รักนั้นจะเน่าเสีย หากเจ้าสะสมมันไว้ — จงแจกจ่ายออกไป หรือปล่อยให้มันตายไปพร้อมเจ้า

“Whenever the ego raises its head, chop it off without hesitation.” — Osho

โอโชไม่ได้สอนให้คนสงบแบบครึ่งๆ กลางๆ

เขาไม่ได้ต้องการให้เจ้ารักโลกแล้วเก็บความรักไว้ในกระเป๋าเสื้อ

เขาไม่ได้ต้องการให้เจ้าสร้างอัตตาแล้วอวดว่าตนไม่มีมัน

เขาสอนว่า “เมื่ออัตตาผงกหัวขึ้นมา — จงตัดหัวมันซะ”

เดี๋ยวนั้นเลย ไม่ใช่พรุ่งนี้ ไม่ใช่หลังสมาธิ

เพราะอัตตาไม่เคยรอให้เจ้าพร้อม มันเข้ามา ตอนเจ้ากำลังรู้สึกดีเกินไป

ตอนที่เจ้าคิดว่า “นี่เราช่างดีเหลือเกิน”

นั่นแหละ — มันกำลังผงกหัว

และเมื่อเจ้ารู้ว่า “สิ่งดีงามบางอย่างเกิดขึ้นกับข้า”

นั่นคือบททดสอบต่อไป —

เจ้าจะแบ่งปันมัน หรือสะสมมันไว้?

⸻

รักต้องไม่สะสม เพราะมันจะเน่า

โอโชกล่าวว่า

“หากรักเกิดขึ้น… จงพร่างพรมมันออกไป

แม้ไม่มีผู้คน — ก็จงแบ่งปันมันกับต้นไม้ กับหิน กับท้องฟ้า”

เพราะถ้าเจ้าพยายามเก็บรักไว้เพื่อตนเอง

มันจะกลายเป็นพิษ มันจะกลายเป็นความกลัว มันจะกลายเป็นความยึดมั่น

ความรักที่ถูกขังไว้จะกลายเป็นความเป็นเจ้าของ

ความรักที่ไม่ไหลจะกลายเป็นความหลง

และที่สุด — มันจะกัดกินวิญญาณเจ้าเอง

⸻

เศรษฐศาสตร์ภายในนั้นตรงกันข้ามกับโลก

เศรษฐศาสตร์ของโลกคือ “ยิ่งเก็บไว้มาก ยิ่งมีมาก”

แต่เศรษฐศาสตร์ของจิตวิญญาณคือ

“ยิ่งให้มาก ยิ่งได้รับมาก”

ถ้าเจ้าอยากมีอิสรภาพ — จงให้มันกับคนอื่น

ถ้าเจ้าอยากมีรัก — จงแจกจ่ายรักนั้นโดยไม่เลือกหน้า

ถ้าเจ้าอยากถูกเข้าใจ — จงเริ่มเข้าใจผู้อื่นโดยไม่ต้องการตอบแทน

เจ้าให้ได้มากแค่ไหน — เจ้านั่นแหละ คือความมั่งคั่งที่แท้จริง

⸻

อย่าคลุมหัวด้วยความรู้สึกดีงาม — แล้วคิดว่ารอดแล้ว

โลกนี้มีแต่คนที่ “ดีมาก”

ดีเกินไปจนเป็นสนิม

แต่ไม่มีใครยอมเผาความดีนั้นจนบริสุทธิ์ไร้ตัวตน

โอโชเตือนอย่างตรงไปตรงมา

อย่าอวดดีในความดีของตน

อย่าเก็บดีไว้ใช้คนเดียว — เพราะมันจะเปรี้ยว

และเมื่อเจ้าปล่อยความดีออกไป —

เจ้าจะรู้รสของสิ่งที่เรียกว่า “ความว่าง” ที่หอมหวาน

ความว่างที่ไม่มีเจ้าของ ไม่มีชื่อ ไม่มีอัตตา

คือความรักที่บริสุทธิ์ที่สุด

⸻

“Be empty — and you will overflow”

