กาลครั้งหนึ่งยามค่ำคืน

กลางป่าเหนือ

สายลมผัดโชยเบาๆ

พาให้เหล่าใบไม้สะบัดเสียง

แล้วกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า

ก็ละมุนละไมไปทั่ว

เยื้อย่างกรายออกตามหา

กว่าร้อยเมตรจึงเจอะเจอ

กันเกราใหญ่ต้นหนึ่ง

ผลิดอกบานสะพรั้ง

ทั้งดอกตูมดอกบาน

ทั้งร่วงหล่นลงพื้นละลานตา

คงแต้มแต่งจินตนา

ใครต่อใครปีแล้วปีเล่า

ด้วยความประทับใจในครานั้น

ผมจึงปลูกต้นกันเกราคละเคล้าปะปน

ไปกับไม้ชนิดอื่นๆกระจายไปทั่วทั้งสวนกว่

ร้อยต้น ด้วยหวังว่าในวันที่ต้นกันเกราผลิดอกบานสะพรั่ง ไม่ว่าสายลมจะพัดโชยมาจากทิศทางใด ที่นี้คงจะหอมละมุนละไมไปทั่ว

ให้ราวกับว่าอยู่บนสรวงสวรรค์

ในอุดมคติของผู้คนทั่วไป…

#กันเกรา (มันปลา,ตำเสา)

ไม้ยืนต้นเนื้อแข็งดอกหอม มากคุณค่า

แม้จะกรีดเอาน้ำยางเหมือนยางพาราไม่ได้

แม้จะเก็บเอาหมากเอาผลมากินมาขาย

เหมือนผลไม้ทั่วไปไม้ได้

แต่คุณคาของต้นกันเกรานั้นมากมาย

และก็พอมีวิธีเก็บดอกผลจากต้นกันเกราได้

บ้างเหมือนกัน

เนื้อไม้ : คุณภาพดีมาก แกร่ง ทนปลวกทนมอด

สีอร่ามสวย ใช้สร้างบ้านได้ แต่ส่วนใหญ่นิยมใช้ทำเพอร์นิเจอร์ สวยทนทานไม่ค่อยเสื่อมราคาหรือผุพังง่าย เหมือนพวกเพอร์นิเจอร์รังหนูทั่วไป

ใบ : ร่วงหล่นลงมาจะถูกย่อยสลายตามธรรมชาติ กลายเป็นธาตุอาหารต่างๆให้ต้นไม้พืชผลในสวนตามธรรมชาติ โดยที่เราไม่จำเป็นต้องใสปุ๋ยให้ลำบาก

ผล : แม้จะเก็บกินเก็บขายเหมือนผลไม้ทั่วไปไม่ได้ แต่ก็เป็นผลไม้ป่าที่นกชอบกินมาก

ถึงเป็นแหล่งอาหารสำหรับชักจูงนกต่างๆ

ให้เข้ามาอยู่สวนได้ นอนฟังเสียงนกร้องรำ

แม้ไม่อิ่มปากแต่อิ่มใจ

ดอก : ไม่ใช่แค่สวย ไม่ใช่แค่หอมจรรโลงใจ

ดอกกันเกรานั้นมีทั้งเกสรและน้ำหวานทั้งกลิ่นหอม และบานช่วงเดือนสี่เดือนห้าพอดี เราสามารถใช้ผึ้งไปเก็บน้ำหวานของดอกกันเกราให้เป็นน้ำผึ้งได้

หลายคนอาจจะชอบกินน้ำผึ้งมากกว่าน้ำตาลอย่างอื่นและมองถึงสรรพคุณด้านอื่นๆ

แต่หลายคนอาจไม่ชอบกินน้ำผึ้ง

เพราะกลัวความหวาน กลัวไม่ดีต่อสุขภาพ

แต่ไม่เป็นไร….

เราสามารถหมักน้ำผึ้งให้กลายเป็นไวน์ได้

ต่างประเทศเรียกกันว่า Mead

ผมตั้งชื่อแบบไทยๆว่า “เมรัยบุปผชาติ”

เชื่อผมเถอะ

ถ้าไวน์ได้เข้าปากสักโบกแล้ว

เรื่องสรรพคุณต่างๆหรือเรื่องสุขภาพ

เอาไว้ก่อน ค่อยว่ากัน เหอะๆๆๆ

หาเนื้อดีๆมาย่างทำกับแกล้ม

นอนจิบไวน์ฟังเสียงนกร้องรำ

เคล้ากลิ่นหอมของดอกกันเกรา

ยามเมื่อสายลมโชย

ดีกว่า….

#siamstr