#freewriting day 5

เขียนขีดอิสระ วันที่ 5

#siamstr

เวลาคือชีวิต ครั้งแรกที่ได้อ่านจากหนังสือ สี่พันสัปดาห์ ทำให้เปลี่ยนมุมมองในเรื่องเวลา มันไม่ใช่สิ่งที่ดำเนินอยู่นอกตัวเรา หรือเป็นแค่หน่วยวัด เพื่อสื่อสารกับคนอื่นอีกต่อไป มันคือ ชีวิต มันคือตัวเราเลย ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละขณะนั้นแหละเวลา

เมื่อไม่กี่วันก็เพิ่งระลึกได้ว่า การไถฝีดเป็นเหมือนการแบ่งเวลาออกเป็นเสี่ยงๆ = ชีวิตแตกออกเป็นเสี่ยงๆ มองในภาพรวมเราเพลิดเพลินกับความรู้สึกรวมๆ ที่ไหลไปตามโพสต์ต่างๆ ได้ แต่ไม่ทันรู้สึกว่า ประสบการณ์ได้ถูกแตกออกเป็นส่วนเล็กๆ ชีวิตแตกออกเป็นส่วนเล็กๆ

นำมาสู่เรื่องการจัดสรรเวลา ปัญหาที่ผ่านมาตลอดชีวิตคือ แม้จะวางแผนก็ทำไม่ได้จริงอยู่ดี พาลให้ล้มเลิกไปทุกครั้ง จนละเลยไป จนไร้ความหมาย แต่หากมองตอนนี้ เท่ากับเราไม่มีการจัดสรรชีวิตเลย และหลายครั้งยังปล่อยให้ชีวิตแตกออกเป็นเสี่ยงๆ อยู่บ่อยครั้ง แตกแล้วยังล่องลอยไปตามกระแสน้ำวนของอะไรต่อมิอะไร ออกกระแสนั้น ลอยไปกระแสนี้ ชีวิตเราช่างกระจอก ไร้แก่นสารเสียเหลือเกิน

ข้อดีของการล่องลอยเศษชีวิตในกระแสน้ำเหล่านั้นก็มีอยู่ ได้ค้นพบอะไรใหม่ๆ ได้เข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยเจอ กระแสเหล่านั้นพาไปเห็นอะไรมากมาย จนกระทั่งเราได้พบกับคนที่เค้าอยู่ตรงนั้น เค้าอาศัยอยู่ตรงนั้น ชีวิตเค้าดู เต็มใบ เราไม่รู้เค้าเคยแตกและล่องลอยบ้างมั้ย แต่รู้ว่าส่วนใหญ่เค้าใช้เวลา เค้าใช้ชีวิตกับการสร้าง จนเป็นบ้าน จนอาศัยได้ จนมั่นคง บ้านของเค้าสวยสง่า แข็งแกร่ง น่ายำเกรง เราอยากมีบ้าง เราอยากสร้างบ้านบ้าง แต่เราอยากลอยกระแสน้ำด้วย อยากสร้างบ้านที่อื่นด้วย

ตลกดี เราอยากสร้างบ้านจริงๆ รึเปล่า