บางความสัมพันธ์... เติบโตได้เองเหมือนต้นไม้

ระหว่างทางขึ้นดอย รถสองแถวแดงโยกตัวไปตามโค้งเขา เสียงหัวเราะเบา ๆ ลอยปนกับลมเย็น

ความเงียบของต้นไม้ที่รายล้อมทำให้ผมนั่งนิ่งๆ อยู่พักหนึ่ง ไม่ได้คิดจะร่างแผนใด ๆ แค่นั่งอยู่เฉย ๆ อย่างที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะได้นั่ง

ผมมองโทรศัพท์ในมือ.. เครื่องมือของโลกยุคใหม่ที่อยู่ในกำมือของคนในภาพนี้

แต่หัวใจผมในตอนนั้นกลับอยู่กับน้ำตก ใบไม้ เสียงนกร้อง และผู้คนรอบตัว

เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อวางแผนอะไรที่ยิ่งใหญ่ เราแค่วางตัวให้เท่ากัน

ทริปนี้มีคนหลากหลาย.. ทั้งเพื่อนใหม่ เพื่อนเก่า คนที่เคยเดินร่วมกัน และคนที่เราเพิ่งรู้จัก แต่ทุกคนก็เดินด้วยหัวใจที่ว่างพอจะเก็บอะไรใหม่ ๆ เข้ามา

บางคนอาจจะมีบทบาทสำคัญในคอมมูนิตี้ บางคนอาจจะไม่ได้อยู่แถวหน้า แต่ไม่มีใครรู้สึกว่าต้องแข่งอะไรกับใครเลยสักคน

เราได้วาดศิลปะลงบนกำแพงร่วมกัน ได้กอดเจ้าบ้าน ได้ฟังเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่วิ่งผ่าน

เราได้เมารถด้วยกัน และได้หัวเราะกับมัน ได้รับการเลี้ยงดูที่ดีเกินคาดจากทั้งฝ้าย, จิมมี่ และพี่ป๊อบ

เราได้เห็นน้ำตก ได้รู้สึกถึงไอน้ำป่าที่เย็นซึมเข้าไปในหัวใจ และที่สำคัญ ได้รู้ว่าตัวเองยังเป็นมนุษย์

ไม่มีตาราง ไม่มี KPI ไม่มีอะไรต้องงัดมานำเสนอ

เราเพียงแค่ได้อยู่ตรงนี้.. ด้วยกัน

โลกจริงมีเวลาของมันเอง…

ไม่เร่ง ไม่รอ และไม่ซ้ำเดิม

เมื่อเราเปิดใจ เราจะฟังได้มากกว่าเดิม มองได้กว้างกว่าเดิม และรู้ว่าใครสักคนที่นั่งเงียบ ๆ ข้าง ๆ เรา อาจกำลังเป็นคำตอบสำคัญของเส้นทางวันข้างหน้า

ผมไม่ได้มีหน้าที่มาตัดสินว่าแผนใครจะเวิร์กหรือเปล่า ไม่ได้พกแผ่นพับ ไม่ได้เตรียมบทพูดอะไรมา

ผมแค่มาที่นี่เพื่อบอกว่า “ผมยินดีจะร่วมทางกับทุกคน”

ถ้ามีเรื่องอะไรที่สวยงามเกิดขึ้นหลังจากนี้

มันคงไม่ได้เกิดจากใครคนใดคนหนึ่ง

เพราะมันจะเป็นผลจากการที่ทุกคนช่วยกันดูแลมันเหมือนต้นไม้

รดน้ำสม่ำเสมอ ไม่เร่งให้มันออกดอก

และรอเวลาที่เหมาะสม… เพื่อจะได้เห็นมันผลิบานเอง

บางมิตรภาพไม่ต้องนัดเจอ ก็ยังเติบโตอยู่เสมอ

เพราะหัวใจมันจดจำสิ่งดี ๆ ได้เอง

#NorthAssembly

#Siamstr