พึ่งได้มีเวลาฟังอาจารย์ตั๊มพูดตอนล่าสุด เกี่ยวกับการมีลูก คือแบบ มันใช่เลย

เราเป็นคนนึงที่บอกตามตรงว่า มีลูกในวันที่ยังไม่พร้อมจะมี แม้วัยจะพร้อม แต่อะไรหลายๆอย่างมันยังไม่พร้อม แต่กลายเป็นว่า เพราะมีลูก ตัวเราจึงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ลูกทำให้เรากลายเป็นมนุษย์ที่มีคุณค่ามากขึ้น เราพยายามที่จะดีขึ้นในทุกๆด้าน สิ่งต่างๆในตัวเราเติบโตขึ้นไปพร้อมๆกับลูก มันเป็นการเติบโตทางจิตวิญญาณที่หาได้ยาก ลูกเป็นแรงผลักดันในชีวิต ซึ่งเปลี่ยนชีวิตเราไปเลย ลูกทำให้รู้ว่าการให้นั้นมีความสุขกว่าการรับ จนเรามองกลับไป ถ้าวันนั้นเราไม่มีลูก ตัวเราจะพัฒนามาถึงจุดนี้ได้ไหม เราจะกำลังทำอะไรอยู่ เรานึกภาพไม่ออกเลย ชีวิต ความคิดเปลี่ยนไปมากๆหลังจากที่มีลูก คนที่มีลูกแต่ถ้าคุณทอดทิ้งลูก คุณกำลังพลาดสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไปเลย

ไม่ได้สนับสนุนการตั้งใจมีลูกในวันที่ยังไม่พร้อมนะ แต่ก็เชื่อว่าคนที่เป็นพ่อแม่จะเข้าใจเลยว่า ลูกเป็นแรงผลักดันในชีวิตที่แรงกล้าขนาดไหน แทบทุกประโยค มันโดนใจแม่ลูกสองอย่างเรามากจริงๆ สถาบันครอบครัวนั้นยิ่งใหญ่และสำคัญมาก ในการที่จะสร้างมนุษย์คนนึงให้เติบโตมาและสร้างคุณค่าส่งต่อไป

ฮีโร่ไม่ใช่ผู้มีพลังวิเศษ ไม่ต้องไปกอบกู้โลกที่ไหน ถ้าคุณมีลูก การทำหน้าที่พ่อและแม่ให้ดีนั่นแหละคือการเป็นฮีโร่ที่ดีที่สุด