การปล่อยวางเป็นเรื่องที่ดีมากเลยครับเห็นด้วยเลย
ถ้าสมมติว่าหน้าบ้านเรา มักจะมีเพื่อนบ้าน เอาอาหารมาเลี้ยงแมวจรเป็นประจำ ทำให้แมวจรมานอน มาถ่ายของเสีย รวมถึงมาคลอด อยู่หน้าบ้านเรา และบ่อยครั้งที่มานอนเกลื่อนโรงรถและสนามหญ้าในบ้านเรา
เราควรทำอย่างไรครับ
ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ปล่อยวางได้สินะ
ถ้าเป็นผม ผมคงบอกเพื่อนบ้าน
ว่าไม่ชอบ ให้เขาไปให้อาหารที่อื่น
มันทำให้แมวที่เราไม่ชอบมารบกวนบ้านเรา
คงทำแค่นี้แหละ แมวมาก็ไล่มันไป
ผมเข้าใจว่าทำจริงมันยาก
ลองคิดว่า ถ้าไม่มีเพื่อนบ้าน
แต่แมวมันมาเอง หนูมันมาเองตามธรรมชาติ
นกมันมาเอง มาสร้างรัง มาขี้ใส่รถ
เราคงไม่หงุดหงิดกับมันทุกเรื่อง..
ในส่วนเรื่องการจัดการอารมณ์
ใช้วิธีสังเกตุอารมณ์เอาครับ
ว่าจริงๆเราหงุดหงิดไม่พอใจ หรือขยะแขยง
อย่างน้อยรู้เท่าทันมันก็เบาลงครับ
ใช่เลยครับ ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ปล่อยวางได้ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆ ที่จะดึงเหยื่ออีกมากมาย เข้าสู่วังวนของ NPD
เพราะมิติของเรื่องนี้ สำหรับคนที่ทำไม่ได้จริงๆ แล้วมาเจอ NPD ล่าเข้าจริงจัง มันจะหลุดพ้นไม่ได้และมีหลายต่อหลายคนที่ทุกข์ทรมานจากสิ่งนี้ เพราะ NPD รู้จักการใช้วิธีขยี้จุดนี้จนเหยื่อจะเข้าสู่สเตจ กลับตัวไม่ได้ ออกมาก็ไม่ได้
และคนวงนอก ก็จะมองว่าแค่นี้เอง ในขณะที่คนที่ตกในภาวะนั้นเจียนตายอะครับ
ผมพยายามเรียบเรียงเรื่องราวจากการเข้าไปดึงเหยื่อ ออกมาจาก NPD ในรอบ 2-3 ปีนี้ ให้อยู่ในรูปแบบการเล้าเรื่องที่ให้คนเข้าใจถึงสภาพจิตใจเหยื่อ แต่ก็คิดว่ายังทำไม่ได้ดั่งใจเท่าไร 555
แต่ตัังเป้าไว้ว่า อยากถ่ายทอดให้ได้ในปี้นี้ครับ
เพิ่งนึกได้ ขออนุญาตเพิ่มเติม..
อยากให้แยกเรื่อง
ว่าสิ่งที่เราไม่พึงพอใจ
คือ คนกระทำ , การกระทำ , หรือผลการกระทำ
ถ้าจากตัวอย่าง
คือ เราไม่ชอบไอ่คน ที่ให้อาหาร
ถ้าคนสนิทเราให้โอเค
หรือไม่ชอบการให้อาหารหน้าบ้าน
ย้ายที่โอเค
หรือไม่ชอบแมว ขี้แมว
ถ้าเป็นหมา นกโอเค
พยามรักษาสุขภาพจิตเราให้ดีไว้
สติช่วยเราได้มากครับ
