เคยติดกับดักคำว่า 'Perfect' กันไหมคะ

คำว่า Perfect ถ้าให้แปลตรงตัว

อาจจะหมายถึง.. make (something) completely free from faults หรือ complete and correct in every way

ทีนี้มันเกิดขึ้นตอนไหนล่ะ ?

บางทีเราก็รู้ตัว และบางทีเราก็ไม่รู้ตัว อย่างตอนเราเด็กๆ เราเข้าเรียนอนุบาล ง่ายๆ มันก็จะมีการสอบแข่งขันภายในห้องเรียน แล้วก็จัดอันดับ ไปจนถึงแข่งกีฬา ยันไปจนการสอบเข้ามหาลัย เข้าทำงาน จริงๆ ไม่ต้องเป็นการสอบแข่งขัน แค่เรื่องรูปร่างหน้าตาเราก็อยากให้มันดู Perfect ที่สุด จริงไหม ?

ทำไมเราถึงอยากได้มันมาล่ะ

ในความเห็นส่วนตัว มันคือ 'สารเสพติด' รูปแบบนึงล่ะมั้ง เพราะการเป็นอันดับแรกๆ ของห้องเรียน พ่อแม่หรือที่บ้านก็จะชมเราไม่หยุด นั่นยิ่งทำให้เราเกิดความรู้สึกดี ฮึกเหิม อยากทำ และอยากได้อีก ตอนแรกอาจจะอยากให้พวกเขาภูมิใจ แต่หลังๆ เราเริ่มอยากเป็น Perfectionist คนนั้นเอง ใช่ไหมล่ะ

แล้วมันไม่ดีหรอ คำว่า Perfect น่ะ?

การทำทุกอยากให้ออกมา Perfect เหมือนเราเอาคำๆ นี้ไปเติมในบริบทต่างๆ ของชีวิต มันก็จะได้ผลลัพท์ออกมาแตกต่างกัน

เช่น

ไปเติมในผลงานที่ทำ มันก็คงสุดยอด ไร้ที่ติ

ไปเติมในการสอบแข่งขัน ก็คงไม่ที่หนึ่งก็อยู่อันดับต้นๆ

ไปเติมในครอบครัว จะได้เป็นพ่อแม่ที่ดีของลูก และเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่

ไปเติมในความสัมพันธ์ คุณจะเป็นคู่ชีวิตที่เหมาะสมกัน

แต่เมื่อวันนึงที่ชีวิตของเราดำเนินไปเรื่อยๆ เราจะค้นพบว่า..

'Nobody Perfect and no need to be perfect!' = ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ และก็ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบด้วย

จะบอกว่าคำว่า 'Perfect' จริงๆ มันมีอีกความหมายนึง คือ as good as it is possible to be นั่นเอง

กล้าที่จะทำผิดพลาด รู้จักที่จะให้อภัยตัวเอง และเรียนรู้จากสิ่งที่เราทำ เกิดการเติบโต และนี่แหละ.. ความสวยงามของชีวิต :)

ชีวิตสั้น มูลค่าเงิน Fiat สั้นกว่า!

#siamstr