ฟังดูเหมือนกับ “แรงงานในไลน์ผลิต” เลยครับ (ถ้าใช่ละนะ) สมัยเรียนผมเคยลองไปทำงานหาค่าขนมในช่วงปิดเทอมด้วยการเป็นพนังงานยืนไลน์ผลิตอยู่เหมือนกันนะครับ เข้าใจดีเลยในสิ่งที่คุณอธิบาย ”ชีวิตที่ไม่ต่างกับการเป็นแบตเตอร์รี่จ่ายพลังงานเข้าไปในระบบที่รอวันหมดอายุ/หมดพลังงานแล้วถูกทิ้งไป“

เข้างาน 7 โมง ต่อโอทีถึง 2 ทุ่ม หยุดวันอาทิตย์เว้นอาทิตย์ สลับกะเป็นรอบกลางวันกลางคืน ทำงานตั้งแต่ 2 ทุ่มจนถึง 7 โมงเช้า แลกค่าแรงราคาถูก มีชีวิตเพื่อทำงาน ตื่น กิน นอน และทำงาน

ชีวิตที่ไม่มี “เวลา” ที่จะเอาเงินไปใช้ หลาย ๆ คนในนั้นบอกว่าก็ดีเหมือนกัน ประหยัดดี เงินที่ได้ก็ส่งไปให้คนที่บ้านที่อยู่ต่างจังหวัดใช้ เอาไว้ซื้อทองมาใส่ ไม่ก็ all in หวย หรือเล่นวงแชร์

ผมเจอคนที่อายุน้อยมาก ๆ เขาบอกว่าเขาเรียนจบแค่ ม.3 แล้วก็ไม่รู้ว่าชีวิตจะทำอะไรต่อไป ไม่อยากเรียน มาทำงานได้เงินใช้มันดีกว่า เรียนไปมันเสียทั้งเวลาเสียทั้งเงิน

คิดเล่น ๆ ว่าถ้าตอนนั้นรู้จักกับบิตคอยน์ ก็คงไม่สามารถช่วยอะไรพวกเขาได้ มุมมองที่มันถูกทำให้แคบไปแล้ว ด้วยวันเวลาที่เหลือเพียงแค่เอาไว้ใช้ในการหลับนอน เพื่อที่จะตื่นขึ้นจากเตียงนอนแล้วออกไปทำงานในวันต่อ ๆ ไป ไม่จบสิ้น

สำหรับบางคนที่มีแนวคิดที่ว่า “ทำงานเอาแรงที่มีในตอนนี้ไปแลกกับเงินให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วจะกลับไปอยู่บ้านนอกแล้ว” ดูจะเป็นความหวังที่ดีของพวกเขา เป็นหนทางหนึ่งเท่าที่พวกเขาจะมองเห็น

แต่เงินที่พวกเขาเก็บมูลค่าของมันก็ระเหยหายไปทุก ๆ วัน อีกนานแค่ไหนที่พวกเขาจะได้ไปกลับไปยังบ้านที่พวกเขาต้องการ

แต่อย่างน้อยเขาก็ยังมีที่ให้กลับไปละนะ