My 2023 review ฉบับย่อ

GM , GA , GE #siamstr #plebchain

Physical health

สามารถออกกำลังกายตามแผนได้ตลอดทั้งปี โดยการเล่น circuit training สัปดาห์ละ 4 วัน

วันพุธ total body HIIT

วันพฤหัส chest pump

วันศุกร์ leg pump

วันอาทิตย์ core abdomen pump

สมัยก่อนผมเป็นพวกบ้า weight training สมัครสมาชิกฟิตเนส จ้างเทรนเนอร์ส่วนตัว

เมื่อเวลาผ่านไป ผมไปเรียนหลักสูตรอบรมระยะสั้นการเป็นเทรนเนอร์ซะเอง เพื่อจะได้ประหยัดค่าใช้จ่าย เพราะค่าเทรนเนอร์ต่อเดือนก็หลักหมื่น

สุดท้ายก็ต่อยอดมาเป็นสาย Calisthenic workout มีเป้าหมายในการเล่นท่ายากๆเช่นพวก full planche , hand stand + hand stand push up ให้ได้ ตอนนี้ยังอยู่เบสิคครับ ไม่ได้เก่งมาก

Self development

ผมกับภรรยาปฏิบัติกรรมฐาน สอนให้ลูกนั่งสมาธิ สิ่งที่ตามมาเริ่มเข้าใจความเป็นจริงของธรรมชาติมากขึ้น ทำให้ลดละเลิกสิ่งที่ไม่จำเป็นไปเยอะมาก แต่ละเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตใช้เป็นโอกาสในการฝึกสติทั้งหมด ยังไม่ชำนาญ แต่ก็ทำไปเรื่อยๆ

เรียนภาษาญี่ปุ่นบน app duolingo

หัดพิมพ์สัมผัส หลังจากพลัดมาหลายเดือน

Grandpa crisis

ผมเคยเขียน long form เรื่องการทดแทนพระคุณพ่อแม่ไปแล้ว แต่เบื้องหลังการถ่ายทำมันไม่ง่ายเลย

สรุปสั้นๆก็คือครอบครัวผมรับพ่อผมอายุ 82 ปี ที่ป่วยเป็นโรคสมองเสื่อมมาอยู่ด้วยที่บ้าน แต่เมื่อเวลาผ่านไปมีอาการทางจิตเวชโผล่ขึ้นมา อารมณ์สวิงขึ้นสวิงลง บางทีก็หงุดหงิดแบบไม่มีดหตุผล บางทีก็ลากลงเรื่องเศร้าเรื่องผิดหวัง ผมปรึกษาอาจารย์จิตเวชของผมสมัยผมไปดูงานระยะสั้นที่รพ.รามาธิบดี พ่อผมถูกวินิจฉัยว่าเป็นอาการทางจิตที่เป็นผลมาจากโรคสมองเสื่อม หรือ “organic brain syndrome (OBS)” ขนาดว่าผมและภรรยา detect อาการทางจิตได้เร็วและรักษาแล้ว แต่ก็ยังคุมอารมณ์ได้บ้างไม่ได้บ้าง

ผลกระทบตกไปถึงลูกชายผมอายุ 6 ขวบ ลูกผมเกิดอาการเครียด เก็บกดไม่พูด มีพฤติกรรมเลียนแบบอารมณ์ก้าวร้าวของปู่ ไม่อยากไปโรงเรียน ติดพ่อแม่มากขึ้น ผมกับภรรยาหารือ online meeting กับคุณครูประจำชั้นและหัวหน้าทีมคุณครูเด็กเล็กของโรงเรียน จนได้ข้อสรุปแนวทางร่วมกันว่า “จำเป็นต้องแยกปู่และหลานออกจากกัน” นำมาสู่การส่งพ่อผมเข้า nursing home … ตรงนี้ผมตัดสินใจไม่เด็ดขาด ลังเล ขาตายก้าวไม่เป็น เพราะความเป็นลูกที่อยากดูแลพ่อช่วงสูงอายุด้วยตัวเองให้ดีที่สุดเพราะอุส่าพาแกมาอยู่ด้วยที่บ้านแล้ว หลังจากแยกกันอยู่นานกว่า 19 ปี

