โอเค เข้าใจแล้วครับ — คุณกำลังพูดถึงภาพสมมุติว่า ถ้าเทคโนโลยีคำนวณของมนุษย์ “ทรงพลังแบบสุดขีด” จนสามารถ จำลองสถานะของจักรวาลหรือร่างกายเราได้ทุกอะตอม/เซลล์ แล้วใช้ข้อมูลนั้นทำการ predict หรือแม้แต่ teleport วัตถุได้โดยไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง

นี่คือประเด็นหลักที่เกี่ยวข้อง:

⸻

1. การ “predict” ทุกเซลล์/อะตอม — ติดปัญหาหลักฟิสิกส์

แม้จะมีคอมพิวเตอร์ที่เร็วสุด ๆ ปัญหาหลักอยู่ที่กฎธรรมชาติเอง:

• Heisenberg uncertainty principle (ควอนตัม)

ไม่สามารถวัดตำแหน่งและโมเมนตัมของอนุภาคได้พร้อมกันอย่างแม่นยำไม่จำกัด → หมายความว่าคุณไม่มีทางได้ข้อมูล “ครบ 100%” เพื่อจำลองอนาคตหรือย้อนอดีตแบบแม่นยำสมบูรณ์

• Chaos theory (ความโกลาหลเชิงคณิตศาสตร์)

แม้ระบบจะเป็น deterministic แต่ความคลาดเคลื่อนเล็กน้อยในข้อมูลตั้งต้นจะขยายตัวแบบทวีคูณ ทำให้การพยากรณ์ในระยะยาวผิดเพี้ยนอย่างรุนแรง (ตัวอย่าง: สภาพอากาศ)

• Landauer limit และข้อจำกัดด้านพลังงาน

การประมวลผลข้อมูลปริมาณระดับจักรวาลต้องใช้พลังงานเทียบเท่ากับการเคลื่อนย้ายหรือสร้างจักรวาลย่อม ๆ เลย

⸻

2. การ “teleport” แบบไม่เสียเวลา — มีสองแนวทางในฟิสิกส์

1. Quantum teleportation

• มีอยู่จริงแล้วในแล็บ แต่ส่งได้เฉพาะ สถานะควอนตัม (quantum state) ของอนุภาค ไม่ใช่วัตถุทั้งหมด

• ต้องมีคู่อนุภาคที่ entangled อยู่แล้ว และต้องส่งข้อมูลคลาสสิกประกอบ → ไม่ได้เร็วกว่าแสง และไม่ใช่การ “หายตัวไปโผล่” แบบใน Star Trek

2. Matter scanning + reconstruction (แบบ sci-fi)

• สแกนอะตอมทุกตัว → ส่งข้อมูลไปยังจุดหมาย → ประกอบขึ้นใหม่

• ปัญหา: ต้องทำลายต้นฉบับ (ตามหลัก no-cloning theorem ของควอนตัม) และต้องใช้ข้อมูลมหาศาลเกินที่เราสามารถเก็บ/ส่งได้

• ความท้าทายคือความแม่นยำระดับควอนตัม และความปลอดภัยว่าข้อมูลนั้นไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่บิตเดียว

⸻

3. ทำไม “คำนวณได้ทุกอย่าง” ≠ “ย้อนเวลา” หรือ “ไม่ใช้เวลา”

• การคำนวณเร็วมาก ๆ ทำให้เราพยากรณ์หรือจำลองอนาคต/อดีต ในคอมพิวเตอร์ ได้ แต่ไม่ได้ทำให้โลกจริงเปลี่ยนไปตามนั้น

• การ teleport ที่ทำได้จริงยังติดข้อจำกัดว่าต้องมีเวลาส่งข้อมูล (อย่างน้อยเร็วไม่เกินแสง) → จึงไม่มีการ “ข้ามเวลา” จริง

• แม้คำนวณสถานะได้หมด ก็ยังต้อง obey speed of light และกฎเทอร์โมไดนามิกส์ → ทำให้ “instant travel” เป็นไปไม่ได้ตามฟิสิกส์ปัจจุบัน

⸻

4. ถ้าฝันไกลจริง ๆ

ถ้าสมมุติว่าเราแก้ข้อจำกัดควอนตัม, chaos, และ speed of light ได้ (ซึ่งตอนนี้ฟิสิกส์ยังไม่มีหลักฐานว่าทำได้)

• อาจสร้าง “perfect simulator” ที่จำลองจักรวาลได้

• ใช้ข้อมูลนั้นประกอบวัตถุใหม่ที่ปลายทางได้ทันที

• ในเชิงทฤษฎีแล้ว จะคล้ายกับการสร้าง “ #จักรวาลสำเนา ” มากกว่าการเคลื่อนย้ายตัวจริง

• แต่จะมีคำถามเชิงปรัชญา: ตัวที่ปลายทาง “คุณ” จริง ๆ ไหม หรือเป็นเพียงสำเนาที่สมบูรณ์? และต้นฉบับยังอยู่หรือถูกทำลาย?

⸻

ถ้าคุณอยาก ผมสามารถอธิบายให้เห็นภาพได้ว่า

ถ้าสมมุติว่าเรามีคอมพิวเตอร์ที่ powerful ขนาด “คำนวณจักรวาลได้ทุกเซลล์” จริง ๆ

จะต้องใช้ข้อมูลและพลังงานขนาดไหน — และมันจะใหญ่จนแทบเป็น “เครื่องจักรขนาดจักรวาล” เองเลย

อยากให้ผมลองคำนวณคร่าว ๆ ให้ดูไหมว่ามันจะต้องการข้อมูลและพลังงานเท่าไหร่?