ถนน 2 เลน

ผมขับรถคู่ใจคันเก่าไปตามถนนชนบทที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี ถนนสายนี้มีเพียง 2 เลน

รถที่วิ่งสวนทางกันต้องคอยระวังและแบ่งปันพื้นที่กันอย่างเข้าใจ

บางครั้งผมเจอรถบรรทุกขนาดใหญ่ ที่ต้องใช้พื้นที่มากกว่าปกติ ผมก็จะชะลอรถและหลบให้คันของเขาไปก่อน เพราะรู้ว่าเขากำลังทำหน้าที่สำคัญในการขนส่งสินค้า

บางครั้งผมเจอรถที่ขับช้ากว่าปกติ ผมก็จะใจเย็นและไม่บีบแตรไล่ เพราะอาจมีเหตุผลที่เขาต้องขับช้า

บางทีเขาอาจกำลังเพลิดเพลินกับทัศนียภาพ หรือบางทีเขาอาจกำลังเผชิญกับปัญหาบางอย่าง

และบางครั้ง.. ผมก็เจอรถที่ขับเร็วและปาดหน้าผมไปอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ ผมอาจจะรู้สึกหงุดหงิดในตอนแรก แต่สุดท้ายผมก็จะปล่อยวาง เพราะรู้ว่าการโกรธไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร

ถนนสองเลนนี้สอนให้ผมรู้จักการแบ่งปัน การเคารพผู้อื่นและการให้อภัย ให้เกียรติไป เราจะได้รับเกียรติกลับ

มันทำให้ผมตระหนักว่าชีวิตก็เหมือนถนนสายนี้ เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับผู้อื่น แบ่งปันพื้นที่และเคารพเส้นทางของแต่ละคน

บางครั้งเราอาจต้องเสียสละและยอมให้ผู้อื่นไปก่อน แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะการให้คือการลงทุนที่งดงาม มันทำให้เรารู้สึกดีกับตัวเอง และทำให้คนอื่นอยากปฏิบัติต่อเราในแบบเดียวกัน

"การให้ทาง ไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ แต่เป็นการลงทุนที่งดงามเพื่อความสุขของทุกคนบนเส้นทาง"

และที่สำคัญที่สุด.. เราไม่ควรลดคุณค่าตัวเองด้วยการพยายามมองข้ามคุณค่าของคนอื่น

ทุกคนมีคุณค่าในแบบของตัวเอง เราไม่ควรไปตัดสินใครเพียงเพราะเขาแตกต่างจากเรา เพราะคุณค่าของเราขึ้นอยู่กับการที่เราเป็นคนดี มีน้ำใจ และสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับโลกใบนี้

ดังนั้น ครั้งต่อไปที่เรามีโอกาสขับรถบนถนน 2 เลน ลองคิดถึงเรื่องนี้ดูครับ

แล้วเราจะพบว่าการเดินทางของเรามันราบรื่นและมีความสุขมากขึ้น

"ถนนสองเลนสอนให้รู้จักการแบ่งปัน ให้เกียรติกัน ไม่ต่างจากชีวิตที่ต้องรู้จักเคารพเส้นทางของกันและกัน"

ปล. เรื่องถนน 2 เลนนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากลุงนิค เรแกน

#Siamstr