“Be nobody — and you will become all”

โอโชไม่ได้สอนให้เจ้าบำเพ็ญธรรม — เขาสอนให้เจ้าระเบิดตัวตน

เขาไม่ได้ให้สูตรรัก — เขาสอนว่า ให้ไปเรื่อยๆ แล้วเจ้าจะกลายเป็นความรักเสียเอง

และนั่นคือการปฏิวัติเดียวที่แท้จริง —

ไม่ใช่เปลี่ยนโลก แต่เปลี่ยนวิธีที่เจ้าอยู่ในโลก

⸻

“เมื่อใดก็ตามที่อัตตาโผล่หัวขึ้นมา — จงตัดมันออกไปในทันที!”

“อย่าลังเล อย่าต่อรอง อัตตาคือปีศาจ มันจะล่อลวงให้เจ้ารักมัน”

“จงเผามันด้วยไฟแห่งสติ ด้วยดาบแห่งการรู้แจ้ง”

“และเมื่อใดก็ตามที่รักเกิดขึ้นกับเจ้า — จงพร่างพรมออกไปทันที!”

“อย่ากักเก็บ เพราะสิ่งใดก็ตามที่เจ้ากักเก็บไว้ จะกลายเป็นพิษ”

“รักที่ไม่ถูกแบ่งปัน จะเน่าเสียในหัวใจของเจ้าเอง”

“ไม่มีใครต้องการรักของเจ้าหรอก — โลกต้องการการพร่างพรม”

“แม้ไม่มีใครอยู่ จงพร่างพรมรักนั้นแก่ต้นไม้ แก่หินผา แก่ความว่างเปล่า”

“จงจำไว้ — เศรษฐศาสตร์ภายในคือกฎกลับด้าน”

“หากเจ้าให้ เจ้าจะได้มากขึ้น

หากเจ้ากักเก็บ เจ้าจะสูญสิ้นทุกสิ่ง”

“ผู้ใดสะสมความดี ผู้นั้นตกอยู่ในกับดัก

ผู้ใดไม่ยึดถือแม้ความดี ผู้นั้นหลุดพ้น”

“จงเป็นเหมือนเมฆฝน — เต็มแล้วก็ปล่อย

จงเป็นเหมือนแสงอาทิตย์ — สว่างโดยไม่เลือกเป้าหมาย”

⸻

“ผู้ใดที่ยึดมั่นในความดี — ผู้นั้นยังเป็นทาส

ผู้ใดที่กลัวความชั่ว — ผู้นั้นยังอยู่ในเงา”

“จงอย่าเป็นนักสะสม ไม่ว่าความรู้ หรือศีลธรรม

เพราะนั่นคือความโลภในคราบของธรรมะ”

“จงอย่ากลายเป็นภาพลวงตาของตนเอง

จงเปลือยใจต่อความว่างเปล่า — และยอมตายต่อมันในทุกลมหายใจ”

“สติคือมีดที่ตัดผ่านการหลอกลวงทุกชนิด

ความเงียบคือเสียงของความจริง”

“อย่าอธิบายตัวตนของเจ้า — จงเป็นมัน

อย่าอธิษฐาน — จงกลายเป็นคำอธิษฐานนั้นเสียเอง”

“ศาสนาแท้จริงคือการระเบิดจากภายใน ไม่ใช่กรอบจากภายนอก

มันไม่ต้องการศาลเจ้า มันต้องการหัวใจที่ว่างเปล่า”

“เมื่อเจ้าหยุดดิ้นรนเพื่อจะเป็นใครสักคน — เจ้าก็กลายเป็นทั้งหมด”

“เจ้าไม่ต้องการจุดหมาย

เจ้าเพียงต้องการความตื่นรู้ในทุกย่างก้าว”

#Siamstr #nostr #ปรัชญา #osho