จากกรณีเรื่องรถบัส ผมขอใช้พื้นที่ตรงนี้แสดงความเสียใจต่อเรื่องที่เกิดขึ้นต่อผู้ปกครองและญาติผู้เสียชีวิต อย่างไรก็ดีมีสิ่งที่ผมคิดได้ระหว่างเห็นข่าวนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ

1.สมัยผมอยู่อนุบาลจำได้ว่าไกลสุดที่เคยเดินทางออกนอกโรงเรียนก็คือชั่วโมงว่ายน้ำ ซึ่งต้องอาศัยสระว่ายน้ำในหมู่บ้านซึ่งอยู่ในซอยเดียวกัน ไม่ไกลกันมาก ส่วนในข่าวเข้าใจว่าเดินทางกันข้ามจังหวัดเพื่อมาทัศนศึกษา

2.ผมในทุกวันนี้แทบจะไม่เหลือสัญญาหรือความจำได้หมายรู้ สมัยอนุบาลแล้ว ดังนั้นจึงไม่เข้าใจว่ามีเหตุอันใดที่ต้องนำเด็กๆเดินทางมาไกลขนาดนี้เพื่อมาทัศนศึกษา ตัวคนอนุมัติโครงการเขาได้คิดประเด็นนี้มั้ย

3.จำนวนเด็กในรถถือว่าสูงมาก สมัยผมเรียนอนุบาล ครู 1 คน ดูแลเด็กประมาณ 20-25 คน และการเดินทางไปสระว่ายน้ำใช้รถตู้ ดังนั้นคนดูแลจะมากกว่าปกติ

4.ในมุม ผปค. ทำใจลำบากหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ แต่จะเอาลูกออกมาจากระบบ ให้การศึกษาเอง หลายคนก็ทำไม่ได้ เพราะยังต้องทำงาน เลี้ยงครอบครัว

5.การมีลูกหลายๆคนคือการกระจายความเสี่ยงที่ดี แต่ครั้นจะมีหลายๆคนก็กลับไปที่ข้อ 4 คือเลี้ยงไม่ไหว เพราะแค่คนเดียวก็จะแย่อยู่แล้ว

และนี่คือปัญหา Fiat ที่มันฝังรากลึกมาจนทุกอย่างพังไปหมด ถ้าเงินยังดีอยู่ จำนวนเด็กเกิดเยอะ โรงเรียนมีการแข่งขันกันเสรี ทุกโรงเรียนต้อง Offer the best ให้ลูกคุณเสมอ แน่นอนว่ารถบัสติดแก๊สคงไม่เกิดในยุคที่เงินไม่เสื่อมค่า เพราะหากเลือกได้คงไม่มีใครอยากนั่งอยู่กับถังแก๊สตลอดเวลา

ความสูญเสียนี้นอกจากคนในครอบครัวแล้ว คนในชาติก็สูญเสียว่าที่กำลังสำคัญในอนาคตไปอีกหลายชีวิต

ระบบนี้จะอยู่กับเราไปอีกนานแค่ไหน RIP