ฝากผีฝากไข้

"บางครั้งก็อยากแบกทุกอย่างให้ได้จริงๆ ไม่เอาความทุกข์ไปโยนใส่ใคร. ทำไมคนอื่นเขาทำกันได้"

ทุกวันนี้ก็ไม้ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวหรอก มีคนรายล้อม connect กับผู้คนตลอด แต่ผู้คนเหล่านั้นคิดยังไงถึงกล้าเสี่ยง เอา ผี เอา ไข้ ของเขาที่อาจจะมีในอณาคตมาฝากไว้กับผม ไม่ได้จะบอกว่าตัวเองเก่ง ไม่ได้จะบอกว่าตัวเองมีความสามารถมากกว่าใคร บางครั้งก็อยากจะกระซิบข้างหู บอกกับคนเหล่านั้น ด้วยเสียงแหบๆ sexxy ว่า "มั่นใจแล้วเหรอ I am just someone who is the fucking nobody." ไม่ได้อยากจะมาโพสเรื่องแบบนี้ ณ ที่นี้ แต่รอบกายมีแต่ แววตา และน้ำเสียง ของคนที่เขาเห็นเราเป็นที่พึ่ง การจะระบายกับเขาเหล่านั้น ก็คงจะไม่ใช่เรื่องที่ดี เพราะพวกเขาคือคนที่มีความสำคัญในชีวิตผม แม่ ภรรยา พี่ น้อง น้า ป้า เพื่อน ไม่อยากให้เขาต้องกังวล แต่ถ้ากดมันเอาไว้ไม่ระบายมันออกมา อีกไม่นานผมก็คงจะไม่แคล้วที่จะแหลกสลายอีกรอบ ไม่ได้อยากจะมาดราม่า ไม่ได้อยากจะระบาย ณ ทุ่งม่วงแห่งนี้ ณ ทุ่งม่วง ผมเหมือนคนที่เดินเข้ามากลางทุ่ง แล้วก็ถอดเสื้อผ้าออกทุกชิ้น แล้วยังตะโกนเสียงดัง ว่า "เฮ้ย รับฟังกูหน่อย" แต่มันไม่มีที่ที่จะระบายมันออกมารอบกายมีแต่ แววตาที่มองมาแล้วบอกว่า มึงอย่าตาย มึงอย่าพักนะ พายุจะมาแล้วช่วยกูด้วยกูเตรียมตัวไม่ถูก

กูไม่ได้เก่งพอที่จะแบกความหวัง แบกชีวิตของใครไว้ตลอด แค่บางเวลา อยากจะวางของเหล่านั้นลงจากบ่า แล้วสะพายเป้แบกเต็นท์เดินขึ้นเขา แต่พายุมันก็พัดมาไม่หยุด ต่อให้เตรียมตัวรับพายุได้ดีแค่ใหน คาดดการณ์พายุได้ดีแค่ใหน กูก็ยังเป็นมนุษย์ ที่มีความกลัว อยู่เต็มหัวใจ

#วันนี้ไม่ใช่มังกรไม่ใช่หมาจรเป็นแค่มนุษย์ที่รู้ตัวว่าต้องตะโกนมันออกมาไม่งั้นจะแหลกสลายอีกรอบ #siamstr #nostr