Avatar
Maggot Biome
ee827222ac728f4dab9cabaaa3b273ce89e1c21326b8bcf255eb5019f438b23a
Doctor Researcher Bitcoiner

Bitcoin is dead รอบที่ล้านแปด

ฟังแต่ อ.พิริยะ เล่าเรื่องกลไก BTC มาหลายปี เพิ่งได้มีโอกาสอ่านเล่มนี้เพื่อรวบรวมความคิดอีกรอบ เขียนและแปลดี๊ดี

- เวลามีค่าศึกษา BITCOIN

#siamstr

ตัวเองที่อยู่กับ BTC มา 1 cycle โม้ให้ฟังภรรยาฟังเป็นระยะๆเกี่ยวกับ BTC - วันนี้ลองคุยเล่นๆบอกให้ภรรยา เลือกระหว่างทองคำ 900,000 บาทกับ BTC มูลค่า 1,000,000 บาท ภรรยาเลือกทองคำ 555

Stack sat and stay humble : Long way to go

#siamstr

Happy birthday ครับ ขอบคุณสำหรับความรู้ที่อาจารย์มอบให้มาตลอดครับ :)

Finally - BTC ETF was approved.

#Siamstr

ขำน้ำเสียงและคำศัพท์ของ อ.พิริยะ ใน live ล่าสุด “Shit coin casino”

ภาษาอังกฤษเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิตในโลกปัจจุบัน แต่ภาษาอังกฤษไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเลือกสถานศึกษาให้เด็ก สิ่งที่สำคัญกว่าคือทักษะ และความรู้ที่ได้จากโรงเรียน - มีคนไร้บ้านมากมายในต่างประเทศที่พูดภาษาอังกฤษได้ดีแต่ว่าไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต - การเลือกโรงเรียนให้เด็กสักคนถ้าได้ทั้งทักษะ ความรู้และภาษาจะดีมาก แต่หากมีข้อจำกัด ส่วนตัวแนะนำให้เลือกโรงเรียนที่ให้ความรู้และทักษะเป็นจุดสำคัญ ส่วนภาษาสามารถหาวิธีที่จะเสริมนอกโรงเรียนได้ โดยสรุปสิ่งที่อยากจะสื่อก็คือ หากจะเลือกโรงเรียนให้เด็กสักคนอย่าสักแต่ว่าเป็นนานาชาติให้ดูสิ่งที่สำคัญที่สุดคือแนวทางการพัฒนาทักษะและความรู้ซึ่งเป็นแก่นสำคัญของการศึกษาด้วยครับ เพราะ…………….. (จงเติมคำในช่องว่าง)

#SiamStr

Socio-economic factors can influence a child's decision in the marshmallow test due to disparities in life experiences and resources. Children from lower socio-economic backgrounds may have experienced less predictability and stability in their environment, which can impact their willingness to delay gratification. In contrast, children from more affluent backgrounds might have had greater exposure to stable conditions and resources, fostering a stronger inclination toward delayed gratification. The test may not solely measure inherent self-control but could reflect broader environmental influences.

#Siamstr

อยู่ๆ พ่อมาชวนคุยเรื่อง Bitcoin หลังจากที่แก ไปเจอคลิปสรุปบทสัมภาษณ์ M.

Saylor ใน youtube - ก่อนนี้ส่วนตัวเล่าให้ฟังยังไงแกก็บอกว่ามันจับต้องไม่ได้ อยู่ๆวันนี้มาอินเฉยเลย - มาพูดให้เราฟังเรื่องเงินในอดีต การพัฒนาการของเงิน พูดเรื่องเงิน fiat จะว่าไปมันเป็นวันที่น่าจดจำวันหนึ่ง :)

#Siamstr

ลึกๆ ก็ยังไม่อยากให้คน Fomo BTC อยากให้โตช้า ๆ แบบ ค่อย ๆ ไปสบายใจกว่า

การ DCA ในการลงทุน เหมือนดูจะเป็นวิธีที่ง่าย แต่เอาจริง ๆ ยากมาก มีไม่กี่คนที่ทำได้จริงไปตลอด cycle เพราะต้องใจแข็งมาก โดนเฉพาะช่วง Low ที่ยิ่งซื้อยิ่งดูขาดทุน คนที่สามารถ DCA ผ่าน cycle ได้โดยไม่หยุดเลยถือว่าเป็นคนที่เก่งมาก แต่วิธีนี้คนที่ทำสำเร็จมันดูไม่เท่ห์ก็เท่านั้น เพราะมันดูเหมือนจะง่าย และไม่ได้เป็นวิธีที่สามารถให้ผลตอบแทนได้สูงที่สุด

