ถอดบทเรียน ถอดบทเรียน ถอดเก่ง ถอดจนต้องร้องขอชีวิต กระทรวงศึกษาบ้านเรานี่ไปเจออะไรที่ดีแล้วชอบทำแบบนี้นะ คือพยายามยัดเยียดให้ที่อื่นทำบ้าง แต่ทำแบบบ้องตื้นมาก ไม่ได้คำนึงถึงบริบทแวดล้อม ไม่ได้คำนึงถึงตัวแปรควบคุมอื่น ว่าทุกที่จะมีเหมือนกันไหม ครูแต่ละคนเก่งไม่เท่ากัน มีความเชี่ยวชาญไม่เหมือนกัน พื้นปูมภูมิฐานของนักเรียนแต่ละที่ยิ่งแตกต่าง แต่ต้องมาเดินตามหลักสูตรแกนที่ถอดมาจากใครไม่รู้ #siamstr
Discussion
ผมขอไวอาลัยครับ แต่ก็ต้องค่อยๆ ปรับกันไปครับ คนคิดกับคนทำคนละคน แล้วคนทำไม่สามรถ Feedback ได้ ถึงได้ก็ไม่ฟัง
ใครตัดสินใจ exit นี่เฮียหมูเชียร์น้ำหมากกระฉอกเลย
ทุกวันนี้ การศึกษากลายเป็นเทรนด์โดยไม่สนใจบริบทเลย ในหนึ่งโรงเรียน จะมีโครงการ โรงเรียนต้นอบบ โรงเรียนแกนนำเยาวชน โรงเรียนสวนพฤกษศาสตร์ โรงเรียนวิถีพุทธ โรงเรียนเศรษฐกิจพอเพียง โรงเรียนสีขาว โรงเรียนอีกมากมาย ข้างบนสั่งมาเรื่อย ๆ คุณครู ต้องหาเด็กมาช่วยเหลือดำเนินการ เพื่อตอบสนองโครงการของเขตพื้นที่ กระทรวง พอไไม่ทำผู้บริหารก็จะไปโดนบ่นที่เขต แม้ว่า ผมจะยังไม่เห็นทางออกของ การศึกษาปัจจุบัน ผมคิดได้แค่ว่าสิ่งที่ผมทำได้ในการศึกษาที่ดีที่สุด คือ ให้ความรู้ผมยัง ไม่มีเวลาเตรียมการทำให้มันดีเลย
ผมไม่ใช่คุณครูนะครับ แต่เกิดโตมาในครอบครัวครู มีงานโครงการทำนองนี้ตกมาถึงให้ช่วยทำอยู่บ้าง เท่าที่ดูพบว่าระดับโรงเรียนที่รับมอบงานมานี่ทำกันแบบโรบอทจริง มันไม่ออแกนิค มันไม่อิน มันทำตามตัวชี้วัด 1 2 3 4 ที่ไม่มีชีวิต เหมือนแค่ทำไปให้มันครบตามที่เขาสั่ง เสียเวลาเปล่ากันมากครับ ทั้งคุณครูและนักเรียน
เป็นกำลังใจให้นะคับ
สาระ👏👏ขอบคุณครับ