ก่อนอื่น ขอแยก “การใช้ซื้อสินค้า” กับ “การให้เปล่า” ออกจากกันก่อน

การให้เปล่า อย่างการ zap ให้กัน มันคือเรื่องของความพึงพอใจระหว่าง ”บุคคลต่อบุคคล“ มันมาจากความพึงพอใจที่ผู้ให้มีต่อผู้รับ

มันไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากไปกว่านั้น

ที่นี้ มาพูดถึงสิ่งที่เป็นประเด็นหลักจริงๆ นั่นคือ ”การใช้ซื้อสินค้า“

การนำ Bitcoin ไปใช้เพื่อ “ซื้อขาย“ มันมาจากความเชื่อลึกๆ ในใจของ ”บุคคล ต่อ Bitcoin“ นั่นคือ เชื่อว่า Bitcoin สามารถเป็น เงิน ได้ เชื่อว่าระบบเงินฝืด ดีกว่า ระบบเงินเฟ้อ และที่สำคัญสุดคือ เชื่อว่าตนก็สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระบบการเงินได้

ถ้าใครเชิ่อว่าสักวัน Bitcoin จะกลายเป็นเงิน(Electronic cash)ได้ ก็จะนำมันออกมาใช้ซื้อขาย เพื่อให้การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ในอนาคต เพราะถ้าไม่นำออกมาใช้ซื้อขาย ความเปลี่ยนแปลงมันจะไม่มีทางเกิดขึ้น มันจะเป็นได้อย่างมากแค่ ที่กักเก็บมูลค่า และ ของขวัญ ของกำนัล ที่ใช้ส่งมอบให้กัน

สำหรับใครที่ไม่เชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะเกิดขึ้นได้ หรือ เชื่อว่าระบบเงินเฟ้อที่เป็นอยู่ทุกวันนี้มันดีอยู่แล้ว เค้าก็จะเก็บมันเสมือนการเก็บทองคำ(Digital gold) ที่สามารถรักษามูลค่าให้เค้าในระบบเงินเฟ้อได้ ต่อไป ไม่ได้คาดหวังความเปลี่ยนแปลงทางระบบการเงิน อย่างดีก็นำมันออกมาให้เป็นของขวัญ ของกำนัล แก่ใครสักคนที่เขาพึงพอใจ

ซึ่งมันก็ไม่ควรรีบไปตัดสินว่า ใครที่ผิดและใครที่ถูก ทุกสิ่งมันอยู่ที่ประสบการณ์การเรียนรู้ที่แต่ละคนได้ผ่านพ้นมา

เราจึงต้องนำข้อดีข้อเสียมาแสดงต่อกันเพื่อให้ต่างฝ่ายต่างสามารถเข้าใจอีกฝ่ายได้ ดังเช่น ที่เราอธิบายเรื่อง Bitcoin ให้ NoCoiner เข้าใจ