หลายคนมองว่าการเลิกกับแฟนคือจุดจบ

.

ถ้าเปรียบชีวิตของเราเป็นเหมือนกับหนังสือ

การเลิกกับแฟนมันคือการจบบทโดยสมบูรณ์

.

แน่นอนครับว่าจุดจบมักจะมาพร้อมกับความเจ็บปวด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเราไม่ได้เป็นฝ่ายที่บอกเลิก

.

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้เป็นเพียงแค่จุดจบ

.

นี่ยังถือเป็นโอกาสอีกด้วย

.

โอกาสที่จะได้เริ่มต้น “เขียนบทใหม่” ของชีวิต

โดยไม่มีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับแฟน

เข้ามาเป็นข้อจำกัดในการ “เขียนบทใหม่” นี้

.

นี่คือโอกาสที่เราจะได้วาดภาพชีวิตของเราในอนาคตต่อไปได้อย่างมีอิสระเต็มที่

.

ก่อนหน้านี้ ตอนที่เรายังอยู่กับแฟน

เราอาจจะต้องเจียดเวลาและพลังงานในชีวิตไปให้แฟนอยู่บ้าง

ส่งผลให้เราไม่สามารถที่จะโฟกัสที่ตัวเราได้เต็ม 100%

.

ตอนนี้ เราสามารถโฟกัสที่ตัวเราได้เต็ม 100% แล้ว

.

ความเป็นตัวเราที่อาจไม่เคยได้รับการเติมเต็มโดยสมบูรณ์ในอดีต

(เช่น ความสนใจของเรา ความฝันของเรา)

นับจากนี้ไป เราสามารถหันมาเริ่มต้นเติมเต็มความเป็นตัวเราได้แล้ว

.

จริงอยู่ครับว่า

สิ่งที่ผมกำลังนำเสนออยู่นี้

มันเป็นอะไรที่ “พูดง่ายทำยาก”

.

เพราะพอถึงเวลาจริงๆ ความเจ็บปวดจากการเลิกรา

มันสามารถถาโถมเข้ามาจนท่วมท้นใจเราได้

ทำให้เราไม่มีกะจิตกะใจที่อยากจะ “เขียนบทใหม่” แล้ว

.

อันที่จริง ความเจ็บปวดที่หลายคนเผชิญ

มันเข้มข้นท่วมท้นมากจนทำให้พวกเขา

คิดที่จะ “ปิดหนังสือ” ชีวิตพวกเขาเลยด้วยซ้ำ

.

อย่างไรก็ตาม ผมเชื่อมั่นว่า

ไม่ว่าความเจ็บปวดที่เราเผชิญอยู่

มันจะเข้มข้นท่วมท้นเพียงใด

พวกเราทุกคนล้วนมีศักยภาพ

ที่จะยืดหยัดต่อความเจ็บปวดนั้นได้

.

ผมเชื่อมั่นว่า พวกเราทุกคนล้วนมีศักยภาพ

ที่จะสัมผัสกับความเจ็บปวดนั้น

พร้อมๆกับเดินหน้า “เขียนบทใหม่” ต่อไปได้

.

ผมมีความเชื่อมั่นว่า

หากเรายังคงเดินหน้า “เขียนบทใหม่” ต่อไปเรื่อยๆ

แม้แต่ความเจ็บปวดที่ครั้งหนึ่งมันเคยรู้สึก

เข้มข้นแสนสาหัสก็จะผ่อนคลายลงในท้ายที่สุด

.

ผมขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้กับทุกๆคน

ที่กำลังเจอกับความเจ็บปวดจากการเลิกราในตอนนี้นะครับ

#จิตวิทยา #siamstr