นึกถึง บทที่ 2 ใน เต้าเต๋อจิง

การเปรียบเทียบ ...

อ่านไปอ่านมา อาจจะไม่เกี่ยวกัน 555

-2-

สิ่งต่างๆอุบัติขึ้นด้วยการเปรียบเทียบ

เมื่อคนในโลกรู้จักความสวยว่าสวย

ความน่าเกลียดก็อุบัติขึ้น

เมื่อคนในโลกรู้จักความดีว่าดี ความชั่วก็อุบัติขึ้น

มีกับไม่มี เกิดขึ้นด้วยการรับรู้

ยากกับง่าย เกิดขึ้นด้วยความรู้สึก

ยาวกับสั้น เกิดขึ้นด้วยการเปรียบเทียบ

สูงกับต่ำ เกิดขึ้นด้วยการเทียบเคียง

เสียงดนตรีกับเสียงสามัญ เกิดขึ้นด้วยการรับฟัง

หน้ากับหลัง เกิดขึ้นด้วยการนึกคิด

ดังนั้นปราชญ์ย่อม กระทำด้วยการไม่กระทำ

เทศนาด้วยการไม่เอ่ยวาจา

การงานทั้งหลายก็สำเร็จลุล่วงลง

ท่านให้ชีวิตแก่สรรพสิ่ง แต่มิได้ถือตัวเป็นเจ้าของ

ประกอบกิจอันยิ่งใหญ่ แต่มิได้ประกาศให้โลกรู้

เหตุที่ท่านไม่ปรารถนาในเกียรติคุณ

เกียรติคุณของท่านจึงดำรงอยู่ไม่สูญสลาย