หลังกลับจากเชียงใหม่ มีสิ่งนึงที่ผมกับ อ. ตระหนักได้ในเรื่องเดียวกัน เราทำสิ่งนี้เพื่อเผยแพร่ มันจะมีศักยภาพมากกว่าหากเราลองเปิดใจหันกลับไปในที่เดิมๆ ลองกลับไปวางขนมปังในที่ๆ อาจจะมีปลาหิว
ว่าแล้วผมก็เลยลองเปิดไปดูว่าเมื่อก่อนเคยทำอะไรเอาไว้บ้าง ส่องภาพก่อนเลย เพราะมันรื้อความทรงจำได้ไวดี
ให้ตายเถอะ... ภาพแรกที่เด้งขึ้นมาคือภาพที่ผมเคยกดแชะเอาไว้เมื่อราวๆ 4-5 ปีก่อน.. เหตุการณ์ในวันนั้นมันย้อนกลับมาทิ่มแทงสมองผมจนเต็มไปหมด.. เอาจริงๆ พอนึกขึ้นได้ผมก็รู้สึกฟินแปลกๆ
นี่ก็ผ่านมานานแค่ไหนแล้วนะ... คงตั้งแต่จบงาน BTC2023 ผมกับเมียก็ต้องอยู่กันคนละที่ ความคิดถึงจึงเริ่มโจมตีผมอย่างไม่หยุดยั้ง ประกอบกับช่วงนี้ผมหลงไปติด ตม. เกาหลีจนหาทางกลับลำบากแล้วด้วย
เพลงนี้เลยลอยขึ้นมา ผมลองนั่งแปลเนื้อเพลง... แล้วก็... อื้มมม แม่งเหมือนพวก Simp คลั่งรักยังไงบอกไม่ถูก
แต่ทำไงได้ ผมไม่มีอะไรต้องอาย แค่อยากบอกว่า "คิดถึงเมีย" หวังว่ามันจะทำให้คนที่ผ่านมาเจอ (ซึ่งก็เยอะมาก ทั้งที่ไม่ได้ติด hashtag ใดๆ) พบกลับรอยยิ้ม และรับเอาพลังดีๆ กลับไปกันบ้าง...
การ Declare มันให้พลังกับเราได้อย่างไม่คาดคิด
แล้วคุณล่ะ... บอกคิดถึงครั้งสุดท้ายกันเมื่อไหร่?
