ผม : Blockchain is good, but can it run Crysis? 😂

2077 ไปไสล่ะ

เกมไรครับ

เกมไรท่าน

ท่านซอลตี้อย่าทิ้งประชาโชนนนน

## **เรียบง่าย.. แต่ทรงพลัง**

“วันนี้นายแฮปปี้ไหม?”

เชื่อว่ามีหลายคนที่ถูกผมถามแบบนี้ในงานฮาล์ฟวิ่งปาร์ตี้ที่พึ่งพ้นผ่านไป..

มันเป็นคำถามง่ายๆ แต่อาจสร้างความประหลาดใจให้กับเพื่อนๆ ได้พอสมควร ก็ในเมื่อคนถามคือตัวผมที่มักจะจริงจังในทุกๆ เรื่อง แทนที่ผมจะถามคำถามชวนสมองหวาน แต่ผมกลับถามเกี่ยวกับ “ความสุข” ในงานบิตคอยน์..

ความสุข การเชื่อมต่อ และอารมณ์…

ทำไมผมจึงเลือกจะถามไปในลักษณะนั้น?

สำหรับผม.. มันเป็นการช่วยเปิดประตูสู่บทสนทนาที่มีความหมายและเป็นส่วนตัว ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการสร้างชุมชนที่แน่นแฟ้นและเข้าใจกันและกันได้ดียิ่งขึ้น มันช่วยให้ผู้คนรู้สึกว่ากำลังถูกเชิญชวนให้แบ่งปันความรู้สึกและประสบการณ์ส่วนตัว ทำให้ชุมชนมีพื้นฐานทางอารมณ์ที่แข็งแรงมากขึ้น..

เป้าหมายของทุกมีตอัพแท้จริงแล้วก็คือการสร้างการเชื่อมต่อระหว่างบุคคลในโลกจริง

ในโลกที่การสื่อสารมักจะเกิดขึ้นผ่านสื่อดิจิทัลและทางออนไลน์ ชุมชนที่เข้มแข็ง ควรจะถูกเน้นย้ำถึงความสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์ที่แท้จริงและตรงไปตรงมา ผมอยากมีส่วนในการโปรโมทความเป็นมนุษย์ในโลกดิจิทัลให้มากขึ้น มากกว่าแค่แสดงบทบาทเข้าหากัน

ความตั้งใจนี้.. มันสะท้อนถึงค่านิยมและปรัชญา (ในตัวผมเอง) ที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิตและความสุขมากเท่ากับที่ผมให้ความสำคัญกับความสำเร็จทางการเงินและเทคโนโลยี ผมจึงเลือกจะยิงคำถามเกี่ยวกับความสุขส่วนบุคคล สร้างโอกาสให้ผู้คนได้พิจารณาและสำรวจความต้องการ ความคาดหวังในชีวิตของตัวเอง

เพราะผมมักจะเห็นว่าการสำรวจตนเองเป็นสิ่งที่ใครๆ ก็มักเลือกจะมองข้ามความสำคัญของมันไป

เพราะผมเชื่อว่า.. กว่าใครๆ จะเดินมาเจอตัวผมในงาน..

พวกคุณก็คงคุยกันเรื่องบิตคอยน์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ ฯลฯ จนเมื่อยปากแล้วใช่ไหมล่ะ?

ดังนั้น.. แทนที่ผมจะยิงคำถามสร้างความกดดันหรือลงลึกในเรื่องใดๆ ผมเลือกจะเปิดพื้นที่ให้กับการสื่อสารที่มาจากใจและการสร้างสัมพันธ์ที่แท้จริง (ไม่ได้บอกว่าการเลือกของผมดีกว่า ถูกต้องกว่า การเลือกของคนอื่นๆ นะครับ มันก็แค่ Self interest ของปัจเจก)

ผมอยากให้พวกเขารู้สึกว่า.. พวกเขาได้รับการต้อนรับให้แสดงออกถึงความรู้สึกส่วนตัวและความคิดเห็น มีโอกาสพูดถึงประสบการณ์ส่วนตัวที่อาจไม่เคยมีโอกาสพูดถึงในบริบทอื่นๆ เชื่อมโยงประสบการณ์เข้าด้วยกัน และมันอาจนำไปสู่การค้นพบความเหมือนและความต่างที่ไม่เคยรับรู้มาก่อน

นำไปสู่การสำรวจและการค้นพบองค์ประกอบต่างๆ ในชีวิตที่นำมาซึ่งความสุขหรือความท้าทาย หรือสิ่งที่นำพาหรือขวางกั้นพวกเขาจากความสุข ได้คิดถึงสิ่งที่พวกเขาทำและอาจจะทำให้พวกเขาปรับเปลี่ยนแนวทางในชีวิตได้ ทำให้เกิดการเข้าใจและความเอื้ออาทรต่อกันมากยิ่งขึ้นในสังคม

"วันนี้นายมีความสุขไหม?"

