แดนกันดาร

จังหวัดชลบุรี2497....อำเภอสัตหีบ อ่าวตากัน. กรมนาวิกโยธิน อยู่ในแดนกันดารข้าราชการได้รับเงินกันดารเพิ่มจากเงินเดือน

พระนคร สัตหีบ. เส้นทางหลวงสุขุมวิท ผ่านสมุทรปราการ บางปู คลองด่าน ลงแพข้ามแม่น้ำบางประกง ไปชลบุรี ศรีราชา พัทยา นาเกลือ สัตหีบ. เส้นทางถนนดินแดงแคบๆ ข้างๆทางป่าไม้เบ็ญจพันธุ์ป่าละเมาะ เส้นทางสายเปลี่ยวมีโจรผู้ร้าย. นายทหารการเงินต้องรับเงินจากกองทัพเรือเอาไปจ่ายวันเงินเดือนออก.

ผมจ่าโทนำนายทหารการเงินไปรับเงิน มีทหาร6นายติดอาวุธปืนเล็กยาว มีปืนกลเบา1กระบอก. รถยนต์กะบะอินเตอร์ฯ มีกรงเหล็กตู้นิรภัยใส่เงิน ใช้เวลาเดินทางไปรับเงิน2วัน. ผมจ่าโทเงินเดือน320บาท ผูกข้าวกิน 2มื้อ(เช้าเย็น)120บาท เหลือ200บาท ให้คุณสมจิตร(คนชอบพอ)เก็บไว้

สมัยนั้นข้าวแกงจานละ1บาท กินจานเดียวอิ่ม(จานเบ้อเริ่ม). พลทหารเงินเดือน75บาท เบี้ยเลี้ยงวันละ4บาท หักค่าอาหาร3บาท(3มื้อ) เหลือ1บาท เดือนหนึ่งมีเงิน105บาท บางคนใช้ไม่กี่วันหมด บางคนส่งไปให้ทางบ้านใช้ได้เป็นปี. ชีวิตการเป็นทหารอยู่แดนกันดาร ไม่มีน้ำจืดไฟฟ้า อยู่กับป่าดงเก้งกระจงหมีหมูป่ายังมีอยู่ มีหนังฉายให้ดูเดือนละครั้ง ในโรงอาหารของทหารในกรม

ชื่ออ่าวตากัน เพราะเป็นที่อยู่ของตากัน โจรสลัดชายฝั่งทะเล (ผู้กองวิวัฒน์ให้วิศาลไปสัมภาษณ์เขียนลงนาวิกสาร) ตอนนั้นมันเป็นอ่าวเปลี่ยวสงบ - แดนกันดาร

ทิดส่ง

#บันทึกคุณปู่ #siamstr