#siamstr

เด็กกลับมาจากโรงเรียนบอกว่าวันนี้คุณครูสอนเรื่องสารอาหารบอกว่าให้กินข้าววันละ 8-12 ทัพพี กินเนื้อวันละ 6 ช้อนโต๊ะ หลังจากลูกพูดจบ รูปภาพกองเนื้อแช่แข็งของอาจารย์ตั๊มก็แว๊บเข้ามาในหัว และเราก็ไม่สามารถหยุดหัวเราะได้ จนคนข้างๆตกใจ 555

#Siamstr

#Bitcoiner

ชอบคำว่า “คนรวยที่ดูจน”

นี่มันเราชัด ๆ 555

#สภายาส้ม

#siamstr

Replying to Avatar Jingjo

## รัฐสวัสดิการไก่🐓

ไก่ในเล้าหลังบ้านเป็นเพศเมียทั้งหมด เนื่องจากเราเลี้ยงเพื่อเป็นปสุสัตว์ ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงสวยงามแก้เหงา แม้เราจะเลี้ยงปล่อยให้วิ่งเล่นคุ้ยเขี่ยรับแดดตามธรรมชาติของเขา แต่เราก็ล้อมรั้วจำกัดพื้นที่ และมอบ "เสรีภาพ" ให้ตามที่ central planner อย่างเราเห็นสมควร

พลเรือนไก่ทุกตัวแม้จะมีเจตจำนงเสรี (บางตัวบินหนีออกมาบ่อยมากจนต้องเสียเงินล้อมรั้วใหม่ให้สูงขึ้น) แต่ก็มีหน้าที่ชัดเจนในการสร้าง productivity เป็นไข่ให้เหมาะสมกับทรัพยากรที่เราลงทุนไป และเชื่อผมเถอะ เมื่อท้องหิวมาก เมื่อผมเปิดประตูให้ออกมาสู่อิสรภาพ ไก่เกือบทั้งหมดไม่เดินออก แต่เลือกจะเดินกลับสู่คอกกินอาหารอันแสนสะดวกสบายภายในรั้วของรัฐไก่แห่งนี้

ผลประกอบการและกำไรที่ได้จากการ "อำนวยความสะดวก" ให้พลเรือนไก่มีที่นอนที่ปลอดภัยจากสัตว์ร้าย มีที่วางไข่และที่เล่นที่เพียงพอ พร้อมมีน้้ำและอาหารเสิร์ฟถึงเล้าในลักษณะ "รัฐสวัสดิการ" ให้อย่างเท่าเทียมกันทุกตัว (เฉลี่ยกินวันละ 120 กรัม/ตัว) คือไก่ทุกตัวมีส่วนร่วมในการผลิตไข่รายวันได้อย่างเหมาะสมกับ time & energy ที่พวกมัน (และผม) ใช้ไปในแต่ละวัน

### ไก่ทุกตัวเท่าเทียม แต่ไก่บางตัวเท่าเทียมกว่า

เมื่อรัฐไก่ในระบอบสังคมนิยมดำเนินไปได้สักระยะ กลไกตลาดเสรี (เท่าที่อำนาจรัฐอนุญาต) ก็เกิดขึ้น มีไก่บางตัวแข็งแรงอ้วนท้วนสมบูรณ์หงอนแดงแปร๊ดยิ่งกว่าตราค้อนเคียว และมีบางตัวร่างกายไม่แข็งแรงเท่า จึงถูกไก่คุณนายเฉิดฉายทั้งหลายไล่จิกตีแย่งอาหาร จนสุดท้ายก็ยิ่งอ่อนแอและผอมโซลงไปเรื่อย ๆ ซึ่งพอกินไม่เพียงพอ ไก่โซย่อมไม่สร้างผลผลิตไข่รายวัน

ผมจงใจปล่อยให้มันโดนจิกตีอยู่เช่นนั้น ไม่มีการมอบ "รัฐสวัสดิการ" อาหารพิเศษและคอกกินพิเศษที่ปลอดภัยให้แก่มัน