แต่โชคดีมากที่ภรรยาผมเด็ดขาดเรื่องพวกนี้กว่าผมมาก ทำให้ทุกอย่างไปด้วยดี เมื่อแยกปู่และหลานออกจากกันได้ ลูกผมอาการค่อยๆดีขึ้นตามลำดับ กลับมาร่าเริงแจ่มใสเหมือนเดิม ส่วนพ่อผมก็ได้รับการดูแลอย่างดีจากพยาบาลที่ศูนย์ฯ ผมก็ทำหน้าที่ลูกไปเยี่ยมตามสมควร ลึกๆแล้วผมก็ไม่ดีใจหรอกครับที่ต้องแยกจากพ่อ แต่ก็โชคดีที่เปิด #fountain แล้วไปเจอ Mission to the moon podcast EP. 1968 “ต้องกตัญญูเท่าไรถึงพอดี? เมื่อปัญหาการเงินรุมเร้า Sandwich Generation” พี่แท๊ปแชร์มุมมองเรื่อง คำว่า”ความกตัญญู” ในมุมมองที่ unlock ผมได้ สรุปใจความคือ ชาวตะวันตกเขามองความกตัญญูว่าเป็นการมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่พ่อแม่ตามช่วงอายุและสภาพร่างกายของท่าน ซึ่งตรงข้ามกับค่านิยมชาวเอเชีย ที่ใช้ความหมายของความกตัญญูไว้ถล่มติเตียนคนเป็นลูกที่บกพร่องต่อหน้าที่ไม่ได้เลี้ยงดูพ่อแม่

ในช่วงที่ผมยัง unlock ตัวเองจากเรื่องนี้ไม่ได้ สุขภาพการนอนของผมแย่อยู่ 2 เดือน ตีหนึ่งตีสอง ตื่นเองไม่รู้ตื่นมาทำไม แต่เมื่อเรื่องราวจัดการเรียบร้อย ก็นอนหลับสนิทขึ้นครับ แต่ก็ยังต้องคอยดูโทรศัพท์กลางดึกว่าพ่อผมจะไปอาละวาดอะไรที่ nursing home หรือเปล่า เพราะตอนนี้อาการก็ยังไม่นิ่ง ยังต้องปรับยาอีก

Real estate suffering

ก่อนรับพ่อผมมาอยู่ที่บ้าน ผมและภรรยาเข้ามาช่วยพ่อผมจัดการมรดก โดยการโอนมาเป็นชื่อผมให้ถูกต้องตามกฏหมายขณะพ่อผมยังมีชีวิตและสติชัมปชัญญะครบถ้วน เพื่อลดความยุ่งยากไม่ต้องมาแต่งตั้งทนายจัดการมรดก สิ่งที่ผมได้มาคือบ้านของพ่อผมหนึ่งหลัง และบ้านเช่า 2 หลังพร้อมคนเช่าที่ถูกปล่อยปะละเลยจากเจ้าของเก่า ไม่มีการทำสัญญาเช่าอย่างถูกต้อง สัญญาเช่าขาดตอน สภาพบ้านทรุดโทรม ผมกับภรรยาไปแสดงตัวกับผู้เช่าบ้านทั้งสองหลังว่าเป็นเจ้าของรุ่นที่สองต่อจากพ่อ จะมาดูแลแทน สิ่งไหนที่ไม่ถูกเข้าไปดูแลเขาซ่อมแซมเพื่อให้ผู้เช่ามีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ปรึกษาอัยการที่รู้จักกันเพื่อความรอบคอบว่าเราทำถูกต้องตามกฏหมายทุกอย่าง ใช้เวลา 2 เดือนจนทุกอย่างเรียบร้อย แต่ระหว่างทางก็คางเหลืองเอาเรื่อง

Family bonding