เวลาที่เราสูญเสียคนที่เรารัก

.

.

.

ไม่ว่าการสูญเสียนั้นจะมาจากความตาย

หรือไม่ได้มาจากความตาย (เช่น หย่าร้าง) ก็ตาม

.

.

.

หลายคนจะนึกถึงการ move on

.

.

.

อย่างไรก็ตาม นักจิตวิทยา Pauline Boss

(ผู้เขียน The Myth of Closure: Ambiguous Loss in a Time of Pandemic and Change) กล่าวว่า

.

.

.

ในความเป็นจริงแล้ว

เราไม่สามารถที่จะ move on ได้โดยสมบูรณ์หรอกครับ

.

.

.

เวลาที่เราสูญเสียคนที่เรารักมากๆไป

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าไหร่

ความเสียใจก็จะยังคงอยู่ในใจเราอยู่ดี

.

.

.

เพียงแต่ว่า…

ช่วงแรกๆ คลื่นความเสียใจจะโหมกระหน่ำเข้ามาในใจบ่อยสักหน่อย

.

.

.

แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ

คลื่นความเสียใจก็จะยังคงซัดเข้ามาในใจอยู่แหละครับ

.

.

.

เพียงแต่ว่า…คลื่นความเสียใจจะไม่ได้เข้าซัดเข้ามาในใจบ่อยหรือหนักเท่าเดิม…เท่านั้นเองครับ

.

.

.

ฉะนั้น

สำหรับใครก็ตาม…ที่สูญเสียคนที่รักไป

และกำลังรู้สึกผิดที่ตัวเองยังไม่สามารถ move on ได้เสียที…ที่ตัวเองยังไม่สามารถ “ล้าง” ความเสียใจให้ออกไปได้อย่างหมดจดเสียที

.

.

.

ผมอยากจะบอกว่า…

นี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้มากๆเลยครับ

.

.

.

และการที่คุณไม่สามารถ “ล้าง” ความเสียใจให้ออกไปได้อย่างหมดจดนั้น

ไม่ได้หมายความว่าคุณไร้ความสามารถ ดีไม่พอ พยายามน้อยเกินไป ฯลฯ แต่อย่างใด

.

.

.

เพราะการที่คุณไม่สามารถ “ล้าง” ความเสียใจให้ออกไปได้อย่างหมดจดนั้น

มันคือเรื่องปกติอย่างที่สุด

.

.

.

อนุญาตให้ตัวเองได้เสียใจเถอะครับ

#siamstr #จิตวิทยา