สำหรับผม

การมีอิสระหรือ no censorship ในการพูด หรือแสดงความคิดเห็นเป็นเรื่องที่ดีมาก ๆ เพราะการแลกเปลี่ยนความคิดจะไม่ถูกตีกรอบ

และการที่คน ๆ นั้นจะ self censorship ก็ต้องมีวิจารณญาณที่สูง เพราะต้องรับผิดชอบต่อคำพูด หรือความคิดเห็นของตัวเอง

การไม่ถูกตีกรอบมันทำให้คน ๆ นั้นได้พัฒนาและเรียนรู้ตนเอง ว่าบางครั้งชีวิตก็มีผิดพลาด และต้องรับผลที่จะตามมา ถ้าไม่ไตร่ตรองให้ละเอียดถี่ถ้วน

ในความคิดเห็นของผมนะครับ ขึ้นอยู่กับว่า เราแสดงความคิดเห็นที่ใด สถานการณ์ใดครับ ถ้าแสดงความคิดเห็นในบริษัท ลูกค้าหรือแสดงความคิดเห็นต่อผู้บริหาร หรือเจรจาธุรกิจ จังหวะนี้อาจจะต้องมี Self Censorship ครับ😅..แต่ถ้าอะไรที่เป็นเสรีหรือเวทีเราคิดว่าไม่กระทบเรา ก็ชัดเต็มข้อล้อเต็มแข็งเป็น No censorshipได้เลยครับ…แต่การ No censorship ในเวทีใหญ่หรือเวทีที่มีผลต่อคนส่วนมาก ระวังจะมีกลุ่มคนบางกลุ่มจะใช้ประโยชน์จากเราให้เค้ามีอำนาจ โดยที่เราไม่รู้ตัวครับ

…ความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ รอท่านอื่นๆมาตอบครับ🙂

GM ครับ 🌼☕️

ผมคิดว่าประเด็นเรื่องนี้อยู่ที่ความอิสระในการเลือกการกระทำนั้นๆ เพราะมันมีความต่างระหว่างการถูก censor กับการที่เราเต็มใจที่จะเลือกที่จะไม่พูดเรื่องบางอย่าง เพราะ self censorship นั่นก็คือรูปแบบของการ censorship จากผู้มีอำนาจควบคุมแบบนึง เพราะ self censorship เนื้อแท้แล้วก็คือการบังคับใช้การ censorship แบบที่แนบเนียนแลมากขึ้นจากผู้มีอำนาจก็เท่านั้น

เพราะหัวใจจริงๆคือ การกระทำทุกอย่างมีผลลัพธ์ที่ตามมา ความสำคัญอยู่ที่ว่าการกระทำนั้นเกิดขึ้นอย่างสมัครใจหรือไม่

หลายหลายครั้งมีหลายสิ่งก็อยากจะพูดแต่เราไม่ได้แสดงออกไปเพราะอาจจะคิดว่ามันไม่เหมาะสมกับสถานการณ์

แต่ความสำคัญอยู่ที่ว่าสาเหตุที่ทำให้เราไม่ได้อยากจะพูดเป็นผลมาจากการบีบบังคับหรือแรงกดดันจากภายนอกทั้งทางตรงหรือทางอ้อมหรือเปล่านะครับ

No censorship = เมียไม่อยู่แถมยุ่ง

Self censorahip = เราจำเป็นต้องหาอุปกรณ์ เช่น ฝาชี กะละมัง ป้องกันตัวเวลาเขาเขวี้ยง ไม้กวาดหรือจานข้าวมา

ประมาณนี้ครับ