คำถามเดียวที่เผยให้เห็นความสุขอันลึกซึ้ง

ท่ามกลางผู้เข้าร่วมงานมากกว่า 300 คน ซึ่งหลายคนอาจเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรกในโลกฟิสิคัล บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยโอกาสแห่งการสร้างมิตรภาพและพันธมิตรใหม่ๆ ผู้คนที่ล้วนมีความต่างได้มาพบและอยู่ปะปนกัน แบ่งปันเสียงหัวเราะ และพูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆ และอนาคตของบิตคอยน์

"วันนี้คุณมีความสุขไหม?"

คำถามที่เป็นหน้าต่างไปสู่จิตใจของผู้คน

ช่วยเชื่อมช่องว่างระหว่างโลกจริงกับโลกเสมือน ช่วยขมวดความคิดให้กับพวกเขา ว่าตลอดช่วงเวลาอันร้อนอบอ้าวซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกและข้อมูลที่ไหลผ่านตัวอยู่ตลอดเวลา ..สุดท้ายแล้วเขาพอใจกับมันหรือเปล่า?

มันกระตุ้นให้ผู้คนแบ่งปันมากกว่าเพียงแค่ความสนใจด้านมุมมองชีวิตหรือกลยุทธ์ลงทุนของพวกเขา มันชักชวนให้ทุกคนตระหนักรู้ถึงความสุขส่วนตัว ของตัวเอง ของคนอื่นๆ ความพอใจ และสุขภาพจิตที่ดี ซึ่งมักจะถูกบดบังโดยการสนทนาที่เน้นเรื่องวัตถุมากกว่าในงานรวมตัวที่มีหัวข้อทางเทคโนโลยีเช่นนี้

พวกเราออกมารวมตัวกับคนมากมายเหล่านี้ทำไม.. พวกเราทำไปทำไมล่ะ?

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะพยายามอธิบายให้ยืดยาวไปทำไมกะอีแค่คำถามง่ายๆ สั้นๆ เพียงแค่นี้

แต่มันจริงๆ นะ.. ผมคิดมาก่อนแล้วว่าหากมีโอกาสได้พูดคุยกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คำถามเดียวที่ผมอยากถามคือคำว่าอะไร..

ผมก็แค่ไม่อยากคิดไปเองว่ากิจกรรมมันจะออกมาดีหรือไม่ดี ผมก็แค่อยากฟังจากปากของทุกๆ คน อยากได้ฟังความรู้สึกของพวกเขา อยากเข้าใจพวกเขาให้มากขึ้น อยากใช้เวลาอันน้อยนิดให้คุ้มค่าที่สุดต่อความสัมพันธ์ระหว่างกัน (สาระค่อยไปคุยกันวันหลังก็ได้ ที่ไหนก็ได้)

ความรู้สึกถึงความสัมพันธ์จริงๆ มันจะเห็นและสัมผัสได้ในโลกจริง ไม่ใช่แค่เพียงสัมผัสจากการกอด.. แต่แววตาพวกเขาจะไม่อาจโกหกผมได้

ผมอยากแน่ใจว่าเราจะจากลากันด้วยความรู้สึกดีๆ ด้วยแววตาอันยิ้มแย้ม ..และผมก็ได้รับสิ่งเหล่านั้นมา

ผมกำลังบอกกับพวกเขาว่า..

ไม่ว่าพวกนายจะอยู่ที่ไหน กับใคร หรือทำอะไร ไม่ว่าสิ่งที่สัมผัสอยู่คือเรื่องอะไร นายแค่ต้องถามตัวเองว่า.. นาย “มีความสุข” กับมันมากแค่ไหน?

เพราะมันสำคัญ.. นายเองก็รู้ว่ามันสำคัญยังไง

ลองถามคนรอบๆ ตัวนายดูสิ..

ในทุกๆ วัน ลองชวนให้พวกเขาสนใจกับการสำรวจเรื่องราวของตัวเอง ความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง ชวนให้พวกเขาละสมาธิจากเรื่องลบๆ ไร้สาระรอบๆ ตัว หันมาใส่ใจกับตัวเองให้มากขึ้น.. ลองถามดูครับ..

แล้วอย่าลืมถามตัวนายเองด้วยล่ะ

“วันนี้นายมีความสุขไหม?”

#siamstr

ละยังเถียงต่อว่าปกติด้วยนะครับแหม่

เยี่ยมมากๆ ฮะ

"แค่..."

#Siamstr

ไม่ครับ ผมน่าจะอ่านน้อยกว่า ช่วง1-2ปีมานี้ อ่านแค่ของที่ rightshift แปลเท่านั้นเอง ส่วนอันอื่นดองฮะ อันไหนอ่านแล้วไม่โดนอยากจะเปลี่ยนมันเป็น sat ซะเลยแต่ก็เสียดายในอนาคตเราอาจจะชอบมันก็ได้