
เจ้าหญิงแห่งความสงบ
#wherostr #siamstr
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในอาณาจักรเอเดรียมี เจ้าหญิงน้อยนามว่า ไอรา ซึ่งงดงามและเฉลียวฉลาด แต่เธอกลับมีข้อเสียที่ทำให้ทุกคนรอบตัวต้องหวาดกลัว—เธอเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก
เมื่อใดที่มีสิ่งผิดพลาดหรือขัดใจ เธอมักจะตะโกน โมโห และบางครั้งถึงกับโยนสิ่งของ นางกำนัลและองครักษ์ต่างหวาดหวั่น แต่ไม่มีใครกล้าตักเตือนเจ้าหญิง
ปัญหาที่เริ่มต้น
วันหนึ่ง ในขณะที่เจ้าหญิงไอรากำลังจะสวมชุดเดรสตัวโปรดเพื่อไปร่วมงานเลี้ยง นางกำนัลดันเผลอทำรอยเปื้อนบนชุด เธอโมโหมากจนผลักแจกันดอกไม้ตกลงพื้น แตกกระจายทั่วห้อง
“เจ้าหญิงเพคะ โปรดใจเย็นก่อน!” นางกำนัลร้องขอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ข้าไม่ต้องการฟังคำแก้ตัว! ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!” ไอราตะโกนเสียงดัง
ข่าวเรื่องอารมณ์ร้อนของเจ้าหญิงแพร่กระจายไปทั่วพระราชวัง พระราชาและพระราชินีเริ่มกังวล เพราะอุปนิสัยเช่นนี้อาจทำให้เธอไม่เป็นที่รักของประชาชน
การเดินทางเพื่อค้นหาความสงบ
วันหนึ่ง พระราชาตัดสินใจส่งไอราไปพบฤๅษีผู้เป็นที่ปรึกษาแห่งอาณาจักร ฤๅษีแนะนำให้เธอออกเดินทางไปยังป่าแห่งสายลม ที่ซึ่งมีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ช่วยให้ผู้คนค้นพบความสงบในใจ
“จงฟังเสียงสายลมเถิด เจ้าหญิง มันจะสอนเจ้าเกี่ยวกับความอดทน” ฤๅษีกล่าว
แม้จะไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ไอราก็ตัดสินใจเดินทางไปยังป่านั้น
บทเรียนจากธรรมชาติ
เมื่อไปถึงป่า เจ้าหญิงได้พบกับต้นไม้ใหญ่ที่มีกิ่งก้านไหวตามสายลม เสียงใบไม้พัดกราวราวกับกำลังพูดกับเธอ
“ทำไมข้าต้องฟังเสียงลม?” ไอราพูดกับตัวเอง
ทันใดนั้น เธอเห็นกระรอกน้อยสองตัวกำลังแย่งถั่วกัน มันทะเลาะกันเสียงดัง แล้วไม่นานก็หยุด และแบ่งถั่วให้กันเอง
“ทำไมพวกมันถึงไม่โกรธกัน?” เธอเริ่มสงสัย
จากนั้น เธอเห็นกวางตัวหนึ่งสะดุดล้มระหว่างเดิน แต่แทนที่จะโมโห กวางกลับยืนขึ้นแล้วเดินต่อไป
ทุกสิ่งรอบตัวสอนเธอว่า ความโกรธไม่ช่วยอะไร แต่ความอดทนและความสงบต่างหากที่ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
การเปลี่ยนแปลงของเจ้าหญิง
ไอราเริ่มฝึกหายใจเข้าลึก ๆ ทุกครั้งที่รู้สึกโมโห เธอลองฟังเสียงลมเพื่อให้ใจสงบ และฝึกยิ้มแทนการตะโกน
เมื่อเธอกลับมาที่วัง ทุกคนสังเกตเห็นว่าเธอเปลี่ยนไป เมื่อมีเรื่องไม่พอใจ เธอจะสูดลมหายใจแทนที่จะระเบิดอารมณ์
พระราชาและพระราชินีภูมิใจมากที่ลูกสาวของพวกเขากลายเป็น เจ้าหญิงแห่งความสงบ และประชาชนก็รักเธอมากขึ้นกว่าเดิม
บทสรุป
จากนั้นเป็นต้นมา เจ้าหญิงไอราไม่ใช่เพียงเจ้าหญิงที่สวยงามและฉลาดเท่านั้น แต่ยังเป็นแบบอย่างของความอดทนและความสงบแก่ผู้คนทั้งอาณาจักร
จบบริบูรณ์