หนึ่งในความสุขที่ผมต้องเจอวันละหลายๆรอบ

คือการกิน "กินแบบบ้าคลั่ง" สะใจ อิ่ม และพึงพอใจ โดยไม่ต้องกลัวกับผลของการกิน ดื่มด่ำกับการกินมากๆ เพราะนอกจากสัมผัสของการเคี้ยวและรสชาติที่ทำเลปตินหลั่ง โดปามีนหลั่ง ผมรู้สึกเป็นสุขเพิ่มขึ้นเพราะรู้ว่าการกินครั้งนี้มันเพื่อร่างกาย เพื่อเติมของให้กับสิ่งที่ขาด กินเพื่อสร้างไม่ใช่กินเพื่อทำลาย

(ในภาพคือมื้อแรกของผมวันนี้ตอนเที่ยง ต่อไปก็บ่ายสาม และเกือบๆทุ่ม)

เหตุผลของการคลั่งกินดุๆของผมมันมีดังนี้

1เพราะผมใช้ร่างกายหนักออกกำลังกายหนัก2-3ชม/วัน ทั้งเวทและคาดิโอ อาทิตย์ละ5-6วัน มันเสียพลังงานมาก และร่างกายต้องการวัตถุดิบเติมกลับมากเช่นกัน

2การสร้างกล้ามเนื้อให้เยอะ มันเหมือนรถCCสูง เตาเผาใหญ่ ต้องใช้พลังงานเยอะ เผาได้มากกว่าปกติ ทำให้กินแบบสะใจได้ในทุกๆมื้อ ผมกินดุๆแบบนี้มาหลายปีแล้ว น้ำหนักตัวไม่เพิ่มเลย ไม่มีการบวมด้วย เพราะขยันขยายขนาดเตาเผา

3อาหารแทบทุกมื้อภรรยาทำเอง เป็นอาหารจริงส่วนใหญ่ เลือกของที่ไม่เป็นโทษ มีพวกโปรเสจฟู้ดบ้างนิดหน่อย เลี่ยงน้ำตาล ไม่ใช้น้ำมัน ส่วนใหญ่ใช้การอบลมร้อน ต้ม ผัดทอดน้ำเปล่าเพราะในเนื้อสัตว์มีน้ำมันอยู่แล้ว

สรุปคือใครอยากเอ็นจอยกับการกิน ต้องออกกำลังกายครับ ทำให้เป็นไลฟ์สไตล์ เพราะการกินคือความสุขเบอร์ต้นๆของการมีชีวิต กินแบบไม่ต้องกลัวโทษ เพราะเราเลือกสิ่งที่จะกิน และไปเผาปริมาณมันทิ้งกับกิจกรรมที่ทำ เพียงเท่านี้ก็กินได้แบบพึ่งพอใจโดยไม่ต้องกลัวอ้วน ต้องจำกัดจำนวน ต้องคอยห้ามใจตัวเองแล้วครับ

เพราะเวลามีค่าและมีจำกัด ชีวิตเราก็เช่นกัน ถ้าการกินมันคือความสุข เราควรใช้เวลาอันมีค่าและจำกัดเพลิดเพลินกับการกินครับ

ทุกวันนี้ผมเสพติดและหลงรักการกินมากๆมีความสุขทุกมื้อจริงๆครับ

(ผมตรวจสุขภาพประจำปกติดีทุกอย่างครับ)

#siamstr

#workout

#enjoyeating