อิรุงตุงนังจริง ๆ ครับ แบบว่าในขณะที่รู้สึกตัวจิตก็ตกอยู่กับกาย (เช่น รู้ตัวว่ากำลังเดินอยู่ รู้ว่ากำลังก้าวขาข้างไหน เท้าข้างไหนกำลังเหยียบลงบนพื้น) เดี๋ยว ๆ พอเพลินไปจิตก็ไปตกอยู่กับความคิด (เช่น คิดว่าเย็นนี้จะกินอะไรดี)

น่าสนใจคือตอนที่จิตมันไปตกอยู่ที่ความคิด ถึงเราจะกำลังเดินอยู่เราก็ไม่รู้ตัวนะว่า ขา เท้า ข้างไหนที่กำลังก้าว กำลังเหยียบพื้น เผลอ ๆ ไม่รู้ตัวด้วยว่ากำลังเดินอยู่ มันเพลินอยู่กับความคิด 🤣สลับไปสลับมาระหว่างเกาะอยู่กับกาย เกาะอยู่กับความคิด

เอาจิตมาเกาะที่ Layer ของกายนี่ยังง่ายหน่อย เพราะมันเป็นไปตามอาการทางกายเท่าที่ร่างกายเราจะทำได้ คือมันยังพอรู้ตัวเอง

แต่ที่ Layer ของความคิดนี่แหละยากเลย บางที่เรายังไม่รู้ตัวเลยว่าเรากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่ ขนาดพิมพ์ข้อความอยู่นี่คิดว่าจะพิมพ์ว่าอะไรยังหลุดไปคิดเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวเลยอะ 555 🤣

ซนมาก.. ดื้อมาก..