หนึ่งในภาพยนตร์ที่ผมชอบดูมากที่สุดคือ The Lord of the Rings (ทั้ง 3 ภาค)

.

ตัวละครในภาพยนตร์นี้เผชิญกับความทุกข์ทรมานเกือบตลอดเรื่อง

.

ช่วงเวลาที่ตัวละครมีความสุข…มีน้อยมากๆเลยครับ

.

อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่ผมดูภาพยนตร์เรื่องนี้ ผมไม่เคยรู้สึกสิ้นหวังเลยแม้แต่ครั้งเดียว

.

ทุกครั้งที่ผมดูภาพยนตร์เรื่องนี้ ผมจะรู้สึกเต็มไปด้วยความหวังเสมอ

.

เพราะแม้ว่าตัวละครในเรื่องจะเจอกับความทุกข์ทรมานเต็มไปหมด (เกือบทั้งเรื่อง) แต่ในที่สุดแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้จบลงแบบ happy ending

.

(แม้กระทั่งตัวละครที่ “ปิดฉาย” ด้วยความตายอย่าง Boromir ก็ยังสามารถกู้คืนเกียรติยศที่เสียไปของตัวเองกลับมาได้สำเร็จก่อนตาย)

.

ตอนจบของเรื่องที่ happy ending นั้น (ซึ่งกินระยะเวลาในภาพยนตร์เพียงนิดเดียว) มีพลังมากกว่าความทุกข์ทรมานตลอดทั้งเรื่องรวมกันอย่างเทียบไม่ติด

.

เวลาที่ชีวิตของผมเจอกับอุปสรรคหรือความทุกข์ยากลำบาก ผมมักจะนึกถึงภาพยนตร์ The Lord of the Rings เป็นระยะๆ

.

เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้จะย้ำเตือนผมว่า ตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่ นั่นเท่ากับว่าผมยังมีโอกาสที่จะ “เขียนตอนจบ” ของเรื่องราวชีวิตผมให้ happy ending ได้เสมอ

#จิตวิทยา #siamstr