แกลลอนสอนอะไร

เมื่อวันก่อนได้กลับไปช่วยงานที่บ้านปลูกแตงโม ตัวผมได้รับหน้าที่ตักน้ำจากบ่อน้ำที่ห่างไปประมาณ 10 เมตร เพื่อนำไปรดในหลุมปลูกที่เตรียมไว้สำหรับต้นอ่อน

ลักษณะบ่อน้ำเป็นขอบดินสูงชัน ระดับน้ำอยู่ต่ำลงไปเกินกว่าจะเอื้อมตักด้วยมือ อุปกรณ์ตักน้ำมีเพียงแกลลอนพลาสติก และไม้ไผ่มีง่ามสำหรับเกี่ยวมันขึ้นมา

ผมเริ่มภารกิจด้วยการโยนเจ้าแกลลอนนั่นลงไปในบ่อ แกลลอนกระทบน้ำเสียงตุบ แล้วก็ลอยตุ้บป่องโดยที่น้ำไม่ไหลเข้าไปข้างในสักหยด “กูว่าแล้ว” ผมคิดในใจ จากนั้นด้วยสัญชาตญาณจึงใช้ไม้ง่ามนั้นกดมันให้จมลง และผมก็ได้สัมผัสกับแรงต้านทันที ตัวแกลลอนที่ลอยอยู่จมลงในน้ำเพียงเล็กน้อย แต่ปากมันที่เป็นทางเข้าของน้ำกลับลอยอยู่เหนือผิวน้ำตามเดิม ผมสู้กับแรงต้านนั้นอยู่สักพัก ในขณะที่มันก็สู้กลับด้วยการพลิกไปพลิกมาไม่ยอมจมลง และมีจังหวะให้น้ำกระเพื่อมเข้าไปแค่ทีละนิดละหน่อยเท่านั้น เป็นการตักน้ำที่ลำบากและใช้เวลามากทีเดียว ทำให้ผมนึกถึงถังปากกว้างหรือที่คนแถบนั้นเรียกว่า“คุ”ขึ้นมา มันคงตักง่ายกว่ากันไม่น้อย (ซึ่งในสถานการณ์นั้นมันไม่มีให้ใช้) แล้วความต่างของสองอย่างนี้มันคืออะไรเล่า ก็ความกว้างของปากมันไงหละ ปากแกลลอนที่แคบไม่เพียงทำให้น้ำเข้าไปได้ยาก แต่มันทำให้อากาศไหลออกมายากด้วยเช่นกัน การจะเติมน้ำเข้าไปในถังมันต้องปล่อยอากาศออกมาเพื่อให้เกิดที่ว่างสำหรับให้น้ำเข้าไปแทนที่ได้ จากนั้นก็ “ปิ๊ง💡” นี่มันใช้กับชีวิตเราได้เหมือนกันนี่

“การที่เป็นคนที่พร้อมจะมอบคุณค่าที่เรามีให้คนอื่นได้ง่ายเท่าไหร่ นั่นก็เหมือนเปิดโอกาสที่เราจะได้รับคุณค่าจากคนอื่นๆเข้ามาได้ง่ายเท่านั้น เหมือนกับอากาศที่ไหลออกไปให้น้ำได้เข้ามาแทนที่ได้ในถังที่ปากมันกว้างกว่าเมื่อเทียบกับแกลลอนปากแคบ“

GM ครับ ขอให้วันนี้เป็นวันที่คุณได้เป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ #siamstr #siamstrOG