เรื่องเล่าจากคลาสที่สาธิตธรรมศาสตร์

.

วันนี้ในคลาสมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีกแล้ว

ในกิจกรรมประมูล เราแจกเงินกระดาษในเด็กๆทุกคน คนละ 30,000 เท่าๆกัน

ซึ่งถ้าคิดแบบพื้นฐานก็คือ ราคาคงไม่น่าจะเกิน 30,000 แน่นอน

ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 10,000

มีคนให้ราคาหมดตัวที่ 30,000 ในบิดครั้งแรก

ในใจตอนนั้น ชห. ล่ะ มันจะไปจบยังไงเนี่ย

.

ทันใดนั้นเอง มีคนสู้ราคา บิดไปที่ 100,000! งงอ่ะดิ!

หาเงินมาจากไหน?

ใช่แล้ว! เกิดการรวมตัวกันขึ้น ด้วยการเอาเงินของเพื่อนๆมารวมกันแล้วบิด พอได้ขนมมาแล้วก็ค่อยแบ่งกันกิน

เข้!....อีกครั้งที่กลไกตลาดทำงานเอง

.

เรายังมีอีกรอบ ในรอบต่อมา เงินถูกอัดเพิ่มให้อีกคนละ 300,000

คนที่ออมเงินไว้เพื่อหวังขนมชิ้นถัดไป ซีดเลย เงินจากรอบที่แล้วหดเหลือนิดเดียว

ทีนี้พอเริ่มประมูล เกิดการรวมตัวกันขึ้นทันที มีการแบ่งงานกันทำแบบออโต้ เมื่อมีคนนึงไประดมทุนมาได้ อีกคนบิดสู้ราคาทันที แน่นอนว่าใครรวมกลุ่มคนได้มากกว่า ก็ชนะ

.

ที่เจ็บกว่าคือ กลุ่มคนที่ออมเงินไว้ไม่ชนะ แต่กลุ่มที่รวมคนได้มากกว่า ซึ่งก็คือกลุ่มเดิมที่คิดกลไกนี้ออก ชนะอีกรอบและกวาดขนมไปเรียบเลย 🤣

#siamstr

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ชัดเจนมากเลย

เจ๋ง

สุด

เมื่อคนได้เข้าใจว่า ตั๋วมีตัวเลขที่ตนเองได้ถือไว้นั้นมัน

มันเป็นเพียงมายา มีมูลค่าที่แท้จริงน้อยซะยิ่งกว่าของที่ต้องการ

เค้าจะสนใจทำไมว่าราคาหน้าตั๋วมันจะเขียนว่าเท่าไหร่

เพราะใช้กี่ใบแลกมันก็คุ้มอยู่ดี