#เขียนขีดอิสระ วันที่ 57

#siamstr

ทำไมถ้าเราไม่พอใจ จึงเป็นเรื่องใหญ่ ?

เหตุใดเราต้องแคร์ความพึงพอใจ ?

คำตอบอาจจะง่ายมาก

มันก็จะอึดอัด ไม่สบาย ร้อนรน

เศร้า เสียใจ

แต่นั่นไม่ใช่เหตุ

หรือยากมาก

เพราะกลัวผลกระทบ เพราะไม่เข้าใจความต้องการตัวเอง

เมื่อไม่รู้ว่า ตัวเองต้องการอะไร ก็จะทำไปอย่างไม่รู้ตัว

เมื่อไม่รู้ตัว ก็จะไม่ระวัง ไม่มีสติ ทำให้ทุกอย่างพังทลาย

สูญเสียมากกว่าเดิม

หากแต่มีสติยั้งคิด

เพราะความพึงพอใจนั้นไม่ใช่ตัวเรา

เราแคร์เพราะยึดติด ฝันใฝ่ว่า ถ้าเราพอใจแล้วทุกอย่างจะดีเอง

แต่ความพอใจนั้น ก็ติดอยู่กับอะไรบางอย่างที่เราก็ไปรัก ไปชอบมัน

เป็นไปได้มั้ย ที่ความพอใจ เป็นสัญญาณ ตรวจเช็กอะไรบางอย่างที่เราผูกติด

ยิ่งผูกติด ยิ่งพอใจมาก ยิ่งเสียใจมาก ถ้าสูญเสียมันไป

ความพอใจสร้างวิถีชีวิต สร้างตัวตน ผูกตัวเราให้กลายเป็นคนคนนี้ขึ้นมา

ต่างคนต่างพอใจในเรื่องต่างกัน ในระดับที่ต่างกัน

ความพอใจของอีกฝ่าย ย่อมสร้างความไม่พอใจให้อีกฝ่ายเป็นเรื่องธรรมดา

แม้แต่ตัวเราเองยังพอใจ ต่างเรื่อง ต่างวัน ต่างเวลา ต่างระดับ สร้างความขัดแย้งภายในไม่เว้นแต่ละวัน

เพราะเราเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาแล้ว เราจึงไม่อยากเสียตัวตน ที่เกิดจากความพอใจต่างๆ

ความพอใจจึงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเรามาก

แต่การจะเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทิศทางต่างๆ นั้น ทั้งความพอใจและไม่พอใจต่างก็สำคัญ

เพราะแต่ละวัน ตัวตนของเราสร้างความพอใจไม่เหมือนกันและไม่เท่ากัน

ความคาดหวังว่า จะไปเป็นตัวตนใหม่ สร้างความพอใจแบบใหม่ๆ

ซึ่งหลายครั้งไม่สอดคล้องกับความพอใจของตัวตนเดิม

และการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงข้ามวัน แต่เปลี่ยนทุกการคิด ทุกการกระทำ ทุกความรู้สึก

ไม่ได้เปลี่ยนเพียงชั่ววันชั่วคืน แต่เปลี่ยนชั่วนิรันดร์

เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ไม่จบไม่สิ้น

เรายังต้องพอใจอยู่หรือไม่

พอใจบอกอะไร และไม่พอใจบอกอะไร

เพียงแค่บอกว่า มันตรงหรือไม่ตรงกับตัวตนเดิม หรือตัวตนที่เราอยากจะเป็น

ถ้าเราพร้อมจะเปลี่ยนอยู่เสมอ ความพอใจ ไม่พอใจ จะยังสำคัญอยู่มั้ย

หากถอยออกมามอง

เหมือนเราต้องเลี้ยงดูใครสักคนที่อยู่ภายในเราตลอดชีวิต

เราไม่ได้เป็นคนกำหนดว่า เจอแบบนี้ต้องพอใจนะ เจอแบบนี้ต้องไม่พอใจนะ

แต่เมื่อบางสิ่งเกิดขึ้น ความพอใจและไม่พอใจ เป็นผลกระทบที่ตามมา

ผลกระทบนั้นเป็นเรื่องชั่วคราว

เราเลือกได้หรือไม่ว่า จะอยู่กับความพอใจไม่พอใจนั้นไปนานแค่ไหน