### แต่ทว่า Big Brother is watcing you.

รัฐไก่ของผมมีวงจรปิดเพื่อสอดส่องดูแล "ความปลอดภัย" ให้พลเรือน และมีผู้นำของฟาร์มที่ทำหน้าที่กำหนดนโยบายรัฐ และทำหน้าที่เป็น lender of last resort ควรช่วยเหลือรัฐไก่ทุกครั้งที่มีปัญหา (ให้เงินซ่อมรั้ว ให้กู้ยืมค่าอาหารไก่ ฯลฯ)

ผู้นำสูงสุดยกหูโทรสั่งการผมว่าให้ทำการ bail out ไก่โซดังกล่าวมาดูแลพิเศษในสุ่มนอกเล้า โดยให้มอบ "รัฐสวัสดิการไก่" ให้กับไก่ปวกเปียกตัวดังกล่าวเป็นที่พักที่ปลอดภัยในสุ่มที่มีทั้งคอนและแกลบให้คุ้ยเขี่ย มีหลังคาพลาสติกบังแดดลม และมีการจัดหาอาหารและน้ำสะอาดให้เป็นพิเศษ

การบริหารจัดการทรัพยากรจึงถูกบิดเบือน ปกติผมใช้เวลาดูแลไก่และเก็บผลผลิตไม่เกิน 20-30 นาทีต่อวัน กลายเป็นต้องเพิ่มมาอีกราว ๆ 2-3 นาทีในการบริการไก่โซดังกล่าว (และเวลาอีก 15 นาทีมาเขียนโน้ตนี้ถึงมัน)

รัฐไก่ที่มีพลเรือนทำหน้าที่เต็มประสิทธิภาพของมันมายาวนานตามขอบเขตเสรีภาพที่เรามอบให้ บัดนี้กลับมีอำนาจรัฐเข้ามาแทรกแซงกลไกตลาดเสรีจนผิดเพี้ยน เพราะไก่โซดังกล่าวไม่อยู่ในสภาพที่จะสร้าง productivity ใด ๆ ให้กับรัฐได้ เป็นชนชั้นกาฝากที่กัดกินและเบียดเบียนทรัพยากรไปอย่างไร้ประโยชน์

ไม่ได้ต่างอะไรกับพวกสมองบ้องตื้นและขี้เกียจสันหลังยาว ที่เอาแต่เรียกร้องรัฐสวัสดิการ แทนที่จะคิดจัดการรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้เป็น

จบบทเรียน #รัฐไก่ สั้น ๆ จากหน้าเล้าไก่

สวัสดีครับ

#siamstr

#siamstrOG

อ่านสนุกดีครับ ขอบคุณครับ

บางครั้งเราอาจจะรู้สึกว่าบางสิ่งมันไม่สำคัญ หรือทำให้เรามีความสุขมากเหมือนที่เราคิด ก็ต่อเมื่อเราได้ลองมีสิ่งนั้นแล้ว โดยเฉพาะของที่เป็นนามธรรม เช่น ตำแหน่ง ชื่อเสียง การได้รับการยอมรับ หรือรางวัลอะไรบางอย่าง มันอาจให้อะไรกับเราบ้าง แต่มันอาจไม่ได้มากเหมือนที่เราคาดหวัง แต่การจะบอกคนอื่นอย่างนี้มันไม่สามารถทำให้เขาเข้าใจได้นอกจากคนคนนั้นจะได้รับประสบการณ์แบบนี้ด้วยตัวเอง ดังนั้นอย่าแลกบางสิ่งที่สำคัญของชีวิตกับสิ่งเหล่านี้

สิ่งที่ไม่ควรเอาไปแลกกับเงิน คือชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือในตัวเรา แม้จะร่ำรวยมากๆ แต่ในวงการและสังคม กังขาในสิ่งที่เราทำ ส่วนตัวคิดว่ายังไงก็ไม่คุ้ม แต่ถ้าใครมีความสุขกับการมีเงินเยอะเยอะแต่ไม่สนอย่างอื่นก็คงเป็นความสุขของเค้า

ถ้าใครได้ทำงานที่ชอบ สนุกกับงาน ไม่ได้คอยเฝ้ารอเวลาเลิกงาน หรือรอให้หมดเวลาทำงานในแต่ละวันเร็ว ๆ ถือว่าเป็นชีวิตที่ดีมาก ๆ การเลือกงานที่ชอบ ได้รายได้พอประมาณ อาจเป็นทางเลือกที่ดีกว่าทำงานที่น่าเบื่อแต่รายได้สูงกว่า แต่ในความเป็นจริงมันอาจทำไม่ได้ในทุกๆคน