ในยุคนั้น นักแข่งตำนานอย่าง นิกิ เลาด้า, แอล็ฃ พรอส ต่างใช้กลยุทธ์ในการไปสู่แชมป์ เน้นเก็บแต้ม ไม่เน้นที่ 1 ไม่เสี่ยงอะไรให้ออกจากการแข่งขัน

เซนน่าเป็นคนแรกๆ ที่ดุดัน take risk ไม่สนแต้ม สนเข้าที่ 1 เท่านั้น สำหรับเขา การเป็นแชมป์โลกไม่มช่เรื่องของการเข้าที่ 3 ที่ 4 เพื่อสะสมแต้ม แชมป์ตัวจริงคือที่ 1 เท่านั้น

โควทนั้นเลยกลายเป็นตำนาน ถ้ามึงป๊อดไม่กล้าแซง มึงก็ไม่ใช่นักแข่งแล้วล่ะ